yaş ilerledikçe yazmayı azaltmak

şiir olarak, bu ben.
tanım olarak, ben değil.

alnındaki çizgiler uzadıkça, kelimeleri kısalır insanın. en sonunda da yazmaz olur. bırakır...

mesela ne kadar ilerledikçe. ben yaş aldıkça daha çok yazar oldum.

menopoza girmektir herhalde. evet.

ay olmasın böyle bir şey. ben seviyorum yazmayı. ama son dönemde az yazıyorum gibi.

(bkz: (y)azmayı)

serbest çağrışım.

e tabi yaş alana kadar yazdığın için azalmış olabilir üzerine bir şey eklemezsen sonra gelsin gerzek kelime esprileri.

sessiz bir dünyanız varsa sonsuza kadar yazabilirsiniz. kalabalık ortamlarda da yazacak bir şey bulursunuz. yaş ne olursa olsun yazmak bir terapidir. hem yaş aldıkça insanın anlatacakları bitmez. yazmak kendini güçlü bir ifade etme biçimidir. varlığımızla bir dile hakim olarak yazmak, hala yaşadığımızı bize gösteren en klasik, en kadim, bin yılların geleneği, getirisi olan alışkanlığımızdır.

o günleri görebilecek miyiz sampiyon?

yaş ile alakası yok, keyfim isterse ya da kafa dağıtmak için gelir yazarım.. yoksa azalması, çoğalması vs yaşa bağlı değil yani.

haklı olabilir başlık. ben de kendi yoğunluğuma ve sözlüğün sıkıcılığına bağlıyorum meğer yaşlanmışım.