zaman tüneli

çok ellemiyorum ne yapacağı belli olmaz manyağın.

anlık olarak dediğim keşkeler olmuştur ama geriye dönük hayıflanarak keşke diyemem.

herşey olması gerektiği için, olması gerektiği gibi olur zira. buna inanıyorum.

kaçan mı vardı diye sorarlar tabi..

kahve.

maç bitti. duşumuzu aldık. oyun ile ilgili iki laf edebiliriz artık.

öncelikle kadroyu gördüğümde iki üç farklı yeniliriz diye düşünmüştüm. ama korktuğum gibi olmadı açıkçası. korktuğum gibi olmamasının nedeni de fenerbahçe tandemi ve kante. mücadele gücü yüksek üç oyuncu fenerbahçe'nin skoru tutmasını sağladı. biraz da semedo tabi.

niye yeniliriz diye düşündüğüme gelirsek de nedeni orta saha. günümüz futbolunun en önemli bölgesi artık orta sahalar. oyunu tutan da skoru sağlayan da savunma güvenliği de orta sahalardan geçiyor artık.

arap ismail de talisca'yı forvet arkası oynatarak orta saha gücünü düşürdü. bunu sadece savunma anlamında söylemiyorum. asensio da savunma anlamında etkili olmasa da pas trafiği konusunda çok daha yetenekli. zaten talisca forvet arkası gibi değil de ikinci forvet gibi oynadı. ne savunmada ne de pas trafiğinde hiçbir etkisi yoktu. buna fiziksel güçsüzlüğü de eklenince maçı neredeyse eksik oynadık. talisca bile mücadele gücü yüksek bir maçta kendini o pozisyonda oynatmazdı.

peki bunun sonucu olarak ne gördük? lyon neredeyse maç boyunca topa sahip olan taraftı. hele gol öncesinde o kadar uzun süre topa sahip oldular ki gol bağıra bağıra geldi. bilinçli olarak mı topu onlara teslim ettik? gücümüz mü yetmedi bilemiyorum. ama maçı izleyen herkes golün geleceğini tahmin etmiştir.

fenerbahçe'yi oyunda tutan da ikinci yarının hemen başında greenwood'un nefis golü oldu. dikkat ederseniz gol de bir pozisyon sonucu gelmedi. tamamen bireysel yetenek. aynı şekilde nene'nin direkten dönen topu da bireysel bir iş sonucunda oldu.

üretken olamamamızın nedeni de orta saha denklemini kuramamamızdan kaynaklanıyor. bu işi asensio çözebilirdi. fakat onu da tüm takım yorulduktan sonra oyuna aldığı için hiçbir varlık gösteremedi.

peki ikinci maç ne olur? imkansız değil. ama zor. hele bu oyun ile çok mümkün değil. ikinci maçta topu mutlaka tutmamız gerekiyor. bunun için de vedat ya da lukaku'dan birinin daha iyi durumda olması gerekir. ve eksik bir orta saha olmaması için de eğer tek forvet oynamayacaksa talisca'nın olmaması gerekiyor.

ukdemi doldurduğu için sevgili (bkz: aptal (yazar))’a teşekkür ediyorum.

insan kendini bulma arayışını son nefesine kadar devam ettirir. kendini tanıma yolunda her gün yol alır. bitmek bilmeyen bir süreçtir ve dönüp dolaşıp kuracağı cümle de aynıdır; kendimi bulamıyorum ve ekliyorum,
aynı zamanda bir yiğit seferoğlu şarkısıdır. pek bilinmeyen bir sanatçıdır ama şarkıları güzeldir.

messi.
ama nihayetinde tüm dünya bunun infantino dolandırıcısıyla beraber gerçek yüzünü gördü.
orada bir mutlu olmadım değil.

cioran'ı da lacan'ı da sevmem. hadi ilki neyse de ikincisine ayrı bi kılım. lacan yok şöyle dedi, böyle dedi muhabbetlerine daha da kıl oluyorum. dediyse dedi, bana mı dedi amk.

hmm, bu cüsseyle...
sağlıklı bir ilişki olmaz o, her açıdan riskli.
45 kilo kızlar da zaten bize değil 1.70 erkeklere falan ilgi duysunlar ya

ukdemi doldurduğu için sevgili (bkz: aptal (yazar)) ’a teşekkür ediyorum. sanırım bir ayetti bu. tam olarak böyle miydi bilmiyorum ama üzerine düşünürken boşluğa baktırdı.
hayatlarımızın ne kadar basit ve ölümlerimizin de aynı oranda kolay olduğunu fark ettiriyor.

istediğiniz kadar koruyun kendinizi, istediğiniz yere saklanın, ölüm sizi aramadan bulur. garip ama güzel bir farkındalık.

ilk aklıma gelen merhum annem oldu, şu an şunları yazarken kulağım çınlamaya başladı, ben bugün iyi değilim anne..

(bkz: elzem (yazar)) ukdesi.

bir insan kendini bulma girişimini ve çabasını sonlandırdığı zaman kendini bulur.
vazgeçmek denilen şey aslında insanın tükendiği ve sınırlarını bitirdiği noktadır.
vazgeçene kadar devam et. düşene kadar devam et.
tükendiğin zaman kendini bulacaksın, belki bambaşka bir şekilde belki de hiç sevmeyeceğin şekilde…

fenerbahçe kötü bir maç geçirdi çok fazla üretken değildi rakibe çok dikte edemedi pozisyon sürekliliği sağlayamadı. lyon ise deplasmanda yapması gerekeni yaptı. turu zora sokan bi oyun fransa’ya çok umutla gidemeyecek fb.

ilk yarıda fb iyi başlamaya çalıştı ama üretkenlik yoktu talisca ve kerem iyi bir maç çıkarmadı. merkezde kante ve guendouzi de olunca üretkenlik olmadı. lyon iyi götürürken golü buldu.

ikinci yarıda ben talisca’nın çıkmasını bekledim ama ismail hoca sabretti bunu hiç anlamadım. greenwood’un bireysel kalitesiyle beraberliği sağladıktan sonra lyon’un ikinci yarıdaki tek tehlikesi geldi. sonra yavaşladı maç ve böyle gitti. fb iyi bir sınav vermedi deplasmanda iş daha zor.

ölüm bile seni yakalar olm, azıcık zayıfla, ewed.

izlemedim. izlemeyi de düşünmüyorum. gerçekten homeros'u mu uyarladı yoksa erkek olmak zor, baba olmak daha zor, eve dönmek aslında kendine dönmektir diye üç saatlik araya bikaç patlama, takım elbiseli erkek ve hans zimmer serpiştirilmiş bir erkeklik semineri mi çekti haberim yok. erkek olarak her şeyi erkeklik krizine bağlamasından biraz sıkıldım. nete düşünce bakarım belki. mitoloji nolan'a mı kaldı amk...

(bkz: elzem (yazar)) ukdesi.

ölüm mutlak son ve mutlak eşitlenmenin yegane anahtarıdır. anahtar diyorum çünkü ölüm kapıları ardına kadar açar.
işte insan, aslında bu kapıların ardında bekleyen olgular tarafından yakalanır. pişmanlıklar, mutluluklar, üzüntüler ve bütün geçmiş…
aslında bizler ölümden ve geçmişimizden kaçtığımızı zannederek bir kapıdan diğer kapıya koşuyoruz.
ama mutlak son aynı: nerede olursan ol ölüm seni yakalar.

keşke o salakla hiç tanışmasaydım. gerçi o zaman da gidip benzerini bulurdum. kendimi tanıyorum...

#4041125 (bkz: beni tanıdılar siz kaçın)