zaman tüneli

sayın mıhtar gibi çok severim yalnız bu aralar göbek yapmışım fermuarı kapanmıyor bir tık üzdü :(

okuyunca lady dimitrescu geldi aklıma

"9. senfoninin yine yazıldıgını fakat hic görülmediğini varsayalım. sanat mıdır?"
diye bir soru sormustu sevgili hocam*
tabii ki hayırdı cevap. 19. yüzyıla kadar bir sanat eserinin sanat eseri olarak sayılabilmesi için yaklaşık elli tane parametreyi sağlaması gerekiyordu*
fakat yirminci yüzyıl itibariyla bir sanat eserinin sanat eseri sayılabilmesi için tek bir şart gerekiyordu; eserin* üreticisinin ona sanat eseri demesi yeterliydi.
öyle işte.

10 yıldan fazla bulunduğum, çocukluğumun geçtiği kalabalık şehir. burada yaşayıp boğazı hiç görmemiş olan insanlar var. işte imkan içinde imkansızlık hikayelerinin olduğu o büyüleyici şehir, istanbul.

bunlardan bir tane düşman desem değil, insan desem mümkün değil, garip bir mahlukla sürtüşüyoruz, korkusuz bir babayiğit ama kafası şun basmıyor, sizin kardeşiniz kafasından vurulduğu akşamı tag açıp tweeter da günde yapan biziz, her yolcudan tedirgin oluyorsunuz biz de her taksiden tedirgin oluyoruz. sürekli kandırıyorsunuz. haydi beni gözüne kestirdin, bana sahip çıkan kimse de yok, motorla görünce işaret de çekiyorsunuz, köktürkü sistem içine hapesettim zaten, istediğinizi yapabilirsiniz. benim şahsımda cia montu var, sarı kafa duruma atılırsa ben size taksiyi ve vakfı bir de paris’i gösteririm. sancağın fesleğinini 2 sene önce ege apartmanına ektim zaten ben, gittim ve çaldım evet ama hesaplaştım. oyun kuruyorsunuz ama oyuna geliyorsunuz. kurtlukta düşeni yemek kanundur, börüye boru sökmez, kalem ehli silaha geçerse ne olur git emre’ye sor, o zaman ortada hiçbir eser kalmaz. okuldaki kele hala kinliyim, siyah torostan racon öğrensin. peker diyeceğim şimdi kel deyince de o herif fazla öfkeli valla hacamat olursunuz, o beni anladı. bizim dedemiz kör bıçakla az davar kesmedi okey???

bizim hemen yan sokakta o yüzden eğer seçeneklerde varsa hemen ilk tercihim. dağıtıma çıkmadan hemen yakalıyorum :))) niye bu kadar sevindi diyecekseniz şudan: ---> bir kitap paketini ne kadar çabuk açarsanız o kadar mutlu olursunuz

uzun zaman üstüne sütlü bir kahve

açılış 'cingıl'ı yarıyor kafaları...harika olmuş ya hu.

"sır içinde esrardır evlât avanaklar bilmez " demişti rahmetli muşlettin amca.

vazgeçemediğim giysi.

venüs bu. napıyon leeeen ay'a mı özeniyor? cık cık cık

eski international fbi ve gladio tayfasının giydiği bir tane deri mont var bende, şaben abim sağolsun emmmime saplamış kör diye, o her şeyi giymez, ben giydim, kendimi ajanların başı zannediyorum sanırsınız ki james bond 008

örümcek adamın kızıl saçlı sevgilisi... bir de böyle bir şarkı da vardı zamanında tahmini 7 8 sene evvelden

"gülde kalan sırdır o, kimse izah edemez. kimseler neydüğün bilmez" diyerek kankası rahmetli ahmet kabaklı'ya da selam çakmıştı rahmetli muşlettin amca tahta kahvede...

muhtemelen benim gibidir ondan adam olmaz ama herkesi de gözetmiştir. hayatını feda etmiştir ama gariban anası ki şeytanın önde gideni, namuslu babası ki keyf pezevenginin tekidir. ama bizim hippi tabi küpe dövme falan takınca çapulcu sürüsü vatan hayini. ahhh temelin reyisi ah, bu çocuk sana daha ne desin ki…

on air efenim

her ikisi de varsa, ben c şıkkını alayım.

tarihsel olarak bakınca bu tartışma özellikle sanat için sanat anlayışı ile toplum için sanat yaklaşımı arasında gidip gelir. biri sanatın kendi estetik değerini savunur, diğeri ise toplumsal faydayı.. ama pratikte büyük işler genelde bu iki damarın kesiştiği yerde doğar.

mesela bir sanatçı tamamen iç dünyasından üretir ki bu sanat için sanattır. ama o eser bir şekilde başkalarına da dokunuyorsa, artık sadece bireysel olmaktan çıkar. tersine, sadece mesaj vermek için yapılan işler de eğer estetik bir derinlikten yoksunsa, çoğu zaman kalıcı olmaz.

mecidiyeköy civarında görürseniz muhtemelen benimdir. ses verin de çay ısmalayayım.
t: uzun saçlı ve küpeli* bir insan tanesi

kesinlikle babamın radarından kaçmayacak tiptir. malum, kendisi (benim aksime) piercing, uzun saç, dövme aklınıza gelebilecek her şeye karşıdır. eh coğrafya kadar aile de kaderdir. oysa şimdi şartlar uygun olsa marjinal denişik bir metalhead olup çıkmıştım. ve belki de hayalimdeki grubu kurmuş, soloları yardırıyor olurdum... | -_- |