yazarların unutamadığı öğretmenleri

yaşım 31 eğitim hayatım devam ediyor
nerdeyse her öğretmenimi hatırlarım ama
iki tanesini hiç unutamam
birincisi zeliha hocam 1. sınıf öğretmenimdi o kadar sevmeme rağmen benim sürekli yerimi değiştirmişti bir kerede beslenbe çantamda yumurta olduğu için beni aşağılamıştı sınıfın içerisinde sonra okulu değiştirmiştik çok taşınıyorduk o zaman o öğretmen sağolsun eğitim öğretim hayatımı mahvetti

bir diğer unutamadığım öğretmen 3cü sınıf öğretmenim ve karne zamanına kadar gerçekten ismini bile bilmediğim hiç ama hiç muhattap olmadığım ama dünya tatlısı bir öğğretmen olan şule hocam
gerçekten gelir defterimi filan kontrol ederdi vs o kadar hiç tahtaya kalkayım okuma yapayım zeliha hocadan sonra hiç umrumda olmadı...

birgün annem ameliyat olmuş ben okula beslenme çantası götürmemişim babam harçlık vermemiş hiçde arkadaşım da yok sınıfdan çıktım bahçeye gittim köşede bir yerde oturuyorum ama beni birinin görmesine imkan yok ağlıyorum öyle annemi düşünüyorum bir gölge oldu başımda kafamı kaldırdım şule hoca durmuş geldi yanıma oturdu başımı okşadı noldu vs dedi ben konuşan vs birisi değilim o sıralar birşey yok öğretmenim dediğimi hatırlıyorum kalkıp gitmek istedim beni kolumdan tuttu oturttu yanına gel dedi benimle yanında kantine gittik 2 tane açma aldı hiç unutmam
2 tane açma bir tane kayısı meyve suyu hocam öderim dedim bunların parasını saçmalama afiyet olsun dedi....

oturdum yedim çünkü çokda açtım.

ya ne biliyim... ben kötü oldum entry buraya kadar.

ilkokul öğretmenim akşam yanına gideceğim.rahatsız biraz beni görmüyor kokluyor çünkü o hem çok iyi bir öğretmendi aynı zamanda çok iyi bir baba...

hiçbir öğretmenimi unutmuyorum, insan kendine bir şey öğretenleri hiçbir zaman unutamaz zaten, yalnızca 6 şubat depreminde ölen iki öğretmenimi örnek verebilirim.

insanın ona bir şey öğreten birini yitirmesi gerçekten zormuş.
bütün öğretmenlerimiz var olsun.

ılk okul hocam " naciye engin "cok severdim oda beni severdi .sevkat dolu bir insandı.

recep bey. edebiyatçım olur kendileri. bir seferinde derste kağıt bir uçak süzülmüştü , kağıdı yerden alıp parçalara ayırmış ve atanlara bunu yiyeceksiniz demişti. bir akşam bi anda bizden ayrılmaya karar verdi. ilk defa koca bir okulun tüm derslerinin cenaze olduğunu görmüştüm.

üniversitede çok sevdiğim bir asistan vardı.

dershanedeki rahmetli tarih öğretmenim. sadece 1 yıl dersime girmişti ama çok seviyordum. genç yaşta vefat etti maalesef.

ilkokul öğretmenim hayatıma yön verendir.

ilkokul öğretmenim, çok iyi bir insandı. denk gelse ziyaret etmek isterim yani. *
lisede resim ve tarih öğretmenim, onlar da çok sıcakkanlı insanlardı.
üniversitede ise reklam ve kitle iletişimi derslerime giren prof. hocalarım. * bana okuduğum bölümü sevdirmemi sağlamışlardır.

ilkokul öğretmenim. genç yaşta kanserden vefat etti. okumayı yazmayı onunla öğrenmiş olmaktan gurur duyarım hep. dünya iyisi bir kadındı. umarım şimdi huzurludur olduğu yerde.

lisedeki almanca hocam,üniversitedeki alman öğretmenin,ilkokul öğretmenim,anasınıfındaki korktuğum 3 hoca

cemal k.

birinci sınıf çocuğuyum. teneffüste düştüğüm için tokat yemiştim.
beslenmemdeki kolamı izin istemeden kafasına dikmiş, sonra da asidi kaçmış bunun demişti.
kapıdan içeri girdiği an sıkıntı vermeye başlardı.

fatoş s.

muhteşem bir kadın, muhteşem bir öğretmen. şiirler okur, şiirler yorumlatır, teypten şarkılar dinletir, türk dilini ve edebiyatını gerçekten öğretirdi. o kadar aradım taradım ama sosyal medyasını bulamadım. umarım keyfi yerindedir.

jilet necla

bir başka edebiyat öğretmeni. 1,5 metre boyunda, 45 kilo ama vurduğu yer inlerdi. otorite ve disiplin insanıydı. müthiş bir kadındı.

ilkokul öğretmenim. (ikibuçuk yaş büyütülerek -öğretmenin de ısrarı ile- okula başladığımdan, ikinci annem diyebileceğim biriydi. katmerli bir anne sevgisi ile büyüdüm. anne ve öğretmen kavramları o yüzden bende iç içedir. ikisinin anısına sonsuz saygılarımla.)

üniversitede çok sevdiğim bir araştırma görevlisi vardı. onu çok severdim ve hala özlüyorum.