zaman tüneli

inceleriz hiç problem yok* ama söyletirim ha. söylemem falan dinlemem yani*
edit: ben erkek sesimle söylüyorum be ayıp*

birinde anneni suçlarsın diğerinde kendini puhahaha.

madem dibe vuracağız..



iyi yayınlar sevgili pata.. konuğumuzun adını da söylersen arada biz de öğrenebiliriz

benim çok umurumda değil ya.
stalklanırken yakalanırım çünkü saklanma gereği duymam. hatta direkt belli bile ederim.

ben arada yaparım.

evet söz verdiğim üzere bağırdım arkadaşlar.

(bkz: 23)
inanılmaz güzel bi senaryo. cidden kıskanmıştım keşke ben yazsaydım diye. tam bir freak işi.
edit: olm yerli yazmış adam oraya kocaman.* alkol dostunuz değildir

başıma bir şey gelmeyecekse ben ima edenlerdenim.
açık açık söyleyince ‘küstüm, oynamıyorum.’ oluyor çünkü.

iyi bir yazar.
dövüşmen guzum ne dövüşürüsünüz?

uzun süreli üzüntü vurur mideye. midenin üst kısmına taş gibi oturur. daha ilerlerse mide bulantısı da yapabilir.

seni eleştirirken onu da eleştirdiğimi neden görmezden geliyorsunuz ben de bunu anlamıyorum. ve açık açık da yazdım bı söylediklerim zugra için de geçerli diye. kendisi şu an cevap verecek durum da değilken ve yine belirttiğim gibi ilk taşı siz atmışken tabii ki burada yazacaktım.

daha sonra yazdıklarını onayladığım gibi bir izlenime de neden kapıldınız bunu da anlayamadım ama o da benim anlayışsızlığım olsun.

konuyu daha fazla uzatmayacağım. gerçekten uzatmayacağım.

hatam varsa affola. saygısızlığım varsa iki kere affola.

sevgili ayı.
dövüşler hiç umurumda değil.

o yüzden kendi kendimi dövdüm.
işte ben de böyle bir adamım ve sanırım aynı zamanda kendimden de dayak yemiş oldum.

(bkz: vizontele)

o adamı hiç sevmem fakat adam nasıl özgün bir konu bulmuşsa artık, karakterler inanılmaz, replikler inanılmaz. çok imrenilesi bir adam gerçekten. sonradan bu kadar kaliteli bir işi olmadı zaten.

sevgili konuğumuz senin olmaya geldim söylerse çok makbule geçer*

hani şu günler kafasında kask ile silah sıkanlar türedi, motosiklet kasklı kıyafetli kişilere karşı bir fobi oluştu ister istemez. işte bu fobiyi yıllar önce bana yaşatan aktör. sağ olsun bir filmi vardı kafasında siyah bir motosiklet kaskı ile cinayetler işliyordu. o filmin etkisiyle günler sonra apartmandan çıkmak isterken kapının önünde motosiklet başında beyaz kask giymiş adam gördüm, tamamen kapalı. geri dönüp kapının zilini çalıp anama ağladım sızladım. anam da hem kızıyor hem de teskin etmeye çalışıyor beni, o köşedeki komşu diye ama inanmıyorum. güç bela geri döndüm, basamakları inerken üst komşu kız kardeşler vardı,onlara rast geldim, çocuk aklımla sordum onlara " abla, apartmanın önünde koca kasklı bir adam vardı, siz o adamdan korktunuz mu" diye sordum. ablalar da " ay canım! yok korkmadık biz, sen korktun mu? " diye hem şefkatle, hem sevecen şekilde beni sakinleştirdiler. biraz bekledim ama kapıdan çıkana kadar göbeğim çatladı. kapıya bir baktım, oh bee nihayet gitmiş adam. kenan bey, hoş adam, karizma adam ama bana çocukluk travması yaşatmış bir adam.

(bkz: ahterbin)

benim sanırım.

iron maiden şarkısı; grubun 1982 yılında yayınlamış olduğu the number of the beast adlı albümde yer aldığı bilinmekte iken grubun sevilen şarkılarından biri olduğu söylenebilir.

gülüyorum hala, var ol.