zaman tüneli

yola ikna edilmişlerle değil inanmışlarla çıkılır. hayatta hiçbir şeyin garantisi yoktur. değişim kaçınılmazdır. bugün var olan yarın olmayabilir. bu yüzden çok da güvenilecek ölçütler değildir.

tükenir elbet gökte yıldız denizde kum tükenir

işlevsel olmayan düşüncelerin kaynağına inmek. temel düzeyde aşamalı olarak korkuyla yüzleşmek. önce imajinasyonlar yoluyla daha sonra gerçekte bu korkulara kendini maruz bırakmak.

ya üzerine gitmek ya da zihni başka şeylerle meşgul edip, o korkuları hatırlatan herhangi bir şeyden uzak durarak unutmaktır.

insan insanın zehridir de aynı zamanda ilacıdır da. zarar gördüğünüz ve sağlıklı bir ilişki yürütemeyeceğiniz bir ilişki türünde olmamak en doğal hakkınız. buradan gördüğünüz en küçük zorlukta ipleri koparın düşüncesi anlaşılmasın. sürdürülebilir bir ilişki için gerektiği yerde partnerinizin yükünü hafifletmeniz önemlidir. sorunları birlikte ortak bir paydada çözebiliyorsanız ilişkinin dinamiği açısından önemlidir. lakin baktınız bu ilişki artık sizin hayat alanızı sınırlamaya başlamış ve size büyük ölçüde zarar verip sağlığınızdan etmeye başlamış o zaman durup bir düşünmek gerekiyor ben ne yaşıyorum diye. karşılıklı olduğu sürece insanın insana yük olmasında bir sorun görmüyorum ama tek taraflı bir süreç varsa kaçarak uzaklaşabilirsiniz.

korkularımın başına sert bir cisim ile vurup ortalarda biraz dolanırım. daha sonra kendine gelen korkularım zaten hınçla dolmuş olurlar ve görevlerini tüm gücüyle ifa ederler. nadiren hafıza kaybı yaşayanlar var, işte onlardan kurtulmuş olurum.

keşke denemek için her ihtimal, fırsat, teklif, iş vs değerlendirilmeli. yoksa hep " acaba "lar zihni meşgul eder.
ta ki kader dur diyene kadar.

ben boğulmayacağım sanırım ya, vazgeçtim.

edit eklemesi: bir de annelerin dövseydim de öyle ağlasaydın demesine benziyor. her türlü isteksiz kıldı beni.

bu tarz bir cümle kuran birinin çoğunlukla dürtü kontrol sorunları bulunmaktadır. yoğun duygu değişimlerine bağlı olarak kendisinden beklenmeyecek davranışlar içinde olabiliyor. karıncayı incitmeyecek insanlar barbar olabiliyor. bu yüzden muhatap alınan kişinin tepki düzeyinin dikkate alınması önemlidir. birçok durumda benzer tepkileri veriyorsa ve zarar görüyorsanız bu kişiden acil bir şekilde uzaklaşmanız ve tedavi olmasını önermeniz sizin adınıza sağlıklı bir karar olacaktır.

bir dinlesen * anlayacaksın aslında *

mutlu olduğunuzda müziğimin ezgisi mutsuz olduğunuzda ise sözleri dikkatinizi çeker. algıda seçicilik. tabii acı dolu bir coğrafyada yaşamanın sonucu olarak acıklı şarkıları iliklerimize kadar hissedebiliyoruz

farklı bir tabakta sunacaktır

belli ki yazarlardan hiçbiri gerçek bir deliliğe şahit olmamış.kendim birebir aklımı yitirmiş ve geri gelmiş biri olarak o dışaradan güzel gibi görünen şey kişiye bir çiledir.bu dünyadan tamamen kopmak... neyi güzellediğinize dikkat edin.hastalık güzellemek nedir anlamış değilim.

travmatik bir yaşam öyküsüne bağlı olarak ya da günlük hayatın ortaya çıkardığı stresin sonucu ortaya çıkan fiziksel bir durum. kaygı düzeyi yükseldikçe uyku halinde uyanıkken farkında olmadan diş sıkması yoğun bir şekilde yaşanabilen durumlardan. her şeyi kendi başınıza yük edinip sorumluluğunu taşımak zorunda değilsiniz. gücünüzün azaldığı durumlarda destek alma yoluna gitmek önemli ölçüde yaşadığınız sorunları geride bırakmanıza yardımcı olabilir.

akıllı olup dünyanın kahrını çekeceğine deli ol dünya kahrını çeksin demişler

bana güzel bir şey gelirdi delilik. hala da kötü gelmiyor kulağıma. aklı olan delirsin derler ya, işte tam o hesap. ancak geçen hafta aklıma gelen bir diğer şey de şu oldu ki davranışlarımı kendi aklımla mübah kılabiliyorum. aklımı yitirir isem saçmalıklarımın şarj istasyonu da yitip gidecektir. evet deliye her şey mübahtır ve her gün bayramdır. ancak deli gerçekten eğlenir mi yoksa eylenir mi? işte bu da bir muammadır.

sanal alemle tanışalım hemen hemen 25 sene oldu. taa msn zamanından beri var bu muhabbet.
ben sadece 1 kişi hayatımda olsun istedim hem de çok ama çok istedim.
çünkü sanal alemde tanışmadan önce o'nu rüyamda gördüm, sanki önceden tanıdım.
sanki kalbim hazır bekliyormuş o'nu. tanrıdan dileğim oldu o, kalbimin atma sebebi oldu o.
ama kaderin gönderdiği kara bulutlar yine duvarı ördü adeta.

diğerleriyle hiç real olma fikri oluşmadı bende.
ama o başkaydı. keşke, keşke ve maalesef...

matrix resurrections fragmanında duyduğumu hatırlamaktayım. duyunca büyülenmiştim. buyrunuz;

bir de the pianist filminde sagopa'nın rap gafil şarkısından da aşina olduğum melodinin szpilman' a ait olduğunu duymuş ve eseri tekrar tekrar dinlemiştim. buyrunuz;

geri dönülmez bir ayrılık yoluna girildiğinde.
arada bir de tatsızlık yaşanmadıysa o zaman o kayıp yıllarca unutulmayacak bir acıya dönüşür.

neşe karaböcekten dinleyin rica ediyorum gökselin parçası değil ya