çok mantıklı değil mi? kim bizi yetiştirdiyse bir yerde biz de onlara benziyoruz. ne kadar farklı düşünsek de, ne kadar hoşlanmasak da içimizde onlardan bir parça var.
devamını gör...
başıma gelen şey.
işin komiği o cinslikleri daha iyi anlayabiliyorum kendim de yaptığım için. ama anlayış gösteremiyorum. anlayışsızlık da zaten eleştirdiğim özelliklerdendi, bana geçmiş.
devamını gör...
bu yüzden yolları değiştirmek gerek, çok net ve açık bir bilinçle bunu düşünüp sakin adımlarla ilerlemek gerek. ben anneme çok benziyorum, öfkem ise babama benziyor, bu hafta psikoloğa gideceğim, evlenip ev hanımı olup annemin yaşadıklarını yaşamamak için ise yurt dışına çıkacağım, elimden geldiğince hayatıma evlilik almayacağım, aşk duygusunu görmezden gelebilecek kadar iradeli olduğumu düşünüyor ve inanıyorum.
kısaca, eğer bilinçli bir şekilde ilerleniyorsa sorun yoktur, şarampollere dikkat ederseniz başınıza bir şey gelmez.
devamını gör...
herkesin başına gelecek şeydir. sadece bu sürecin farkında olursanız ve kendinizi geliştirip onların eleştirdiği tarafları kendi adınıza kontrol altına alabilirsiniz. bir de bu durumdan aşırı rahatsız oluyorsanız bir terapi almanızı önerebilirim. sonuçta bunlar biraz travmatik şeyler de sayışıyor
devamını gör...
aman allah korusun. kendi yuvamı yıkarım ben.
devamını gör...
siz isteseniz de belli başlı şeyleri değiştiremezsiniz çünkü genetik faktörler diye bir olay var.
devamını gör...
en büyük kâbusum. babam gibi reisçi veya annem gibi koyu bir muhafazakar olmak istemiyorum.
devamını gör...
ebeveyne benzemek değil de ebeveynin eleştirdiğin özelliğini yapmak diyebiliriz. farkettiğinde çok garip hissediyorsun. buna ister yetiştirilme de, ister üzüm üzüme baka baka, ister beş kişinin ortalaması. sonuç olarak büyük konuşmamak lazım.
devamını gör...
git gide anneme benziyorum afitap.
devamını gör...
en azından artık bir şeye benzemiş olursunuz.
hamdınız piştiniz.. olay bundan ibaret.
devamını gör...
kabusum. kabus. ne kadar değiştirmeye çalışsam da hep izi kaldı.
çocuk yapmaya korkarım bu sebepten. çok sevip kabul edersiniz. ama pişmanlıktır.
zaten artık çocuk yapmayın. kendinizle ilgilenin n'olur.
ortalık yetiştirilememiş pis pis çocuklarla doldu.
devamını gör...
annenin "anne olunca anlarsın" sözünü artık anlamaya başladığın an...
devamını gör...
babama her geçen gün daha da çok benziyorum. onu özlüyorum ama bazı huyları hariç. ama üzücü olan o huylar da var bende
devamını gör...
evet kabul ediyorum tüm saçma sapan hareketlerim babama ait..
devamını gör...
acayip insanları umursayan birisi olarak, içim parça pinçik oldu.

aşırı umrumda, ailevi sorunları yazarların. aaaa olacak iş değil.
devamını gör...
çünkü yeni gelen eskiyi reddeder dilediğiniz kadar yenilikçi olun yeni nesil anlasilamadigini iddia edecektir ta ki kendisi ana/baba olana kadar. bu süreç tıpkı anlattığım gibidir.
devamını gör...
bizi yetiştiren insanların ve çevrenin etkisini, doğrularını yanlışlarını, tabularını, geleneklerini, ahlak ve etik anlayışını üzerimizde taşırız. insan kişiliği çocukluktan oluşmaya başlar. hatta alfred adler üstat bebeklikten itibaren oluştuğunu da söyler. ister övün ister sövün, bir noktada ebeveynlerinizin izini taşıyacaksınız ve bunları çevrenize, çocuğunuza eşinize yansıtacaksınız. kaçınılmaz bir durum. sadece ve sadece büyük ve derin bir psikanaliz sonucu ebeveynlerinizin tüm davranışlarına karşı bir farkındalık kazanabilirsiniz, bunun da imkansıza yakın olduğunu düşünürsek, dediğim üzere kaçınılmaz bir durum oluyor.
devamını gör...
kaçabileceğin bi şey değil bu ya çok ilginç detaylarda bi anda içinden fışkırıveriyo daha fışkırmadıysa da fışkıracak hayattaki en ilginç tecrübelerden biri o ana tanık olmak.
devamını gör...
buyurun benim. özellikle evlilik hayatımda çok farklı biri olacağımı düşünürken annemle babamın karışımı bir karaktere büründüm.
devamını gör...
başıma geleceğinden çok çok çok korktuğum durumdur. bir şekilde onlar bizim köklerimiz. ve köklerden nereye kadar kaçabiliriz, ne kadar onlardan farklı olabiliriz bilmiyorum. bu soruların cevabı beni çok korkutuyor. en ufak bir hareketimde minicik de olsa eğer ona benzediysem, kanım çekiliyor. ama biliyorum ki bu durumu kabullenirsem, onunla yüzleşirsem kendi kökümü bulacağım. aynı olmak zaten mümkün değilken; benzemekten de korkmamalıyız belki. köklerimizden farklı ama onların devamı olacak şekilde.
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"zamanla eleştirilen ebeveyne benzemek" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim