zaman tüneli

halk arasında "kamyoncu sigarası" almak olarak bilinir.

bizim komşuları görseniz, yatar kalkar şükredersiniz.

üreğim güp güp edir,
de görüm neylemişemm...
bir günahım yohtur inan,
varsa de olum gurban...

#4019857
bscım bizde de yok
ağzımıza vuruyo işte o zaman fjfj

sözlükte insan kalmadı .

fiilğmsi nedir

ben de dahil olmak üzere %90'ınımızın yaptığı hata.

yaptığınız aramalar neticesinde önümüzdeki günlerde neye ihtiyacınız olduğunu anlayarak ona uygun reklamlar çıkartıyor karşınıza.

bu şarkıyı ilk dinlediğimde, savaşın, hayatın ya da insanın ruhunu örseleyen her şeyin ardından geriye kalan kırgınlık beni mahvetti. içimde bir yerlerde sakladığım gizlediğim kırılganlığımla bütünleşti…
artık yönünü kaybetmiş, ne uğruna koştuğu unutturulmuş insanlar, yaşayan ama içi çoktan ölmüş insanlar, nefes alıyorlar ama ruhları bedenlerini terk etmiş gibi “ vicdanlarına ırak” belki en acı tarafı bu insanın en çok kendisinden uzaklaşması.

en çok etkilendiği söz ise şu

“peki tüm renkleri göğüs kafesime sığdırabilen bir ceylansam, avcı yine de vurur mu beni?”

bence bu, şarkının kalbi.

içinde bütün renkleri taşıyan bir insanı ne güzel tanımlamış. merhameti, sevgiyi, acıyı, umudu, öfkeyi, kısacası insan olmanın bütün tonlarını göğsünde taşıyan kırılgan ama zarif bir ceylan… masumiyetin ve inceliğin simgesi.

ve en sarsıcısı; “ avcı yine de vurur mu beni?”

hayat bazen bize, iyi olmanın, güzel olmanın, vicdanlı olmanın koruyucu bir zırh olmadığını gösteriyor. bütün renkleri içinde taşısan da, kimseye zarar vermesen de, yine de hedef olabiliyorsun. avcı, çoğu zaman ceylanın nasıl olduğunuyla ilgilenmiyor; onun tek gerçeği vurmak.

belki de bu yüzden bu soru olarak kalıyor. çünkü aslında hepimizin içinde aynı soru var… insan, güzelliği, vicdanı, insanlığı sayesinde kurtulabilir mi, yoksa bazı kurşunlar masumiyetle ilgilenmez mi?

koşulsuz isteğim ceylanın vurulmaması… ama hayatın bana öğrettiği şey şu; avcı hep ateş ediyor. buna rağmen ceylanın renklerini kaybetmemesi, belki de asıl direnişin kendisi. belki de dünyayı değiştirenler çoğu zaman avcılar değil, göğüs kafesine bütün renkleri sığdırmayı başarabilen o kırılgan insanlar…

en son entry yazıldığında son başlık açıldığında online listesinde görünecek son yazardır.


yoldaş değildir.

bence bunker.

az once fark ettigim durum. az once ananem dedi ki, oglum, gel kapiyi kapat. benim bi isim var, gidiyorum. okey dedim. gittim, atletleyim bu arada. hani mahrem bi haldeyim. mahrem dedigim atletleyim yani. sonucta ozel bi durum bence.

kapiyi kapatirken ust merdivenlerden cikan bi komsu baykus gibi, sansar salvo sarkisi gibi kafasini 180 derece cevirdi, bizi dikizledi. bi gozuyle ananeme, bi gozuyle bana bakiyor. benim tum mahremim ortaya sacildi. yahu sen nereye bakiyorsun be adam? sen neyi ogrenmek istiyosun. beni en rezil rusva halimle gormek sana neyi kazandiracak. ayiptir soylemesi gey misin.

abi komsuculuk ne ara bu noktaya geldi ya? biz komsumuzun karisina bakmiycaz diye goz bebeklerini oymayi dusunen adamlardik. bu noktaya dunya ne zaman geldi. evet.

sağ olun bayan

albüm çıkaracakmış
bunların meslek odası da türmob gibi galiba
isteyen kokayca şarkıcı ve muhasebeci olabilşyo

ne olduysa senin için en güzeli olmuştur:

olmuş olan, olacak olanlar arasında en hayırlı olandır.
ibnü'l arabî (k.s.)

1.471 milyar dolar ceza ywmişiz kaçak petrolden
hesapladım kelle başı 17 dolar yapıyo
paris mahkenesi kim de bize ceza kesşyo yq
ödemşyorum mnkym

tartışmasız bir gerçektir.

ege, akdeniz, balkan, anadolu, orta doğu ve daha bir çok bölgenin zengin öğelerinin bir araya gelmesiyle dünyada eşi benzeri olmayan bir meze çeşidi, kalitesi ve lezzeti ortaya çıkmıştır ülkemizde.

ben açmasam başlığı, kimse haber başlığı açmıyor. dua edin yine yazdım.
haberi olmayan çok belli ki.
ekşi sözlük bile malatya deprem diye bir başlık açmış üstün körü.

yosun, mazot kokusu, yanık kokusu

bir kere geldiğin bu hayatın değerini bilmek ile ruhunun huzuru, mutluluğu için çalışmak arasında insanlar bir fark görebilir... kendi hayatlarına ve doğrularına bakarak, senin bunlara hangi yollardan ulaştığına ya da ulaşmaya çalıştığına bakarak eleştirebilirler. oradan değil, buradan gitmek doğru diyebilirler... seni de kendileri gibi zannederler, kendilerine iyi gelenin sana da iyi geleceğini, kendileri için kötü olanın senin için de kötü olduğunu zannederler.

insan mutluluğu, huzuru ister ve arar ama onu nerede bulacağı insanına göre değişir. ve insan kendini, kendi ve hayatın gerçeğini böyle anlar, tanır.
ortamdaki neredeyse bütün çocukların oynamaktan büyük bir zevk aldığı bir oyun belki de içlerinden bir ikisi için hiçbir şey ifade etmez.. ve bu değişmez.

gölgesinde dinlenebileceği bir ağacın varlığı ya da evinin balkonunda oturmanın güzelliği gezip tozmaktan, yeni şeyler deneyimlemekten veya adına yaşamak denilen şeylerden daha fazla zevk verebilir bazısına.
kimi hareket etmekten kimi öylece durmaktan, kendini dinlendirmekten zevk alır.
ayrıca şunu da eklemek istiyorum,
hayatın insana suabileceklerinin anlamını, "sınırını" gerçekten kavrayan bir insan belki de içindeki telaştan kurtulur ve bunların değerini kavrar içinde.
o kadar da büyütmemek lazım sanki, neyin alacaklısıyım ki, huzur olsun bir tek, ona hangi yoldan ulaşacağımsa ruhumun bileceği şey.
bana kalırsa en büyük nimet ruhun saadeti.
ruh huzura erdikten sonra her şey hikaye.

ekşide olsa 6:19'da başlığı açılırdı
burda 5 saat sonra jaber oluyo