yazarların ilk sarhoş olduğu an

o ana kadar hep bir bira iki bira içmiştim. arkadaşım aklıma girdi gel dedi gin içelim. tamam dedim gittik migrostan beefeater gin aldık b*k yiyecek gibi. yanına da sprite. başladık içmeye güzel gidiyordu ama oturduğun yerden kalkan kadarmış. eve varana kadar kaç kez kustum hatırlamıyorum. tabi evde anneden yenilen fırça da cabası.

gerçekten sarhoş olduğum ilk an , ilk tekila deneyimim sonrası yaşadığım anlardı.

yıl 2009.

babam evde içiyordu. lisedeyim sanirim.bir de ben deneyeyim mi dedim. tabi kızım dedi. annem "yok artık napiyorsun" dedi. babam " içsin de ne pis bir şey görsün". bira, rakı ve viski içtik. sabaha kadar saçma sapan baya sesli sayiklamisiz. annem de ne yapsın garip bizi susturmaya çalışmış. sayıklamam söyleymis: "yok ben yatağa çiş yapmam çünkü biliyorum yapılmaz yapmam yani " sürekli çiş muhabbeti yani .ama yatağa yapmamisim. he o günden sonra ben ne pis bir şey gördüm mü? pek değil aslında. sonra sonra görecektim o ayrı.

hiç içmediğim için sarhoş da olmadım.
nasıl bir şey bilmiyorum.
gerek görmedim.
yapar mıyım güvendiğim, sevdiğim kişilerle belki ilerde.
pişman mıyım? hiç değilim.
merak ediyor muyum? etmiyorum.

geçen sene, antidepresan kullandığım zamanlar.

daha olmadık çok şükür.*

tekel bayisinden babamın hesabına yazdırdığım venüs kutu bira yine böyle karlı bir havada çatıda içmiştim.

asla kendimi bozacak kadar içmediğim için benimiçin olmayan andır.

kaldırıma minderde oturuyormuş gibi oturmuştum.

lise 1 ya da 2. sınıftaydım tam hatırlamıyorum. ablam imkb lisesinde okuduğu için extra işlerden haberi oluyordu neyse çağırdılar eleman eksik uzman sen de gel dediler tamam dedim gittim. gitmez olaydım.
ankara ato'da traktörcüler derneğinin kuruluş yıl dönümü kutlaması varmış, e alkollü kutlama tabii. garson ve barmen ekipten tanıdıklar olunca ve kanımızın hızlı aktığı zamanlar olunca durulur mu hiç?
hem servis yapıyorum hem içiyorum. sadece ben içsem neyse ama posta arkadaşım da içiyo ve işin kötüsü o benden daha çok kafayı buldu. neyse efenim servise başladık hiç unutmuyorum ara sıcakta top şeklinde kenarları garnitür ile sabitlenmiş bi köfte vardı. ben tepsiyi tutuyorum arkadaşım servis yapıyor. tabağı alıp tepsiye boşunu koyması arasında 2 saniye bile yoktu. misafir kadına bakıyordum allahtan o sırada yoksa ne olduğunu kaçıracaktım.
efendim arkadaşım dengesini kaybedip tabağı yamuk tutunca o top köfte tabaktan hoop kadının kafasından yuvarlanıp kucağına düşüyor. arkadaşım gülüyor ben dumur oluyorum gülsem mi özür mü dilesem şaşırıyorum. bir yandan kafam güzel olduğu için o an gerçek gibi gelmiyor ne olduğunu anlayamıyorum. neyse bi kendime gelir gibi oluyorum ve hemen misafirden özür dileyip arkadaşımı uzaklaştırıyorum. ben onu azarlıyorum o kahkaha atıyor, o kahkaha attıkça benim de gülesim geliyor. hem çok uzun hem de çok saçma bir geceydi.

ılk asik oldugum an.

hadi eyvallah.

ayık gezmiyoruz ki elleğam.

olabildiğince, sarhoş olmak için içmem. olabildiğince diyorum; çünkü nadiren de olsa olduğum da oldu. yaşadım..belirtmeliyim ki hatırlayamadığınız bir durum sizi değil ancak başkalarını eğlendirir. ve hatta eğlendirici bile olmayabilir, ki en kötüsü de odur.

rezil olduğu demek daha doğru olur.
lan mal balkondan kusmak ne demek, hele hele ben kendim giderim diyip atar yapıp çıkmak ne demek. mal seni...

lise 11. sınıfta parklarda şargoz yapardık hep aynı sarhoşlukla devam etmiştim.