yapılan en büyük hata

hissetmediğim duyguları varmış gibi söyleyip 1.5 sene ilişki sürdürmek.

bilenler bilir, bizim zamanımızda cine 5 diye bir kanal vardı. gece 00:00 dan sonra erotik yayına geçer tuttu frutti adında bir program yayınlardı.
tabi şifreli kanal olduğu için ekran karıncalanırdı, sadece gölgeleri görüyorduk gerisi hayal gücü yani.
okulda saf bir arkadaşımız vardı, konunun muhabbeti olurken dedim ki tv nin ekrana ıslak bir bez yapıştırınca görüntü daha net oluyor ben öyle izliyorum falan.
neyse bu saftirik harbi inanmış dediğim şeyi yapmaya koyulmuş.
ertesi sabah okulda duyduk ki bu arkadaşımız dediğimizi yapıp çarpılmış kömür olmuş.
allah'tan hayati bir tehlike yaşamadı, yoksa bu ızdırapla yaşanmazdı.
bu da böyle bir anımdır.

türkiye de yaşamak daha ne olsun.

tabii ki yaptığım en büyük hatayı biliyorum ama bunu sizinle paylaşacak kadar aptal değilim

onu affetmek.

sokak kedilerinin bile üzerine yatacakları arabayı markasına göre seçtiği bu ülkede "sana aşığım " diyen biri ile gelecek düşünmek .

malum son tabii ki . beyaz atlı prens lüks arabası ile esas kızı saraya götürür. sen de elinde otobüs bileti ile hikayenin yan karakteri olarak bulursun kendini.

insanlardan kendi kapasitelerine göre değil de kendi kapasiteme göre beklentiye girmek sanırım. benim normalim bir başkasına fazla gelebiliyor.. ya da başkasının normali benim için yeterli olmayabiliyor. çok sık yaşıyorum. tabiii daha iyi tanıyınca vazgeçiyorum. ne yapabileceğini ne kadar yapabileceğini anlayınca beklenti standardım düşüyor ve sorun kalmıyor. o da o kadarmış diyip devam ediyorum. hatta belki genel olarak beklentiye girmesem hiç bir sorunum kalmaz. ben bunu da bı düşüneyim.