yazarların sevmediği meyveler

mürdüm eriği,trabzon hurması,ahlat,greyfurt,yenidünya.

karpuz. hayatımda hiç yemedim. iğrenç.

avokado da var ama sebze mi meyve mi belli değil.

bütün meyveleri severim sayarım ve yerim.

(bkz: kavun)

en son kavun yediğimde, hiç unutmuyorum sene 2015-16 falandı. 3-4 arkadaş bir 100lük bir de 70lik yeni rakı ile biten öss sınavının stresini atmak için bir bağ evinde toplanmıştık. o yaşlarda hepimiz sıkıyoruz işte ben böyle içerim, ben şöyle sarhoş olmam falan. rakının yanına kavun, beyaz peynir, ton balığı vs hazır ne kadar meze bulduysak almıştık. 70lik bittiğinde yediğim kavunları bütün olarak kubura kusmak ile meşguldüm. boğazımdan o kavunun ve mide sıvısının kokusu 3 gün gitmedi. o gün bugündür tövbe ettim yemiyorum, yemem de.

(bkz: muz)

evet muz. oldu bitti tok tutan hiçbir yiyeceği sevemedim. çocukluğumdan beri ne zaman muz yesem birisi bana zorla yemek yedirmiş gibi hissediyorum.

(bkz: kivi)

eşek kadar bebeyken benden sekiz yaş küçük biraderimle bu lanet meyveyi tekte yutabileceğime dair iddiaya girdik. tahmin edersiniz ki boğazıma durdu arkadaşlar. nefesim kesildi. yutamadım ve çıkaramadım. bari sessizce öleyim diye mutfağa gittim. nefessiz kalarak öleyazmak çok kötüymüş, tekrar anamların yanına koştum. babam sağ olsun, parmağıyla ve ensemde patlayan şamarlarıyla beni hayata döndürdü. benim oğlum bu kadar salak olmamalıydı demiştir. *

velhasıl, o günden beri kivi yemem.

ekseriyetle hepsi. hiçbir meyveyle aram hiç olmadı. kışın arada fitamin diye portakal ve mandalina yerim. bir de çok cır cır olursam muz yerim. onun dışında çok da fazla tüketmem. eksikliğini hissetmem.

greyfurt.
72 yıl daha yemesem aramam.
portakal, mandalina, pomelo vs öyle mi?
onlar can.
bu ise hiç görüşülmek istenmeyen uzak akraba.