zaman tüneli

selam tanısanız seversiniz aslında hayırlı geceler

bana ne aliminyum

küçük bir çocukken ne zaman bir lunaparkın önünden geçsek, binmeyi en çok istediğim yegane oyuncak buydu. fakat o yaşlarda bir türlü bu zevki tadamadım. büyüdüğümde ise artık her şey için çok geçti. çocukluk hayalimi gerçekleştirebilecek imkâna sahip olsam da, nedendir bilinmez, artık binmek istemiyordum. oysaki çocukken benim için ne büyük bir hayaldi; o oyuncakta, gerçekten ata biniyormuş hissiyle oturacağımı düşünürdüm hep. zaman gösterdi ki her şey vaktinde güzelmiş. o an olmayınca, insan sonrasında 'artık olmasa da olur' diyor.

kedi bence.

temizliğini yapıyor, tuvalet eğitimi doğuştan var, bi de otomatik mama ve su kabı ile otomatik kedi kumu temizleyici alınca başka pek bir problem kalmıyor.

evden dışarı çıkmıyorsa aşı ıvır zıvıra da pek gerek yok

şarkı değil ama kabe'de hacıları huu çeker:)

halkın fakirlik karşısında çaresiz bırakıldığı; zenginin sonsuz zengin, fakirin korkunç çaresiz olduğu; yöneticilerin tek ideolojisinin vatandaşının boğazını sıkarak din propagandası yapmak ve yandaş cebi doldurmak olduğu bir ülkede hiçbir bilim insanının -hükümeti doğrudan hedef alan bir konuşma yapmıyorsa- çıkıp sadece deprem çığırtkanlığı yaparak konuşmasına saygı duymuyorum.

artık bu ülkede her şey siyasidir, her şey siyasidir, her şey siyasidir. ve bu ülkede tuzu kuru hiçbir bilim insanının, hiçbir sanatçının, hiçbir önemli kanaat önderinin susma hakkı yoktur. susuyorsa da kendilerine yönelecek nefretin ve öfkenin tadını çıkarmayı öğrensinler.

deprem politiktir. insanların depremde can vermesi, hayatlarının enkaz altında kalması politiktir.
"istanbul'da 7 şiddetinde deprem bekleniyor"
eeee?
ben 50 yaşından büyük, yapılacak herhangi bir testte asla o testi geçebilecek mukavemete sahip olmayan bir evde kiracı olarak yaşıyorum.
ve bilin bakalım neden oturuyorum?
hayır, hayır, deprem olsun da enkaz altında 4 kedimle can vereyim ve arkamda kalacak aileme bu trajediyi yaşatayım diye değil.
hayır, hayır, ekmek elden su göden yaşayıp da az kira vereyim diye de değil. bilakis, maaşımın 3'te birinden fazlasını kirama veriyorum zaten.

şartlar buyken en azından kimse konuşup vatandaşın canını sıkmasın. "ha öldük ha ölüyoruz" diye kendimizi iyice delirtmeyelim. bakın "delirmeyelim" demedim, iyice delirmeyelim dedim. aradaki farkı vurgulamak istiyorum. bu ülke artık midemi bulandırıyor ve elimden bir şey gelmeden bekliyorum.
çaresizliği bilmeyen götü ılıklar hükümete hesap sormayacaklarsa ne olur bir sussun artık.

edit: bugün insanlara vaaz veren bilim insanlarından bazıları şişlinin kalbine hukuksuzca dikilen gökdelenlerin neredeyse reklam yüzü oldu.

sırf bu kepazelikler yaşanabilsin, şişli’deki rantın dibi sıyrılabilsin diye “deprem toplanma alanında (!)” 72 katlı olarak planlanan inşaatı mühürleyen resul emrah şahan türlü akıl dışı iftiralarla terörden hapse atılmışken yaptılar bunu üstelik.
sabah akşam “deprem dirençli kent” diye sızlananlar şehirciliğin bitirilmesine sessiz kaldı, bununla da yetinmeyip çanak tuttu.
bilim insanı dediğin korkusuz olur derken bizimkiler yandaş çıktı.

çok da fifi.

hepsi rütbeliydi maalesef:(

ev arkadaşı

soğuğa bir şekilde çözüm var ama sıcağa ve kurağa yok. ayrıca soba başında anılar daha güzel oluyor:)

telefon. ekran kırılıyor vs.

cat ve audio kabloları. sürekli olarak kaybettiğim ve bir yerlerde unuttuğum için de ses kartı*

sincap

kaplumbağa, duygusal beklentisini saymazsak.

ben de sizleri sevmiyorum.*

haklısın.

hizmetten memnunsam överim. değilsem menuniyetsizliğimi dile getiririm.

valla haklısın morukcum, keşke ben de ben olmasam

lan benim neyimi sevmiyorsun, lokum gibi adamım be. *