1.
selamlar bugün bitirmiş olduğum zehri kim verdi kitabından bahsetmek istiyorum size birazcık. aslında kitapta bana bizlerin "insan" ama bir o kadar da en "canavarca" taraflarımızın olduğunu öğretti diyebilirim. genellikle yazarın diğer kitaplarında bir puzzle çözer gibi ilerlemeye alışkınızdır ama bu sefer olay sadece o yapbozun parçalarını birleştirmek değil, o parçaların neden kanlı olduğunu anlamak üzerine kurulu. kitap boyunca christie’nin o meşhur soğukkanlı mantığıyla ilerlerken bir yandan da karakterlerin içine düştüğü o derin çürümeyi izlemek, londra’nın o tekinsiz caddeleri insanın tadını kaçırıyor. failin kim olduğundan ziyade, o zehrin sofraya nasıl geldiği ve herkesin o kadehten nasıl birer yudum aldığı meselesi, hikayeyi sıradan bir polisiyeden çıkarıp sarsıcı bir psikolojik gerilime dönüştürmüş. yazarın her zamanki "herkes suçludur" psikolojisi burada daha da keskinleşmiş; kimse masum değil ama kimse de tam olarak canavar değil, sadece herkesin bir eşiği var ve o eşik aşıldığında zehir damarlara yayılıyor. bitirdiğimde bir süre duvara bakıp kendi adıma sadakat ve intikam kavramlarını sorguladığımı itiraf etmeliyim. her zamanki gibi ters köşesiyle tokatlıyor ama bu sefer vurduğu yer çok daha derinde kalıyor. keyifli okumalar.
devamını gör...