zaman tüneli

bir kaynanam bile yok, anlıyor musun? hadi gülümse.

10 üzerinden en fazla 6 olarak gördüğüm projeler.

(bkz: suşi)
ne görüntüs ne de içindekilerle yesem kötü diyeceğim bir şey.

olsa kesin pek sever beni ama yok ki.

yalnız kalınca neler döndüğünü kimse bilmiyor
-patagonyalı-

yalnız kalınca atlı karınca çalışmaya başlıyor. ama nasıl güzel dönüyor nasıl güzel dönüyor.

inadına sokaklarda ağlıyoruz.

(bkz: bomba gibi)

#3895597
hayatta mektup gibi. gelişemeden sonuçta buldum kendimi.

odası yoksa?!

gücü kadar durur insan. vücudun bittiyse,hareketlerin, mimiklerin bile güçlü duramıyorsa ne yapacaksın ki...

allah yardımcısı olsun, kolaylaştırsın kanser hastalarının, yakınlarının. 2 sene önce çok yakınımdan acı bir tecrübem oldu. o kişinin gözünüzün önünde eriyip gitmesi kadar çok az şey var sanki bu hayatta...

#3895595
mektup mu yazıyon la o nasıl giriş *

umarım iyisinizdir.
-patagonyalı-

ben hep iyi olmaya çalışıyorum. bir şekilde de bunu başardığımı düşünüyorum. ama fazlasıyla da zorlandığımı itiraf etmeliyim.

özellikle yoğun sembolizm içeren yapıtlarla iç içe bir dönem geçirdikten sonra insanın başına gelen ve sembolizme tahammülünün oldukça kısıtlı olmasına yol açan bir şey sembolizmden bıkmak.

insanın bir dönemi var, bu tuhaf bir dönemde james joyce, herman hesse, umberto eco gibi yazarlara bulaşıp bergman, tarkovsky, aranofsky, lynch gibi yönetmenleri izliyor, bir dönem kavramsal sanat gibi estetikten uzak akımlara maruz kalıyor... sonra direkt, doğrudan bir şeyler anlatan yapıtlara hasret olduğunu fark edip daha düz olduğunu düşündüğü şeylere yöneliyor...

misal şu sıralar korku okumayı çok seviyorum lakin mark z. danielewski ve shirley jackson *ki kendisini hiçbir zaman sevemedim* gibi yazarlardan uzak duruyorum, hatta kaçıyorum... king'in bile daha düz olacak eski öyküleriyle ilgileniyorum, neden? çünkü tahammülüm yok benim... yok efendim aslında x canavarı bilmem hangi kesime göndermeymiş, yok efendim burnundaki bilmem hangi detay burjuvaziyi şeediyormuş, cart, curt.

kısacası insan bazen sembolizmin içerisinde boğulmak yerine bunun tadında olmasını istiyor, bunu pek başarabilen insanlara denk gelemediği için sembolizmde boğuluyor ve bu boğulmanın ona bir şeyler kattığı kadar estetik algısını da yok ettiğini görüyor ve diyor ki bana müsaade...

şafak vakti tütün tarlasında ağızda sigara ile dinlenecek bir şarkıydı .

çok güzel projeler de yok değil yani.

bazen sözlükte küfür neden yasak sorgulamıyor değilim.

asıl böyle içten gelen anlarda alınan hediye çok kıymetli oluyor.

pek değişmedim ben. hep böyleydim. biraz melankolik ve fazlaca gerizekalı.

"yoksa onlar, allah'ın lütfundan verdiği şeyler için insanları kıskanıyorlar mı?" (nisâ sûresi, 54)

allah'ın takdir ve ikramına razı olmak.

buralarda bik bik yazıyordum.
#479272