yapılan iyiliği başa kakmak

nefret ettiğim bir davranıştır. resmen insanı zehirler.

fedakar kelimesini çağrıştıran başlık. fedadan kar etme hali. al gülüm- ver-gülüm ilişkisi. yerine diğerinin gamını gam eyleme hali olan diğerkamlık daha çok yakışır.

"gönül alıcı bir söz ve başkasının eksiğini gizlemek, peşinden incitmenin geldiği bir yardımdan daha hayırlıdır..."

bakara, 263

karşındakini yanında öyle tutacağını sanan insan saçmalığı. ya keşke iyilik yapmasaydın da belamı bulsaydım daha iyiydi dedirtir insana. kardeşim başa kakacaksanız iyilik filan yapmayın kötülük olur o. iyilik yap denize at.

kibir tüm kötülüklerin hacısıdır.

ezer geçer insanı.
bir böcek gibi hissettiren başka duygu yoktur.

ihanet etmemişsindir, sadece iyilik denen çıkar olgusuna karşılık vermekten yorulmuşsundur; geri çekilmişsindir.

hikaye bellidir.
sana yaptığım iyilikler haram olsun cümlesi, yapılan iyiliğin arka yüzünde; bir gün aydınlığa çıkmayı bekleyen cüzzamlı gibi fırlar dikilir karşına.

soğursun tüm iliklerinle karşındakinden. bir kez daha kapanır perde. insanlığa bir hayal kırıklığı daha fırlatırsın.

iyilik perilerinden de kaçar olursun.
sana yapılan kötülükler daha samimiymiş, tıpkı nefret gibi anlarsın.

iyilik değil kötülüğün hasını yapmaktır. kim ne derse desin iyiliğin en güzel hali gizli ve içten olanıdır. cümle aleme duyura duyura yapılan iyilik sadece şovdur.

en nefret ettiğim harekettir. yapanı yaptıranı yapılmasına göz yumanı silerim. acımam.

yaptırmayın efendım kımseye iyilik. iyilik kisvesinde kendinize zincir vurdurmayın o zaman. her zaman çevrenizde zayıflıklarınızı sömürmeye meğilli insanlar olacaktır. “çok iyi”, “herşeyime koşuyor” diyerek yakınınızda tuttugunuz asalakların gün geldiğinde iliğinizi sömürmesi zorunuza gitmesin. siz izin verdiniz. kimseye minnet etmeyin, kibarca elinizin tersiyle itin. sonra başa kalkar tabiki, yaptığı herşey hesaplı çünkü.

iyilik değildir o, belki o an gerçekten iyilik yapmış olmak için yapılmıştı ama sonra yüzüne çarpıldıysa artık o iyilik değil bir manipülasyon aracıdır.

acemi birliğinde bir tane izmir'li süleyman vardı, hafif kafa kırık sorunlu bir profil yani. bir gün duydum parası yokmuş gittim sessizce yanına kardeşim dedim ben sana borç verebilirim ödeyemezsen de sorun yok canın sağ olsun dedim. bana tutup dedi ki ben bu parayı almam, neden? diye sordum. dedi ki bugün verir yarın yüzüme çarparsın. cevap veremedim ama bu bana ömürlük bir ders oldu. ben bunu yapmazdım ama o gün anladım iyiliğe benzeyen her şey iyilik değildir.

deli dediğimiz adam derviş dersi verdi, bu da ikinci ders oldu. kimden ne çıkar bilemezsin.

yapılan iyiliği, davranışı, hoşgörüyü ne biliyim yaptığın her şeyi sonradan söylemek bu grubun içine girer. mesela kavga edersin;” şuna kızdım.” dersin hemen cevap;” eee sen de fi tarihinde bunu bunu yapmıştın, ben ses çıkarmamıştım.” çıkarsaydın. durmuş durmuş kendi hata yapınca bunu koz kullanıyor akıllı bıdık. ya o an söyleyeceksin ya da hiç söylemeyeceksin. yani tolere sandığınız her şey eninde sonunda karşınıza çıkar. yaptım da ettim de dımdım da dımdım.