zaman tüneli

bir beyan.

bunu okuyan ağır işsizdir.

var komutanım.

bu fosil şakayı hatırlamanızı beklemiyorum.

siz demiş hep...nasıl bir disiplin.

beyler toplanın, dünden beri mert müldür’ün telefonları kapalı, menajeri beni arıyor mert futbolu bırakıp fırın açmaya karar verdi, ne dedin bu çocuğa diye. başlık açıp kaçan liselilerden değilim.
geçen cumartesi esenler’de bizim berber hayati’nin dükkandayım. yüzümde yeşil kil maskesi var, kafama streç film sarılmış, kulaklarıma alevli pamuk tutuluyor. yüzüm beton gibi kurumuş, tıpkı shrek gibi oturuyorum koltukta, karizma eksi milyon.
derken kapı açıldı. içeriye pırıl pırıl parlayan, altın kaplama krampon kutusuyla mert müldür girdi. bak yemin ediyorum mert. kolunda euro 2024 kaptanlık bandı takılı, sırtında kendi forması, arkasından gelen arkadaşı da telefondan bağıra bağıra uefa euro jenerik müziğini çalıyor.
hayati usta hoş geldin hemşerim geç otur dedi. mert dükkandaki traş koltuğuna bakıp burun kıvırdı. usta ben bu koltuğa oturmam, benim saçımın aerodinamiği çok hassas. gürcistan’a attığım o füze var ya, o topun falso açısı saçımın fön açısıyla birebir aynıydı. yanları al ama rüzgar tüneli testine uygun kes dedi.
sonra cebinden telefonu çıkardı. dükkandaki 70 yaşındaki gazete okuyan muzaffer amca’ya, çırağa ve bana gürcistan golünün videosunu 45. kez izletmeye başladı.
bakın beyler, şurada topa gelişine vururken saçım sağa doğru 12 derece yatıyor, hava sürtünmesi sıfıra iniyor, top füzeye dönüşüyor. ben sadece futbolcu değilim, aerodinamik profesörüyüm deyip hava atmaya başladı.
hayati usta adama bakıyor, çırak elindeki alevli pamukla dondu kaldı, muzaffer amca da oğlum siz maçı kaç kaç bitirdiniz, bilet kaç paraydı falan diyor, dükkanda ıq seviyesi yerlerde geziniyor.
mert iyice coştu. traş önlüğünü pelerin gibi arkasına bağladı, dükkanın ortasında hayali vole talimleri yapmaya başladı. bak usta, şuradan fönü tutarsan gürcistan golünün kopyasını çekeriz diye böbürleniyor.
işte tam o an bende ipler koptu. içimdeki öz evlat sözlük ruhu devasa bir volkan gibi patladı.
yüzümdeki yeşil kil maskesi kuruduğu için suratım beton gibi, gözlerimde sadece iki delik var. koltuktan yavaşça ayağa kalktım. tıpkı korku filmindeki yaratıklar gibi mert’e doğru yürüdüm. mert ne oluyor amk diye bir adım geri kaçtı.
sesimi tıpkı kadir inanır gibi kalınlaştırıp, mert’in gözlerinin tam içine bakarak konuştum: mert, kardeşim.
dükkanda fön makineleri sustu. hayati usta makası dondurdu.
sen o gün gürcistan’a o füze golünü attığında, almanya’da rüzgar kuzeyden 8 knot esiyordu. gürcü stoperinin bel fıtığı vardı, kaleci de o sırada stadyumun çatısına konan güvercine baktığı için top içeri girdi. sen o topa saçının aerodinamiğiyle değil, kramponunun altındaki çamur parçası denk geldi diye vurdun. o gol tamamen doğanın bir kaza anıydı, fizik kuralları o saniye grevdeydi. bak, bizim muzaffer amca omuz hizasından terlik fırlatsa sineği doksandan vuruyor, o bile senin kadar böbürlenmedi. ayrıca gürcistan golünü anlatmayı bırak da, defansa dönerken arkanda bıraktığın 40 metrelik esenler otogarı kadar boşluğu kim kapatacak? çabuk o önlüğü çıkar, kademeye gir.
beyler ortam bir anda uzay boşluğuna döndü. mert’in elindeki telefon yere düşüp ekrandan pat diye ses çıkardı. gürcistan golü arkada sessizce oynamaya devam ediyor.
mert’in gözleri doldu. şoktan konuşamadı, ama voleye çok güzel oturmuştu diye fısıldadı.
ben hiç bozmadan, yüzümdeki beton yeşil maskeyle, kademeye gir mert. saça fön değil, defansa önlem al. diye gürledim.
çırak o sırada şaşkınlıktan elindeki alevli pamuğu mert’in eşofmanının paçasına çok yaklaştırdı. mert kademeyi kaybettik diye çığlık atarak dükkandan fırladı. koşarken hayati usta'nın dükkanın önündeki döner tabureye takılıp yere yuvarlandı, kalkıp esenler caddelerinde depar atmaya devam etti. muzaffer amca arkasından bakıp çocuk hızlı ama kademe anlayışı zayıf dedi.

gülerim ya, görürsem hönkürerek gülerim

moderatörlükten aşağısını kabul etmem.
maaş+prim usulü uygun olur.
nickimde yanıp sönme efekti isterim .

fellah köftesi yollamadın, anca ağlatırsın beni...

varoşun tekidir. bomboş adam. ağzı her laf yapan ünlü oluyor memlekette ak.

her şeyden öte, hasta eder. rahat olun dostlar, kendinize bu şekilde telkin verin.

dövdürmüştür.
edit: yine aklıma geldi how i met your mother'ın dövme sahnesi.

bel soğukluğuna çözüm diye bir arkadaşı dövme yaptır demiştir, o da yaptırmıştır zaar. üzücü.

şanlı beşiktaş’ın gomez etkisi yaratacak çiçeği burnunda santraforu. vurduğun gol olsun yiğidim.

sözleşmeyi feshetmeden önce karşı tarafa yaptığı bildirim süreleridir. 6 ay görev yapmışsa 2 hafta 3 yıldan fazla görev yapmışsa 8 haftadır.

konuşarak anlaşabiliriz’e ikna etmek.

son anda bir aksilik çıkmazsa artık kara kartal .çok büyük transfer bu kadar bekletmesine değer bana kalırsa ,juventus yarım sezonluk oyununa 90 milyon euro bonservis ödemişti . tam anlamıyla elit bir golcü ,hayırlı olur inşallah camiaya.

yenilenecek sanırım. editörlerin isimleri silinmiş.
moderatör alımı olursa adayım. ya da aday adayı.

rap dinlemeyi sevdiğini itiraf etmeye korkan insanlar dinliyor genelde bu grubu.

şu adamı ünsüz halinden beri takip ederim. yükselişine tanık olduğum için çok mutluyum da. bazı ergenler gibi sonradan tanımadım.
testo taylan sayesinde tanındı, sevildi. testo hak eden insanları da ünlü yaptı. bu yüzden ona teşekkür etmek gerekir.

ama belki de adamın başına iş de açtı istemeden... taner abinin takipçileri arttıktan sonra başına gelmeyen kalmadı. yalan yangın ihbarları, yaralı ihbarları ile her gün dükkanının önüne ambulans, itfaiye gelerek adamın iş yapmasına engel olundu, derken hayatsız ergenler adamın dükkanında boş trafik yaptılar, kendi halinde bir esnafken dakika başı gelen asılsız karşı ödemeli yemek siparişleri vb... piçliklerden çok çekti...

bu gibi şeyleri gördükten sonra harbiden kötü bi millet olduğumuza ikna oldum. ekmeğinin peşinde olan esnafla eğlenmek adına şeytanın aklına gelmeyecek piçlikler yapıldı. ülkenin ambulansı, itfaiyesi boş yere meşgul edildi... avrupada olsa adamın ümüğüne çöker, o gece terörle mücadele timi ergen mergen dinlemez bu işi yapanları evlerinden alıp dünyanın kaç bucak olduğunu bu gençlere ve ailelerine gösterirdi...

taner abinin tek tahammül edemediğim yanı yemek yediği zamanlar. kıtlıktan çıkmış gibi aceleyle saldırıyor. adam yemeği bile rahat yememiş hayatı boyunca bu çok belli, zamanla yarışır gibi yemek yiyor ve ekran başında olan beni inanılmaz rahatsız ediyor bu hali. yavaş ye biraz diyesim geliyor.

bugün canımın içinin aramızdan ayrılışının altıncı seneidevriyesi…

zaman geçiyor… insan bazı özlemlerin zamanla azalmasını bekliyor; oysa senin yokluğun hiç azalmadı babam. sadece yokluğunla yaşamayı, seni içimizde taşımayı öğrendik.

canım benim… senin kadehini en kuytu köşeden çıkardım ve senin için kaldırıyorum. hayatın en koyu köşesinden, içimde hiç dinmeyen o özlemle…

yoksun ama sesin, gülüşün, hatıraların ve bize bıraktığın sevgin hala bizimle. bir yanımız yaprak döküyor, bir yanımız hep seni arıyor.

nerede olursan ol, bil ki çok sevildin, çok özlendin ve hiç unutulmadın.

huzur içinde uyu canım babam…
kadehim sana. özlemim sana.
seni seviyorum.

neyse benim iş biraz daha serbest, rahat.
altta çalışmak iyi olmaz.

üstte olmak daha iyidir, özellikle misyonerde.