zaman tüneli

kafamda sehpa parçalayacakmış, çok zekiymiş...bekliyorum. ayıksa tabi.

hamido

nedense sonuçta hep alevi, kürt yada ermeni ölüyor... ne derinmiş yaw....malatyalımmm kendine gel.
hamido olaylarını oku.

kurduluş, kurduluş dediğin nedir gulüm; ben senin için esareti göze almışam.

imza: paralel evrendeki ali candan

eger yanimda osurursa pencereden asagi atarim

günaydınn herkese.
huzurlu bir gün diliyorum, tabii mümkünse..

ben kötü yola düştüm; beni pas geçin.

ölmek de zor yaşamak da

allah bilir çektiğimi.

arkadaşlar günaydın

dün gece neler oldu öyle ya; valla kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi.

ama yine iyisiniz hadi.

iyi tatiller

derin devlet işi. mezhep yüzünden birbirine düşman olanın ahlına gadahıyam!

mağlesef artık efsaneleşmeye başladı. kapitalazm ve luayikçi yaşam tarzı namusu, iffeti erozyona uğrattı.

ekmek banılır

yakın o evi diye bağırdılar
kilicdaroglu gibi bir naif adamin bile daha dune kadar yakilmak istendigi cografyada yasiyorsunuz alevi gardeslerim. katil yavuzdan bugune cok sey degismedi

aradan bir tuğla çekersem duvar yıkılır....

mehmet ağar

#4016904

bizim köyümüz alevi sünni karışık, kimsenin kimseye bir düşmanlığı yok. bu olayları yapanlar aleviyi ya da sünniyi sevdiği için yapmıyor, milleti birbirine düşürüp ülke bütünlüğünü bozmak için yapıyor.

bu olayların iyice araştırılıp çözüme kavuşturulması gerekir.

zehir olsa yenir.

muhalif; özü nedir bunun biliyor musun?
alevi düşmanlığı
kürt düşmanlığı
ermeni düşmanlığı
ahırda eşek sikerler ama.

bana sağcılar adam öldürüyor dedirtemezsiniz....
süleyman demirel
kurşun atanda, yiyende...
tansu çiller
çuvalladın muhalif....
siyaset bilimi mezunuyum ben.

ne aleviler sünnilere katliam yapsa inanırım, ne de sünniler alevileri yaksa yıksa inanırım. sünnilerle alevilerin bir alıp veremediği yok, aynı topraklarda yaşıyoruz.

işin içinde bir iş var derim.

bazen yaşanıyor... öyle bir noktaya geliyor... öyle bir çaresiz kalıyor.. öyle bir çaresiz hissediyor ki insan.. gidebileceği kimse yok, derdini anlayan yok, sesini duyan yok.. her şey o noktada anlamını kaybediyor.. işin işinden çıkamıyor olmak ve o sürecin öyle devam edeceğine inanmak.. bir umutsuzluk ve tükenmişlik ile başlayan bu kaçma ihtiyacı noktası...

kitaptan konuşmak çok kolay.. yapmayın.. anlayamazsınız.. anlamaya çalışmanız bile anlaşılabilir bir yerde olmuyor iş bu noktaya geldiyse..

çok istedim.. ama cesaretim yoktu benim.. olsaydı.. bugün bunları yazıyor olmazdım belki de.. kim bilir..