zaman tüneli

az önce yedi cüceler ve beş kardeşleri ışıklar da mendil satarken gördüm . sende hiç utanma yok mu? böyle mi sahip çıkıyorsun evlatlarına !

beşiktaş’ın transferlerinden sonra diğer futbol takımlarının söylemi.

erkek hayranlarımı teveccüh ile karşılıyorum. sısıısıs

bu kadar erkeğe maruz kalmaya hazır değildim.

gereğinde muhalif utanmasa gülücük atacak bana. hissediyorum. herkes yoklukta.

bu sözlüğü bu hale getiren fdsfgsdfs

örümcek bağlamış başlığın üstü *)

son yıllarda bozulan insan yapısıyla iyice artış göstermiştir.

yıllardır var, yeni bir şey değil. gökçek’le başladı altınok’la devam etti yıllarca. takımlar kuruldu bunun için. iyi yanları oldu ama aşırıya kaçıp çok kötü sonuçlara varıncaya kadar olumsuz sonuçları da oldu maalesef.

zümrüt tabletler’in o içsel bilgeliğe dokunan kapanışi ile tam da oradan büyük iskender’e, oradan da o muazzam zekaya, sinoplu diyojen’e köprü kurmak ise şahane.
büyük iskender efsaneleri ve zümrüt tabletler dünyayı fethetmenin, dışarıdaki gücün ve sırların peşindeyken; diyojen bir fıçının içinden dünyaya bakıp "her şey senin içinde, fazlalıklardan kurtul"* diyerek bambaşka bir yazılım yüklemiş insanlığa.
madem iskender’in o mağarada tabletleri araması hikayesinden buraya geldik, (ve tabii ki o doğal akışımızla) diyojen’in bu muazzam felsefesini ve iskender’le o meşhur karşılaşmasını anlatan bir metne ne dersiniz?
biz az önce büyük iskender'in mısır'da, yeraltı mağaralarında zümrüt tabletler'i ve gizemli dünyayı arayışından bahsettik ya... işte tam da bu noktada, o büyük fatihin karşısına dikilen o muazzam ruhu, sinoplu diyojen’i anmadan geçmek haksızlık olur.
dünyayı fethetmeye çalışan bir imparator ile bir fıçının içinde, tüm dünyadan özgürleşmiş bir bilge... iki zıt kutbun o meşhur karşılaşması, aslında insanlık tarihinin en büyük zihinsel kapışmalarından biridir.
neden diyojen’in o filozof ruhunu bugün bile hissediyoruz?
kınık felsefe ve sadelik: diyojen, kinik felsefenin en radikal temsilcisiydi. ona göre mutluluk; parayla, pulla ya da toplumun dayattığı kurallarla değil, doğaya uygun ve tamamen yalın bir yaşamla mümkündü. mal mülk edinmeyi zihne vurulan bir pranga olarak görüyordu.
elinde kandille "insan" aramak: gündüz vakti elinde yanan bir kandille atina sokaklarında dolaşırken ona ne yaptığını sorduklarında, "bir insan arıyorum!" demişti. toplumun sahteliğinden, maskelerinden arınmış; erdemli ve dürüst tek bir gerçek insan kırıntısı arayışı, aslında çağları aşan bir çığlıktı.
"gölge etme, başka ihsan istemem": büyük iskender, namını duyup fıçısında yaşayan bu adamın ayağına kadar gittiğinde ve "dile benden ne dilersen" dediğinde, diyojen’in güneşi kapatan imparatora verdiği o meşhur cevap, tarihin en büyük ayarıdır. dünyanın hakimi olduğunu sanan iskender’e, "gölge etme, başka ihsan istemem" diyerek, gerçek gücün hiçbir şeye ihtiyaç duymamak olduğunu göstermiştir. hatta iskender’in daha sonra "eğer iskender olmasaydım, diyojen olmak isterdim" dediği rivayet edilir.
küçük bir felsefi parantez
biz bugün hâlâ dışarıda bir yerlerde sırları, zümrüt tabletler'i ya da dünyevi başarıları arayıp duruyoruz. oysa diyojen, bir fıçının metrekaresine sığdırdığı o devasa evrenle bize bambaşka bir şey fısıldıyor.
belki de aradığımız o insanlık, o erdem ve o büyük bilgelik; dışarıdaki fetihlerde değil, elimizde bir kandille kendi içimize doğru yürüdüğümüz o yalın yolculukta saklı. tıpkı diyojen’in o güzel, pervasız ve özgür ruhunda olduğu gibi.
ne dersin? iskender'in dış dünyayı fethetme hırsı ile diyojen'in içsel özgürlüğü arasındaki bu tezatlık sence de çok vurucu değil mi?

#4020098

kolpa sıkıyor . direk şunu yazdım ;

sen hayırdır la vehbi’nin kerrakesi ? seni zindan dan kim çıkardı ? söylem bu .

elfida 1. sıraya yükseldi.

beni çok özlediğini inkar etmiyor. sısıs

ağabey, gittin gideli sözlükte garı kalmadı diyor. iyi ki geldin diyor.

duygusallığın dibiyim şu an. özel mesajda hasret gideriyürük. s

böyle bir grup varmış. evlenen kenarın kezbanları, düğünlerinden önce ve düğün esnasında yapılacak tüm etkinlikler için nedimeler seçiyorlarmış. bunlar da doğal olarak yakın arkadaşlarından oluşuyormuş. nedimelerin görevleri özetle şunlarmış :

bekârlığa veda partisini organize etmek.
gelin alışverişlerinde (gelinlik provası, aksesuar seçimi vb.) yanında olmak.
düğün günü gelinin hazırlanmasına yardım etmek.
fotoğraf çekimlerinde ve törende gelinin yanında yer almak.
gelinin stresini azaltacak küçük organizasyon işlerini üstlenmek

tabi nedime olunca kendi kıyafetin, ayakkabın, kuaför masrafını kendin karşıladığın gibi organizasyona dahil etkinliklerde kendine düşen bir pay varmış. bir de üstüne düğünde geline alınacak hediye cabası. zaman zaman da şöyle ilginç durumlar yaşanıyormuş.

x.com/ntahabercom/status/20...

camiiiiye yardııım vardı bir de eskiden. bitmek bilmeyen camii inşaatları. böyle böyle palazlandılar yeşil sermaye oldular.

beraber yuruttuk biz bu yollarda ....

dikkat dağıtmak için hedef gruptaki herkese yahudi ajanı, siyonist derler.

retro ile içip içip soyunacağımız bir yayın olabilir. clark'la özleştik yalaşalım yayınımız olabilir. patagonyalı abi dur soyunmayalım bu sefer yayını olabilir. viva abimi ikna edebilirsem motor üstündefdfgsf

hep erkek ya. allah sizi kahretsin. bu kadar erkekle başbaşa kalmak nedir. neyse hiç yoktan iyidir. sısısıs

nevada falan geri gelse, lilium aşkomm dese meme görüp, yogasallaşsak bacak açsak.meja.. ahhh oo lanet olasıca meja..

neyse. şu ara erkeğe boğulmayı hak ettiniz.. adilerrr. sısııssıs

göt lalesi tasvirinin sözlük karşılığı bu yazar tanesidir .s

hasta mi olmus kanser mi olmus
kalp krizi mi gecirmis beyin kanamasi mi gecirmis
ilac tedavisine cevap vermemis mi
ameliyat basarisiz mi olmus
biri hakaret mi etmis hakir mi gormus
haksizlik mi etmis uzmus mu
...
her gun diken ustunde yasamaktansa her gun mutsuz olmayi goze almaktir. hayattaki en cesur tercihlerden birisidir .

simdi siir zamanidir

sevgi duvarı
sen miydin o, yalnızlığım mıydı yoksa
kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
dilimizde akşamdan kalma bir küfür
salonlar piyasalar sanat-sevicileri
derdim günüm insan arasına çıkarmaktı seni
yakanda bir amonyak çiçeği
yalnızlığım benim sidikli kontesim
ne kadar rezil olursak o kadar iyi

kumkapı meyhanelerine dadandık
önümüzde altınbaş, altın zincir, fasulye pilakisi
ardımızda görevliler, ekipler, hızır paşalar
sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri
çöpçülerin elleriyle okşardım seni
yalnızlığım benim süpürge saçlım
ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi

baktım gökte bir kırmızı uçak
bol çelik bol yıldız bol insan
bir gece sevgi duvarını aştık
düştüğüm yer öyle açık öyle seçik ki
başucumda bir sen varsın bi de evren

saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi

#4020058
konya'da schnitzel* var mı ya?*