yazarların unutamadığı öğretmenleri

recep bey. edebiyatçım olur kendileri. bir seferinde derste kağıt bir uçak süzülmüştü , kağıdı yerden alıp parçalara ayırmış ve atanlara bunu yiyeceksiniz demişti. bir akşam bi anda bizden ayrılmaya karar verdi. ilk defa koca bir okulun tüm derslerinin cenaze olduğunu görmüştüm.

üniversitede çok sevdiğim bir asistan vardı.

dershanedeki rahmetli tarih öğretmenim. sadece 1 yıl dersime girmişti ama çok seviyordum. genç yaşta vefat etti maalesef.

ilkokul öğretmenim, çok iyi bir insandı. denk gelse ziyaret etmek isterim yani. *
lisede resim ve tarih öğretmenim, onlar da çok sıcakkanlı insanlardı.
üniversitede ise reklam ve kitle iletişimi derslerime giren prof. hocalarım. * bana okuduğum bölümü sevdirmemi sağlamışlardır.

ilkokul öğretmenim. genç yaşta kanserden vefat etti. okumayı yazmayı onunla öğrenmiş olmaktan gurur duyarım hep. dünya iyisi bir kadındı. umarım şimdi huzurludur olduğu yerde.

lisedeki almanca hocam,üniversitedeki alman öğretmenin,ilkokul öğretmenim,anasınıfındaki korktuğum 3 hoca

cemal k.

birinci sınıf çocuğuyum. teneffüste düştüğüm için tokat yemiştim.
beslenmemdeki kolamı izin istemeden kafasına dikmiş, sonra da asidi kaçmış bunun demişti.
kapıdan içeri girdiği an sıkıntı vermeye başlardı.

fatoş s.

muhteşem bir kadın, muhteşem bir öğretmen. şiirler okur, şiirler yorumlatır, teypten şarkılar dinletir, türk dilini ve edebiyatını gerçekten öğretirdi. o kadar aradım taradım ama sosyal medyasını bulamadım. umarım keyfi yerindedir.

jilet necla

bir başka edebiyat öğretmeni. 1,5 metre boyunda, 45 kilo ama vurduğu yer inlerdi. otorite ve disiplin insanıydı. müthiş bir kadındı.

ilkokul öğretmenim. (ikibuçuk yaş büyütülerek -öğretmenin de ısrarı ile- okula başladığımdan, ikinci annem diyebileceğim biriydi. katmerli bir anne sevgisi ile büyüdüm. anne ve öğretmen kavramları o yüzden bende iç içedir. ikisinin anısına sonsuz saygılarımla.)

üniversitede çok sevdiğim bir araştırma görevlisi vardı. onu çok severdim ve hala özlüyorum.