zaman tüneli

pek bir şey öğretememiş ki burada yazıyorum. şaka bir yana hakikaten hiçbir şey öğretmedi. hayat çok cahil, keşke ölse.

böyle bir lüksüm yok. çünkü kotamı doldurdum bu konuda maalesef.
edit: bu arada hayatım boyunca yaptığım en büyük yanlışlardan biri de bu sözlüğe kaydolmaktı.

seviyorum kendisini, tanımlarını daha çok görmek dileğiyle

hiçbir şeyin dürüstünü bulamadığımız gibi beytinin de yalancısını yaptık ama efsane oldu. tabakta estetik sunum dahi yapamadım

hay maşşşşallah. akıyor bu gece akıyor.


armo çık aradan.

çimmeye gitmek...

görüyorum ki sözlüğümüze çok güzel hanımlar teşrif etmişler
onlar için kendimi yakışıklı bulduğum fotolardab bir kolaj hazırladım
kolaj gelsin

+ses etme be.
-kim ediyor be.
+sen.
-evet ben.

karşılıklı diyoloğumuz muhtemelen bu olcak olan yazar kişisi. bu arada billur kim? ehehe.

ya ne kahvaltısı kardeşim saat 7.30 da gel bana 5 dk daha uyuyacaksın ama bi böbreğini nanaylayacağız desen bir dakika bile düşünmem çünkü o bir dakikada da uyurum.

evden sabah 6’da çıkıyorum ve o saatte kahvaltı yapmıyorum. buna karşın, yaptığım şeyler:
1. duş, vs
2. hız..

madem o kadar erken kalkmak zorunda kalıyorum, bari trafiksiz caddelerin tadını da ben çıkarayım.

birazdan bi makarna yapar içine de hazır sos çakar geçeriz.

deniz ürünleri ve avokado sevenlere uygun, hazırlaması basit, üç farklı ana yemek/atıştırmalık:

yapmaktan en keyif aldığım şey.

yanlış yaptığımı biliyorum... arkadaşlıklarımda, ilişkilerimde... farkında oluyorum bunun ama o kadar umurumda değil ki... canım istediği için yapmış oluyorum, pişman olacaksam da en azından aklım kalmamış oluyor.

sen yenisin galiba. iyi sözlükler.

bu insanların birbirlerine kendi alternatif gerçekliğini dayatmaya çalıştığı siyasi meseleler çok sevimsiz görünüyor hep gözüme.

sırtlan sürüsü bir araya gelince kendi çıkarlarını saracak kılıf arayışına giriyor hemen. gerçek dedikleri de bu zaten; çıkarların üzerine serilmiş tuhaf örtüler. din, ideolojiler, ahlak, hep aynı safsatalar.

sözlüğe kan olmuş can olmuştur.

anlamak, anlaşılmak bir tür uzlaşma çabasından ibarettir.

varoluşu anlamlı kılmaya çalışan kişi onunla uzlaşma çabasında bulunan kişidir aslında.

insanlar tanrıya bu yüzden ihtiyaç duydular. varoluşa bilinç atfettiler ki; ta ki onunla muhabbet edip, anlaşabilsinler.

tanrıları onlara dedi ki; şunları şunları yaparsan, seninle aramız bozulmaz. tabii ne yaparsan yap, tanrı ile uzlaşamazsın. talepleri arttığı oranda da uzlaşma zemini yok olmaya başladı. çünkü bu taleplerin hepsi de insan doğasının inkar edilmesine varıyordu.

ya da anlaşılmak isteyen de uzlaşma arayışındadır aynı şekilde.

varoluşla uzlaşabileceğini sanmakla, başka bir varlıkla anlaşabileceğini sanmak arasında o kadar büyük bir fark yok.

kimse kimseyle uzlaşamaz. varoluş çelişkilerden ibarettir, anlaşma ve uzlaşmalardan değil. her varlığın bir direnci var sonuçta.

bunlar basit meseleler. kendi boşluğunda duramamanın hezeyanlarının dışa vurumları. birisi beni anlamadı demekle, birisi beni anlamlı kılmadı demek aynı şeydir.

neyse. benim uzlaşma ihtiyacım yok. o halde dilediğim zaman anlayabilir ya da anlaşılmaz kılabilirim, kendi mi de, bir başkasını da.

varoluşla da savaşmaya niyetim yok zaten. öylesine takılıyorum.

bu o evladını bile öven kansız tipler var burada.

t: terörist.

allah`tan baska ne bir dostunuz vardir ne de bir yardimciniz