1.
bence annelik kutsal değildir. anneliğe yüklenen kutsallık, bazen annenin de insan olduğunu unutturacak kadar ağır bir anlamdır.
anne de hata yapar, yanılır, yorulur, korkar, öfkelenir, zaafları vardır. belki seni istemeden doğurmuştur, belki çok istemiş ama destek görmemiştir. belki sevdiği adamdan değil, evlenmeye zorlandığı adamdan doğurmuştur seni. belki anne olmayı istememiş, belki de bütün sorumluluğu isteyerek ve severek üstlenmiştir.
belki anne olurken kadın olmayı unutmuştur.
belki seni dogmalarla, “biz böyle gördük”lerle büyütmüştür; belki de kendi doğrularını sorgulayıp araştırarak seni şekillendirmeye çalışmıştır.
belki seni çok sevmiştir ama sevgisi baskıya dönüşmüştür. belki sen onu çok sevmişsindir ama o seni hiç sevememiştir.
çünkü anne olmak, otomatik olarak iyi insan olmak değildir. doğurmak da kusursuzluk belgesi vermez kimseye.
“ama o senin annen” cümlesi, yapılan her şeyi affettiren sihirli bir cümle de değildir.
ben anneleri kutsallaştırmak yerine insanlaştırmaktan yanayım.
çünkü anne olmak bir taç değil, ağır bir sorumluluktur.
ve ben de bir anne olarak çocuklarımı bu kutsallık fikrinin altında ezmek, onlara kendimi borçlu hissettirmek ya da sırf “annenim” diye hayatlarına ağırlık olmak istemem.
beni sevsinler diye değil, özgürce sevebilsinler diye anne olmak istiyorum.
hata yaptığımda özür dileyebilen, onları kendi hayatımın uzantısı değil, kendi hayatı olan insanlar olarak görebilen bir anne… annelik kutsal değil; insanidir.
çocuklarımıza bırakabileceğimiz en güzel miras, üzerlerinde bir “anne borcu” değil, yanımızda kendileri olabildikleri bir çocukluk ve özgürce yaşayabildikleri bir hayat bırakmaktır.
anne de hata yapar, yanılır, yorulur, korkar, öfkelenir, zaafları vardır. belki seni istemeden doğurmuştur, belki çok istemiş ama destek görmemiştir. belki sevdiği adamdan değil, evlenmeye zorlandığı adamdan doğurmuştur seni. belki anne olmayı istememiş, belki de bütün sorumluluğu isteyerek ve severek üstlenmiştir.
belki anne olurken kadın olmayı unutmuştur.
belki seni dogmalarla, “biz böyle gördük”lerle büyütmüştür; belki de kendi doğrularını sorgulayıp araştırarak seni şekillendirmeye çalışmıştır.
belki seni çok sevmiştir ama sevgisi baskıya dönüşmüştür. belki sen onu çok sevmişsindir ama o seni hiç sevememiştir.
çünkü anne olmak, otomatik olarak iyi insan olmak değildir. doğurmak da kusursuzluk belgesi vermez kimseye.
“ama o senin annen” cümlesi, yapılan her şeyi affettiren sihirli bir cümle de değildir.
ben anneleri kutsallaştırmak yerine insanlaştırmaktan yanayım.
çünkü anne olmak bir taç değil, ağır bir sorumluluktur.
ve ben de bir anne olarak çocuklarımı bu kutsallık fikrinin altında ezmek, onlara kendimi borçlu hissettirmek ya da sırf “annenim” diye hayatlarına ağırlık olmak istemem.
beni sevsinler diye değil, özgürce sevebilsinler diye anne olmak istiyorum.
hata yaptığımda özür dileyebilen, onları kendi hayatımın uzantısı değil, kendi hayatı olan insanlar olarak görebilen bir anne… annelik kutsal değil; insanidir.
çocuklarımıza bırakabileceğimiz en güzel miras, üzerlerinde bir “anne borcu” değil, yanımızda kendileri olabildikleri bir çocukluk ve özgürce yaşayabildikleri bir hayat bırakmaktır.
devamını gör...
2.
türk annesi dünyada en çok kadın katleden erkekleri yetiştirdiği için benim gözümde kutsal mutsal değildir, artık kusura bakmıycak.
devamını gör...
3.
devamını gör...
4.
(bkz: 404 not found)
şu dünyada kutsalın kendisi dışında kutsiyet atfettiklerimiz bizi mahvediyor zaten.
şu dünyada kutsalın kendisi dışında kutsiyet atfettiklerimiz bizi mahvediyor zaten.
devamını gör...
5.
kutsal ne ki anne değilse, anneden öte yar mı var, dost mu var, benim annem benim her şeyimdi, anamdı, babamdı, kardeşimdi, dostumdu, arkadaşımdı. sizin kutsallarınız ne bilmiyorum ama annem benim kutsalımdı. ruhun şâd olsun annem, huzur içinde yat..
devamını gör...
6.
aynen
devamını gör...
"annelik ve kutsallık" ile benzer başlıklar
annelik
25