zaman tüneli

(bkz: bir ibnenin ne gibi dertleri olabilir sorunsalı)

gül reng darın
(link: ::)

standart müzmin umutsuz kadın davranışı.

kendini alim sanan cahillerin içindeki cahil daha acınası gibi duruyor sanki. çünkü o alimler senin cahil olduğun bilgisine bile cahil olduklarından senden alamet beklerler. bu nasıl bir kabustur?

kimse cahilden alamet bekleyecek kadar cahil olmamalıdır ama işte o alimler. cehaletin bile farkında olmayan o alimler. evlerden ırak.

o çok daha güzel....

teyze: anasının kızı tabirinin kanlı canlı kanıtıdır. genelde anne tarafının o tatlı panik hallerini, sevgisini, şefkatini, korumacı içgüdüsünü, endişesini doğrudan devralır.

​hala: baba soyunun o karakteristik duruşunu, hafif mesafeli ama otoriter havasını taşır. eve geldiğinde "baba tarafına tarafa çekmiş" dedirten o gizli genetik kodun ta kendisidir.

(bkz: konulu)

vefa bozası, bir de vefa lisesi var. ikisi de unutulmayan vefa örnekleridir.

brüksel’e ilk kez gittiğimde bir hediyelik eşya-çikolata dükkanına girdim, alışveriş vesaire, sahibi türk olduğumu öğrendi, (brüksel de türk dolu) “ben sizin kardeşinizim” dedi, adam da böyle koyu tenli falan ama hintli kadar da değil, “afgan mısın” dedim, bu benimle sarıldı marıldı, fiyatlara korkunç indirimler yaptı, telefonlar alındı verildi. buraya kadar tamam..

sonra bunun oğlu türkiye’ye iş için geldi, benimle buluştu, ben zaten işim gereği sürekli brüksel’e gidiyorum, ben uğruyorum, giderken simit mimit götürüyorum, gelirken çikolatalar.. biz bir 2 sene kadar bavul ticareti yaptık, hediyeler mesajlar, islam aleminin ramazan bayramının kutlaması falan..

allah’a şükür adam vakitli bir şekilde rahmete gitti de (şaka bir yana, epey ağladım), bu lüzumsuz uzayan vefa bitti.. yoksa kız alıp vermeye başlardık.

alim...

ben de yaşıyorum bunu.

bazen bikini bazen mayo. ama tema aynı.

bilinçaltının konu daha kapanmadı demesinin rüyaya yansıması . mekân değişir, olay değişir ama başrol aynı kalır. bu durumun saplantı ile alakası yok, sadece zihin, kapanmamış dosyaları sevmiyor.

hmm denir önce sonra birden örnek verilir

pencereden bakan dilber
ağlayanı güldürürsün
kaşların yay kipriğin ok
vurduğunu öldürürsün

perçem zülüf takımından
ak gerdana dökümünden
geçme mescid yakınından
çok namazlar böldürürsün

gördüğüm en net asılma örneği.. kız kesin, “ama karaca yhaaaa” diye vidaları gevşetmiştir.

divan edebiyatına gelince, kız ne dediğini bile anlamaz.

çok güzel... çok...

evde beslenmesi en zor hayvan türü..

fakat iyisi, ileri yıllarda insanın yüzünü çok ağartır.

biri annenle dedikodu yaptığında dinlemeye çalışırsın, öteki annenin dedikodusunu yapar.

kulak ameliyatı olduğum dönemde evi arayan telefon sapığını teyzemin oğlu zannedip uzun bir süre konuştuktan sonra annem elimden telefonu aldı, sapık olduğunu anladığı halde o da bozuntuya vermeyip bir 10 dk kadar konuştu (konuşmuş, o aşamada bunu bilmiyorum), en sonunda sabrı tükenen sapık “allah hepinizin belasını versin, sizin yüzünüzden akşam akşam sinirlerim bozuldu” dedi, bir daha da aramadı.