zaman tüneli

adam zorlama diyor yav puaahahah. hacı sen gaaaağzaraylısın. trabzonlu bile laf atabilir sen atamazsın.

sevgi, saygı, sadakat, ilgi ve şefkat.
bir de benzer dünya görüşlerine sahip olmamız gerekiyor ki çatışmadan, keyifle bir şeyler paylaşabilelim. ha şart değil ama eline yüzüne bakılacak kadar olursa da tadından yenmez.

bu kadar yani. basit insanlarız biz kardeşim. yattır kattır paradır puldur gözümüzde yok, sevdiğimiz adam ile iki kelam edip iki oynaşalım bizden mutlusu olmaz. (oynaşmak cinselsi manada değil, bildiğimiz çocuk gibi oynamak, şakalaşmak, evet. ne oldu beğenemediniz mi?)

bence annelik kutsal değildir. anneliğe yüklenen kutsallık, bazen annenin de insan olduğunu unutturacak kadar ağır bir anlamdır.

anne de hata yapar, yanılır, yorulur, korkar, öfkelenir, zaafları vardır. belki seni istemeden doğurmuştur, belki çok istemiş ama destek görmemiştir. belki sevdiği adamdan değil, evlenmeye zorlandığı adamdan doğurmuştur seni. belki anne olmayı istememiş, belki de bütün sorumluluğu isteyerek ve severek üstlenmiştir.

belki anne olurken kadın olmayı unutmuştur.

belki seni dogmalarla, “biz böyle gördük”lerle büyütmüştür; belki de kendi doğrularını sorgulayıp araştırarak seni şekillendirmeye çalışmıştır.

belki seni çok sevmiştir ama sevgisi baskıya dönüşmüştür. belki sen onu çok sevmişsindir ama o seni hiç sevememiştir.

çünkü anne olmak, otomatik olarak iyi insan olmak değildir. doğurmak da kusursuzluk belgesi vermez kimseye.

“ama o senin annen” cümlesi, yapılan her şeyi affettiren sihirli bir cümle de değildir.

ben anneleri kutsallaştırmak yerine insanlaştırmaktan yanayım.

çünkü anne olmak bir taç değil, ağır bir sorumluluktur.

ve ben de bir anne olarak çocuklarımı bu kutsallık fikrinin altında ezmek, onlara kendimi borçlu hissettirmek ya da sırf “annenim” diye hayatlarına ağırlık olmak istemem.

beni sevsinler diye değil, özgürce sevebilsinler diye anne olmak istiyorum.

hata yaptığımda özür dileyebilen, onları kendi hayatımın uzantısı değil, kendi hayatı olan insanlar olarak görebilen bir anne… annelik kutsal değil; insanidir.

çocuklarımıza bırakabileceğimiz en güzel miras, üzerlerinde bir “anne borcu” değil, yanımızda kendileri olabildikleri bir çocukluk ve özgürce yaşayabildikleri bir hayat bırakmaktır.

zayıf seviyorsa kendide kilo versin biraz. boy, pos var.

bohçacı kılığında aralarına sızmaya çalışan yazarın sısısı diye çıkardığı sesten fark edilip enselenmesi sonrası güvenlik önlemlerini epey artirmislar.

yine de içerden birini kandırıp haber almak mümkün oluyor.
sözlük dengelerinin yeniden kurulduğu ortamda çeşitli ittifaklar kuruluyor olsa da henüz nihai bir saflaşma sağlanmış değil.
konseyde alfa dişi kurt eksiği hissediliyor.

benim de dikkatimi çekti. başlığa bir şey yazdım sol frame de çıkmadı acaba sorun mu var dedim tekrar denedim meğersem sansür uygulanmış. yani bunun mantıklı bir açıklaması var ki kendi başlığı bile sol frameye gelmeyen bir sözlükten ne gibi bir beklenti olabilir.

market arabası.

top oynarken bol bol dalga geçiyorum heriflerle. 1.74 boyumla 1.90'lık adamlardan hakaret niteliğinde hareketlerle top çalıyorum. sanıyor ki boy uzun olunca defansı geçebilecek. abdullah ercan'ın ruhuyla oynuyoruz kardeeeeş!

tanımıyorum ama neden 10 vermeyeyim ki.
bedava.

sigara.

peki olayın sonucu ne olmuş kimse bahsetmemiş. yada böyle bir konunun bizle ne alakası var. gören de geceleri aynı yatakta yatıyoruz sanacak.

sizi de yer aman diyim.

arada sırada alanımla ilgili yaptığım eylem. katılım da yüksek oluyor. sağ olun.

ben bilgi tanımı giriyorum. zaten bu sözlükteki forum chat çok fazla ve gereksiz .

bugün havası pek iyi değil ama kendisine 10

bugün hava hiç güzel değil 4.

bugün hava güzel, yağmuru özlemiştim. o yüzden 10

ben bazen yaparım.

yaptığım işler ve hobilerim gereği bi çok yerde bulundum. sivil toplum kuruluşlarında çalışmanın katkısı olarak da pek çok insanın evini yaşam yerini görme imkanı buldum. özellikle 6 şubat depremlerinin ardından çadırkent ve konteyner kentler kadınlar sayesinde daha renkli daha yaşanılır duruyor, sosyal destek ağlarıyla birbirlerinin iyileşmesini sağlıyorlardı. iyileştirici güç mü denir güzelleştirici bi yetenek mi bilmiyorum. küçük kumaşlardan yaptıkları süsler, evlerde üretim yapıp satmaları ve o travmatik deneyimlerden sonra yine fedakarlıkla çoğu işe yetişmeye çalışmaları. erkeklerle bi kıyasa sokmak değil anlattıklarımın amacı, yaşananların ağırlığı da iyileşmenin ağırlığı da yaş cinsiyet fark etmeksiniz zordu elbette. yine de çağlar boyunca üretkenliği, doğurganlığı ve belki de yeniden inşaayı sağlayan kadınları yine aynı şekilde gözlemlemek beni oldukça etkilemişti. bu kez elim ağrımadı anlatırken. teşekkürler.

hıncallar ölmez şekil değiştirir.
hıncal kalk büyüğün geldi.