zaman tüneli

sil rahatla. dinle beni sil rahatla

zannedersem normal insanlarla beni düşünce olarak ayıran alamet-i farikalarımdan birisi fazla samimi olmadığın veya belli bir müddet arkadaşlık edip yollarının normal sebeplerle ayrı düştüğü kişileri rehberimde tutmamak. malumdur ki hayatımız boyunca çok fazla sayıda insanlar yollarımız kesişiyor. okul arkadaşlıkları, askerlik, iş arkadaşlıkları, o mesai ve zaman paylaşılan arkadaşların arkadaşları hatta akrabaları, spor, yoga, tango, aerobik, mutfak atelyesi arkadaşlıkları. arkadaşlık kurduğu kişinin mevcut ve eski sevgilisi, tesisatçı derken bu rehber kabardıkça kabarıyor.

peki hayat mesaimizde artık görüşme imkanımızın olmadığı, mesajlaşmaların da paket bayram tebrikleri derekesine düştüğü bir kişiyi rehberde tutmak ne kadar mantıklı ? her şeyden öte ne kadar etik ? ben bu hususta, insanoğlunun yapısında inceden bir ahlaksızlık görüyorum. ayıp mı olur veya işim düşer mi arasında gidip gelen ikircikli bir tavır. aylarca hatta yıllarca görmesem de birlikte yaşadıklarımızdan ötürü arada sarsılmaz bir hukuk oluşmuş bir kaç kişi rehberimde. biliyorum ki bir zamanlar bizler birer iyi insanken, aynı siniye daldırdığımız kaşıklardan birbirimize karışan hücrelerimiz kadar eski anılarımız var. peki ben artık eski ben değilken, muayyen bir müddet görüştüğümüz kişiyle, birbirimizin hiçbir şeyi olmadığını bilirken bağı sabit tutmak niye ?

aynı yerde çalıştığımız genç bir kadın vardı. zaruri sebepler harici pek konuşmazdık. sonra bir gün toplu taşımayla gideceğim durağa ilerlerken bilmediğim bir numara beni aradı. gideceğim yere kadar bırakabileceğini söyledi. sildiğim için kim olduğunu bilmeyişim zannedersem sesime yansımıştır. isim kullanmadan teşekkür edip, toplu taşımayla gideceğimi söyledim. sonra o hanımefendi olduğunu anlayınca biraz utansam da hala görüştüğü iş yerimizdeki bir kadın arkadaşa '' z... hanımla bir daha konuşma ihtimali olacağını düşünmediğim, için numarasını sildim '' dedim. biraz tuhaf bakışlarla karşılandım ama huyumu bırakmadım.

uzun süredir kuralım şu. arkadaş olduğunu düşündüğüm kişi beni 6 ay içerisinde arayıp sormuyorsa onu rehberden siliyorum. ne amca ne de teyze oğlunun numarası var. iş arkadaşlarımın ise numaralarını orada çalıştığım sürece rehberde tutacağım. buradan ayrılınca belki 3 kişi rehberde kalır. bayramlaşırız diye.

niye ne yamış ki?
memleketin bir bölgesindeki bütün belediyelere kayyum atanırken belediye başkanları tutuklanırken ses çıkmadı.
şimdi de ses çıkmaz.

yapan unutmuyorsa, büyük sıkıntı.

arkadaşlık ilişkisinin gidişatını değiştiren hareket

bunlar kimdir, necidir, nerelidir en küçük bir bilgim yok. youtube music bir şekilde karşıma çıkarttı. ilk duyduğumda tool yeni bir parça mı yaptı diye bi irkildim. sonra bi baktım bambaşka bir grup.

şimdi bu sektörde esinlenme işi gayet kabul görür bir durum. ama esinlenmenin de bir sınırı var. bu adamlar direkt tool taklidi. hatta albüm kapaklarındaki illüstrasyonlar bile tool benzeri. bu kadarı da fazla sanki.

maynard james keenan bu adamlarıı biliyor mu? biliyorsa da haklarında ne düşünüyor meraktayım.

(bkz: poşet)

#4026748 bizi öldürecekler, sus lütfen *

bu adamın neden aforoz edildiğini anlamıyorum. eşinin sapkın davranışları sebebiyle başka biriyle ilişki yaşıyor ve boşanıyor. adamın mağdur olması gerek değil mi? yok karısının özelini paylaşmış filan da, e iyi de adam size nedenini gösteriyor. karısının tercihleri değişmiş, naapsın adam zorla nikahlı mı yaşasın? piyasadan sildiler adamı resmen.

penis boyunu ölçen var mı lan cidden? olm değişmiyor zaten o. ergen gibi elinize cetvel alıp ölçüyor musunuz yoksa?

yavaş gelin, gelirken kırmızı tuborg getirin...

#4026746 gel beraber karşımıza alalım. ben yıllardır alıyorum, yanıma bir ortak arıyorum.

dinozorları öldürme ortağı..

nesilleri geçmiş olan, beyni küçük, karakteri noksan yazar familyasıdır ve burada da bolca vardır. dinozor olmak için yaşlı olmaya gerek yok, genç olup dinozor olan da bir hayli fazla. nesliniz bitti oğlum sizin, defolun gidin lan.

zorlarız...

ne tripleri bitiyor ne göndermeleri bitiyor. bunların bulunduğu ortamda espri yapmak bile zulüm. sanki anneme komik bir video göstermişim de "bu kim ki" demiş gibi bir iç sıkılması yaşıyorum bu yazarlara her denk geldiğimde.
#emeklilerçıksınkasıyor

edit: sözlüğün %98'ini karşıma aldım, derim yüzülerek çarmıha gerileceğime dair korkularım var.

kır beni...yık...

eğer hayatta olsaydı, …and justice for all sonrası nasıl bir metallica olurdu acaba? emin olduğum tek şey, black albüm ile başlayan o kökten değişimin olmayacağıydı.

cliff sonrası metallica'nın besteci eksikliği yaşadığı büyük bir gerçek. and justice for all albümünde bile tüm parçalarda izi var. onun ölümünden sonra lars daha ön plana çıktığı için de bu büyük değişim ile birlikte saçma sapan abümler ortaya çıktı.

iyi bir müzisyen ve de gerçek bir vizyonerdir kendisi. büyük bir h.p. lovecraft fanıdır. özellikle ride the lightning albümünde bunu yoğun olarak hissederiz.

ortalıkta dave mustaine'in de katkıları olduğu söylense de bu bir şehir efsanesidir. right the ligtning'in muhteşem bir albüm olmasının en önemli unsuru cliff'dir.

lovecraft etkisinin hissedildiği bir örneği de bırakalım buraya.

(bkz: the call of ktulu)

bazı yiyecekleri çiğnemeden direkt tutuyorum, pirinç bulgur pilavı vs gibi. çünkü çiğnemek midemi bulandırıyor, ağzımda küçük kurtçuklar var gibi hissediyorum.
genel olarak yiyecekleri pek çiğnememeye çalışıyorum, midem bulanıyor.

hysteria - muse

sevdiğiniz kadına 1977'de hangi dilekçeyi imzaladığını asla sormayın.

sorgulayın da, az insan olun. zira bu ülkede insan olmadan geberip giden çok var. tıpkı bu sözlükte olduğu gibi. sözlükte olsanız gene neyse, sivilde de karşıma denk geliyorsunuz.

beyinsizliklerinize maruz kalmak daha da yorucu yeminle. yaşlanıyorum, tahammülüm azalıyor. sabırlı adamımdır de sabrı tüketiyorsunuz.

mazaretim var, asabiyim ben anasını satayım. şarkısını da açtırdınız bana aferin lan size.