1.
" zaman bizi bizden alıp götürür. "
varlık yayınları tarafından yayınlanan 127 sayfalık eser olup şiir türünde yer almakta iken yaşar nabi nayır tarafınca hazırlanmış ve 1950 yılında yayınlanmıştır.
yeni şiirler 1952 ve yeni şiirler 1958 için de nâçizâne yazmıştım, şimdi ise kitabımıza geçelim;
kitabımızda 103 şairin 136 şiiri bulunmakta iken, şiiri yer alan bazı isimler ise şöyle; ziya osman saba, özdemir asaf, müfide anadol, behçet necatigil, ümit yaşar oğuzcan, kenan harun ve daha onlarca şair daha...
hayatın ve hayatta olan biten her şeyin değişimini gözler önüne seren, şaşırtan, etkileyen, düşündüren, insana kendine ya da artık burada olmayana dair bir şeyler hatırlatan, güçlü sayılabilecek şiirlerdi.
her şeyin bir anı olarak kalması, anıların bile bir zamandan sonra silinmeye yüz tutuşu, ah etmek ve dönmeyecek olanı beklemek arasında kalmak, ahvâlinin belirsizliği karşısında duyulan endişe, zamanın insanın elinden her şeyi mutlak şekilde alıyor olması, ayrı düşüğün insanın şimdiki hâline duyulan merak, bağlanmak ve yitirmek, acı çekmek...
iz bırakanı silmenin zorluğu, istesen de olduramadığın şeylerin ağırlığı, aşklardan geriye bazen sadece fotoğrafların, resimlerin kalıyor olduğu gerçeği ve yalnızlığın dâimi oluşunun verdiği keder, burukluk, bazı şiirlerin yansıttığı duygu, durum ve temalardandı denilebilir.
kitabın en can alıcı dizelerinden birkaçı ise bence, hatırlamaya çalıştım bütün unuttuklarımı ve düşünmek ağlamaktan da beter dizeleriydi.
okurken seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

her şey çürüyor canım kardeşim
bu dünyada
hatıralar bile.
gelip boynuma sarılman beklenemez
bir gölgesin fotoğraflarda şimdi.
ben seni çoktan unuttum
sen de unuttun mu,
dön geri bak.
dünya çıldırtacak kadar güzel.
sevgi durur mu gezmeden memleketi?
rüzgarlar alıp getirir
rüzgarlar alıp götürür.
öylesine sarsılıyorum ki içimden
unutuyorum her şeyimi.
elbet allah'ından bulursun.
ne idim, ne oldum, ne olacaktım?
bir sigara daha yaktım.
hiç unutamıyorum arkamdan ağladığını.
hatırlamaya çalıştım bütün unuttuklarımı.
saçlarım hep öyle kalır sanırdım.
bitirmek kolay değil bu hikâyeyi.
zaman bizi bizden alıp götürür.
gün batıyor uzak dağlar arkasından
şimdi ben o bildiğin şehirdeyim.
kader bu, bir şey denmez.
kahredici gülüşleri var,
avucumdaki resminin.
hâlâ gözyaşı izleri var mı
çehrende?
bir canım kaldı verecek
o da allah'a.
hey kahpe felek, hey
zorla güzellik olmuyor.
yalnızlık,
hayat boyu kalan arkadaş...
düşünmek ağlamaktan da beter.
varlık yayınları tarafından yayınlanan 127 sayfalık eser olup şiir türünde yer almakta iken yaşar nabi nayır tarafınca hazırlanmış ve 1950 yılında yayınlanmıştır.
yeni şiirler 1952 ve yeni şiirler 1958 için de nâçizâne yazmıştım, şimdi ise kitabımıza geçelim;
kitabımızda 103 şairin 136 şiiri bulunmakta iken, şiiri yer alan bazı isimler ise şöyle; ziya osman saba, özdemir asaf, müfide anadol, behçet necatigil, ümit yaşar oğuzcan, kenan harun ve daha onlarca şair daha...
hayatın ve hayatta olan biten her şeyin değişimini gözler önüne seren, şaşırtan, etkileyen, düşündüren, insana kendine ya da artık burada olmayana dair bir şeyler hatırlatan, güçlü sayılabilecek şiirlerdi.
her şeyin bir anı olarak kalması, anıların bile bir zamandan sonra silinmeye yüz tutuşu, ah etmek ve dönmeyecek olanı beklemek arasında kalmak, ahvâlinin belirsizliği karşısında duyulan endişe, zamanın insanın elinden her şeyi mutlak şekilde alıyor olması, ayrı düşüğün insanın şimdiki hâline duyulan merak, bağlanmak ve yitirmek, acı çekmek...
iz bırakanı silmenin zorluğu, istesen de olduramadığın şeylerin ağırlığı, aşklardan geriye bazen sadece fotoğrafların, resimlerin kalıyor olduğu gerçeği ve yalnızlığın dâimi oluşunun verdiği keder, burukluk, bazı şiirlerin yansıttığı duygu, durum ve temalardandı denilebilir.
kitabın en can alıcı dizelerinden birkaçı ise bence, hatırlamaya çalıştım bütün unuttuklarımı ve düşünmek ağlamaktan da beter dizeleriydi.
okurken seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

her şey çürüyor canım kardeşim
bu dünyada
hatıralar bile.
gelip boynuma sarılman beklenemez
bir gölgesin fotoğraflarda şimdi.
ben seni çoktan unuttum
sen de unuttun mu,
dön geri bak.
dünya çıldırtacak kadar güzel.
sevgi durur mu gezmeden memleketi?
rüzgarlar alıp getirir
rüzgarlar alıp götürür.
öylesine sarsılıyorum ki içimden
unutuyorum her şeyimi.
elbet allah'ından bulursun.
ne idim, ne oldum, ne olacaktım?
bir sigara daha yaktım.
hiç unutamıyorum arkamdan ağladığını.
hatırlamaya çalıştım bütün unuttuklarımı.
saçlarım hep öyle kalır sanırdım.
bitirmek kolay değil bu hikâyeyi.
zaman bizi bizden alıp götürür.
gün batıyor uzak dağlar arkasından
şimdi ben o bildiğin şehirdeyim.
kader bu, bir şey denmez.
kahredici gülüşleri var,
avucumdaki resminin.
hâlâ gözyaşı izleri var mı
çehrende?
bir canım kaldı verecek
o da allah'a.
hey kahpe felek, hey
zorla güzellik olmuyor.
yalnızlık,
hayat boyu kalan arkadaş...
düşünmek ağlamaktan da beter.
devamını gör...