zaman tüneli

sessiz içine içine konuşan insanlar, bir bilseler içimden nasıl sabırlı kalmak için uğraştığımı. bazılarının bunu bilinçli yaptığına inanıyorum. insanları ağızlarına kadar getirmek için yapıyorlar. ben mecbur muyum kardeşim sana bu kadar yakın olmaya.

her ortamda küfürlü konuşan insan tipi. sinir olmanın yanında ben niye bu insanla arkadaşım diye sorgulatıyor.

birden fazla flörtü sevgilisi olup bana gelip x kişisi beni çok üzüyor halbuki ben onu çok seviyorum. bana böyle davranmasa tüm ilgim onda olurdu diyen insan tipi (tam suratına bir tane geçirmelik.) bari bana anlatma. her insan her konuda o mağaradan çıkmak zorunda değil. kiii bu da normal değil. herkes yapıyor diye bir savunma da yapamazsın.

çocuğuna sadece dur oğlum/kızım diyen ebeveyn. lan gidip tutup getirsene veledini . ne olsun istiyorsun o çamaşır suyunu senin uygun gördüğün yere kaldırmak zorunda değilim. ben ulaşılabilir yer seviyorum.

sabah sabah gün doğmadan işe gitmek için kalkmak yetmiyor bide su soğuk neden çünkü ısıtıcı bozulmuş. evet bu sabah tüm sinirim bundandır.

eksik olur. platonikse o başka.

gerek yurt dışında, gerek burada hep kız-erkek karışık (buradaki itü’nün özel yurduydu, boğaziçi super dorm değil ama benzeri) yurtlarda kaldım ve zannederim kadınlar hakkında çok fazla şey biliyorum. bunların genelini tek bir gariplik çatısı altında toplamayı tercih ettim.

sabancıların beceriksizliğini ve başı boşluğunu yaşatan banka. olmayan borcu güvenlik açığından dolayı insanlara çıkarmıştır. konuyla ilgili yargıtay kararı var ancak hukuki süreçin uzunluğu ve kredi taksıtlerinin uzunluğu insanları mağdur etmektedir.

az önce okudugum haberle takıptekı alacağının yüzde 20 sını varlık yönetim şirketıne devretmişler. hoş değil. akbank yönetilebilir bir yapının dışına çıktı diyemem ancak negatıfe gitmektedir.

şimdilik yoktur, dileriz de olmaz.

biri bunu benim muhabbet kuşuna anlatabilirse sevinirim.

tamam, biz de seni seviyoruz, kıl-tüy olayı sizde normal sayıldığı için sakallı-bıyıklı koskoca adamı yani beni utanmadan annen olarak gördüğünü de biliyorum ama sürekli vıcık vıcık bir ilişkimiz var be oğlum.

dün uykusu gelmiş, boynumun altına girdi.. çay içeceğim, insanlarla konuşacağım, onu da geçtim, nefes alacağım.. haliyle boynumu kaldırdım. uyku arasında pıt pıt pıt bir adım attı, yine boynumun altına girdi. hareketlerim eskisinden daha da fazla kısıtlandı.. kırk beş dakika sonra çay muhabbeti bitip babam meyve getirdi, elmayı soyduğu anda bu, kokuyu alıp fırrrp diye babamın üstüne uçtu. şeytan diyor kapat kafesine..

her derse girmek...

sessizce intikam zamanını beklerim. kih kih kih

19. hafta euroleague mücadelesi türkiye saati ile 22:00'da başlayacak. favori yine fenerbahçe.

el kurutma makinesi. pisuvar sanıp işeyenler var.

mutlulukla dolup taştığımız bir gün olsun dileklerimizle, herkese günaydın.

“fazla özgür bırakırsan bir süre sonra kendi kendine seversin” teorisini ortaya atabilirim.. çünkü belki de karşı taraf -o kadar da- özgür olmamak istediği için bir ilişki istiyordur.

bunu astrofizikle açıklayalım:
- iki sevgiliyi iki astro cisim olarak görürsek aralarındaki ilişki fazla yapış yapış olursa kütleler birbirine çarpar.
- “özel alana saygı”, uzayı ayakta tutan karanlık madde gibidir.
- ama kütle çekimini sıfıra indirirsek de cisimler serseri mayın gibi uzayda dolaşır.
- “ikili-üçlü yıldız sistemleri ve etraflarındaki uydular” her zaman kararsız bir yapıyı barındırır.
- herhangi bir yörüngeyi takip etmeden boşlukta dolaşan kütleler anlatacakları hikaye nedeniyle ilgi çeker ama her zaman tehlikeli kabul edilir.

ideal olandır.

okunan var ama biteni yok henüz.

bismillah daha yeni girmedik mi noluyo noluyo

mimari tasarımda esneklik nosyonu üzerine okuma yapan, mimarlık öğrencisinden mimarlık profesörüne kadar her kulun yolu “habraken” adlı yazardan geçer. gerçi bu sefer biraz ursula le quin falan mı okusam, kafamda bambaşka bir şey var.

lan deme ninni söyle.

o sizin dediğiniz kirin adı “kafada soru işaretleri kalacak partner”dir.

saatim 6:40’a kurulu ama iş günlerinde genelde 6:15 civarı kalkıyorum.

şu anda tatildeyim ve saatin ayarını kapatmadım çünkü uyku düzeni denilen şey kolay yakalanmıyor.

belki mevsim değiştiğinde ve yazlığa geçtiğimizde de bunu yapar ve dalmaya giderim ama üç çekincem var:
1. bahçede sansar var, geceleri kediler için bıraktığımız suyu içiyor ve (bizzat kedilerin kendisini yiyor),
2. iki sene önce aletli daldığım bir sabah (farklı bir denizde), sahile yakın bir noktada çok enteresan bir balık görmüştüm. gecenin bir yarısı baraj gölünde zıpkınla 1 metre boyunda turna avlayan biri olarak korkmamdan siz hesap edin artık..
3. sabahın köründe, kafasında beyaz şapkayla sonsuzluğa doğru kulaç atan “deniz çarrrrşaf gibi” amcalarından uzak durmak istiyorum.