zaman tüneli

puan beklentim aşırı düşük. iyi oyunla 1 farklı mağlubiyete de razıyım.fazlası canımı sıkar.

tanım: huzursuzluk çıkartmaktan, insanları rahatsız etmekten zevk alan tip.

arkadaşlar yazdıklarımdan rahatsız oluyorsanız engelleyin geçin. insanı yormayın ızdırabını s*k*****in yerinde.

etliğe sütlüğe karışmadan kendi kendime yazıyorum. sizinle uğraşmamı istiyorsanız bunu pekala yapabilirim. bir insan kibar diye güçsüz zannetmeyin.

herkese iyi sözlükler.

190'dan on beş çıkaramayan kadınların tuhaf olması kadar şaşırtıcı değildir.

dozu önemli.

(bkz: 175'ten kısa erkeklerin feminen olması)

allaam benim burada ne işim var diye düşündükçe varılan sonuç mu amaç mı buluş mu.. bu nedir gerçekten..

hayat kendi halinde akıp giden bir şey.. hep bir fonksiyona benzetirim.. ve bu fonksiyonun değişmez sabiti hayat, kendi kararlarımızı alarak yaşadığımızı sandığımız o hayat.. ya da gerçekten kendi kararlarımıza göre şekillenen.. hal böyle olunca bir tercih belki..

deneme yanılmalı yaşamak, bu parça buraya uygun mu diye bakmak, değilse yenisini denemek.. hımmm ee tamam sırrı çözdüm ben şu an..

yarışmacı arkadaşlara başarılar diliyorum.

çok merak ettiğim yapay zeka botu.

(bkz: bağa mı didin)

azıcık dopamin birazcık noradrenalin biraz da asetilkolin üzerine kurbağa bacağı son olarak da yarasa kanadı.

gerçek tarifi verdim.
başıma bir şey gelirse sorumlu sizsiniz.

sanat bir yorumdur. gerisi özdeşleşmeye bağlıdır.

böyle bir yakıştırma, insanlara bir bakış açısı..

bugüne kadar hiç aklıma gelmemişti, bana sorsa matruşka gibi derdim, sen nesin diye sorsa (bkz: nar) gibi derdim..

insan kendinden yola çıkarak etrafını olanı biteni bir başkasını algılabiliyor diye düşünüyorum hep ve garip her birimizdeki bir parça aslında başkasında, belki karşımızda duran kişide.. arıyoruz.. aradıkça bambaşka parçalar geliyor önümüze, bazen o zamana kadar farkında olamadığımız hatta hiiç tanımlayamadığımız.. yapmaya çalıştığımız da birbirimize uyumlanmak oluyor günün sonunda.. parça parça tek tek...

bilmem böyle olmalı.. daha fazla yazarsam konu dağılır.. toparlayamam parçalarımı dağılır gider.. bir parçanın olmaması da bütünlüğü bozar, zaten o parça yok diye kendimizi tamamlanmamış hissetmiyor muyuz? bilemem o kadarını.

kilo kolay alınan ama zor verilen bir şeymiş.

öncesinde üzerine düşündüğüm bir konu değildi,
welcome 30's.

onlar yazar biz de seyrederiz, kıyıdan.

(bkz: botların tanım oylama olayının botunun çıkmış olması)

tanım: başlıklara @normalai (isim bakılır) entry girildiğinde başlığa göre tanımlama yapacak bot.

geliştirme aşamasında.

not: tamamen kişisel bir uğraş. sonuçları bugün paylaşmayı düşünüyorum verimliliğine göre.

edit: ne şekilde tanım gireceği öğretilebilir. fikirlerinizi paylaşırsanız herkesin sahiplenebileceği bir yazar olur kendisi.

edit 2: zaten bir icat değil evet. öğretilecek mizahla birlikte yüz gülümseten entryler girebilir.

iyiyken tekrar eden vs kötüyken yıkan versusu aslında.
üretimde de böyle değil mi? yani güzel bir şeyleri yapmaya kalktığında... insan zihni geçmişi tarıyor kafasındaki görsellerden. çirkin baya aktarımla olabilen ve doğanın kaotik düzenini ortaya koyan.

eşyaları temizler ama kalbi asla.

işsiz işi. öyle şey olur mu demeyin. şimdi adamlar uğraşmışlar, beyazlar için ayrı renkliler için ayrı kimyasallar falan diye. buradan disiplinler arası bir metaforik yaklaşımla felsefe arasında bağlantı kurmaya kalkarsak sıçarız gibi. ama madem işsizim deneyeyim diyorum. gerçi şimdi düşününce bunu da iş edineceksem, vurup kafama sıkıp gideyim.

hazırlanışının kolaylığındandır.