yeni nesil kadınların çok şanslı olması

itiraz eden, tatmin olmayan feminaziler çıkacaktır illa ki ama gerçekler gün gibi ortada.

hatırlıyorum, daha çocuktum büyükbabam her gün leğende ayaklarını yıkatırdı anneanneme. kışları bir römork kömür gelirdi, kendisi ellerini arkada birleştirip bize direktif verirdi, elini bile sürmezdi taşımak için. annem, teyzemler, çocuk yaştaki kuzenlerim birlikte taşırdık koca koca kömür torbalarını. eleman ceketini, çorabını bile anneanneme giydirirdi. ev işlerine yardım etmek falan ütopik şeyler zaten. yapılan yemekleri beğenmez, sürekli sataşacak yer arar, huzur bırakmazdı evde.

mesela bir tane de amcam vardı, adam karısının üzerinde pavlov testi yapardı. susadığı zaman sadece parmak şıklatır, acıktığında da el çırpardı alkış gibi. bunlar artık evde sembol haline gelmişti. anında istekleri karşılanırdı iletişim kurmadan. bu olayı hayret ederek izlerdim her defasında. evdeki ortamın saçmalığına bakın.

daha böyle yüzlerce örnek veririm ama yazı çok uzar.

bir de şimdiki erkeklere bakıyorum; mutfakta yemeklere yardım ediyoruz hatta yeri geliyor kendimiz yapıyoruz sizin için. tatlı yapıyoruz, kokteyl hazırlıyoruz. çamaşır yıkayıp asıyoruz. ev temizliği yapıyoruz. tadilat, tamirat işlerini hallediyoruz. yurt dışı tatilleri planlıyor, seyahat öncesi tatili konforlu hâle getirmek için bütün planlamayı yapıyoruz. hobilerinizi ilerletmeniz için destek oluyoruz. arabanız arıza yapıyor, hemen ilgileniyoruz. sanayiye götürüyoruz. daha birçok şey sayabilirim.

bütün bu saydıklarımın yanında bir de kendilerine de bakıyorlar. eski erkekler gibi eciş bücüş, kıllı göbekli değiller. spor yapıyor, hobi ediniyor, kendine yatırım yapıyor.

buna rağmen değerimizi bilmiyorsunuz. size hintli, afgan, suriyeli erkek lazım aslında. o zaman anlarsınız ne kadar şanslı olduğunuzu.

bir erkek olarak yukarıdaki ifadelerden imza imtina ediyorum.

şimdiki meriçlerden, toplumsal durumumuzdan ben de rahatsızım ama bunun “ibret”i de yukarıda verilen örnekler değil.

iyi niyetli bir yazı olduğunu kabul ediyorum, yazar da okumayı sevdiğim biri ama buradan çıkacak olan tartışmanın altında kalırız. buradan maçı alabileceğimiz bir çıkış noktası yok, bana göre..

çünkü kanunen ve sosyolojik olarak bana böyle bir imkan verilse dahi verilen örnekleri yapmaya ben kendim acırım.

eski adamlar iyi bilirdi kadın erkek münasebetlerini. kadını alır giderlerdi. birlikte kocarlardı. kumru kuşu gibi dip dibe gezerlerdi. şimdi bakıyorsun üç bilemedin beş senede birbirlerinin etini yemeğe başlıyorlar. düzen nizam kalmamış. sonra bakıyorsun kendine adam diyen engerek soyu almış delikli demiri eline kadınını vuruyor.

doğrusu ben burada bir şans talih göremedim. gördüğüm düpedüz alâmet-i kıyâmet. nizamın düzenin derdest oluşu.

yeni nesil kadınların şanslı olduğunu nereden çıkardınız, anlamadım. bugün dünyada üst düzey yöneticilerin büyük çoğunluğu hâlâ erkek. küresel servetin ve gayrimenkullerin önemli kısmı yine erkeklerin elinde.(yaklaşık %80'i) siyasette, büyük şirketlerde ve karar alma mekanizmalarında da erkekler açık ara önde. böyle bir tablo karşısında "kadınlar artık çok avantajlı" demek, elimizdeki mevcut verilerle pek örtüşmüyor.

kadınlar hâlâ eğitimde, sağlık hizmetlerine erişimde, iş hayatında ve ücret konusunda eşit şartlara sahip değiller. aynı işi yapan kadınlar birçok ülkede erkeklerden daha düşük ücret alıyor ve üst yönetim pozisyonlarına yükselmeleri ciddi yapısal engellerle karşılaşıyor.
bugün kadınların sahip olduğu hakların önemli bir kısmı da kendiliğinden ortaya çıkmadı; uzun yıllar süren feminist mücadeleler sayesinde kazanıldı. buna rağmen tam anlamıyla eşitlikten oldukça uzağız, yaklaşık 150 sene kadar. ( dünya ekonomik forumu'nun (wef) hazırladığı 2025 gender gap report genel küresel cinsiyet eşitliği: mevcut ilerleme hızıyla yaklaşık 123 yıl sürecek, ekonomik katılım ve fırsat eşitliği: yaklaşık 135 yıl, siyasi temsil ve güç: yaklaşık 162 yıl)

üstelik son yıllarda yapılan araştırmalar, özellikle genç erkekler arasında daha geleneksel ve kadın karşıtı tutumların yeniden güçlendiğini gösteriyor. "incel" kültürünün yaygınlaşması da bunun örneklerinden biri. hatta bazı araştırmalar, genç erkeklerin belirli konularda dedelerinin kuşağından bile daha muhafazakâr görüşlere sahip olabildiğini belirlemiştir.

şu noktayı anlamıyorum: kendi çocukluk anılarınızı, kişisel deneyimlerinizi ya da çevrenizde gördüğünüz birkaç örneği neden bütün toplumu temsil eden genel gerçeklermiş gibi sunuyorsunuz?

kucakta cok iyi hopluyorlar.

arkadaşlar gerçekten istisnasız tüm erkekler, ömründe bir kez olsun kadın olsam nasıl olurdu, keşke anamdan kız doğsaydım demiştir. ben de buna dahilim. oğlum, o zaman niye travestiler falan bu kadar zor hayatlar yaşıyor lan?

adamlar en azından cesur. mesela ben elbise ile sokağa çıkamam. kadın iç çamaşırı giyemem. eminim bu sözlükte, kadınlar çok şanslı yahu diyen hiçbir erkek de crossdresser olamaz. ne saçmalıyorsun diyecekler olacaktır.

onlara diyorum ki cinsiyet akışkan bir şey. en taş fırın erkek bile kadın olsam nasıl olurdu diye düşünüyor bazı zamanlar. hayret-i mucip. çözemedim valla çok enteresan yani.

kadınlar, kadınlarımız.. sofradaki yeri öküzümüzden sonra gelen...

bizden önceki nesillerin kadınlarından evet çok daha şanslıyız, umarım bizden sonrakiler de bizden daha şanslı olacak. ama hala erkeklere kıyasla cinsiyetimize özel sorunlarımız daha fazla.