zaman tüneli

seks hikayesi gizli bir yerde ama.. sdf

şimdi sıra bende diyenler değil mi bu bahsettiğimiz ?

hayatın sürekli iki tepe ve iki çukur noktası arasında deveran ettiği.

ben nispeten küçükken, babam üzülmeme izin vermezdi. stres yapmama izin vermezdi. prenses kızını koruduğu veya çok sevdiği için değil. kızının duygulu halini görmeye tahammül edemediği için.

neye üzülsem veya neye stres yapsam böyle devam edersem o şeyi elimden almakla ilgili bir yarı tehdidi olurdu.

benzer şekilde neye sevinsem, bir şekilde o sevincimi kursağımda bırakırdı.

o vakitler babama çok kızardım, lakin şimdi anlıyorum onu.

hiçbir duygu/durum kalıcı değil a dostlar. hepsi geçiyor. hiçbiri dünyanın ne başı ne de sonu.
o yüzden hiçbir halde çok da takılı kalmamak lazım. bunu hayatının büyük kısmında geçmişte takılı kalmış biri olarak söylüyorum.
bazen cidden arsızca "olan oldu ölen öldü" diyip devam etmek, geçip gitmek gerekiyor.

(bkz: sevgi neydi sevgi yemekti). #4049097

bence sevgi emek değildir. o biraz, ortak ev kredisi ödemek gibi bir şey, bana göre..

sevgi aslında cemşit’le ilyas arası bir şeydir. insanın burnunu b.ka sokmaz ama ortada da aşk vardır.

masum yoldaşın büyük hatası.

sözlüğün bu hale gelmesinin mimarı. yoksa yoldaşın ne suçu var. hep nazar

g.tü güzel olanında yüzü gülmezmiş. neyse ki bizim bi yerimiz güzel değil de hala umudumuz var.

paraşütle mi paraşütsüz mü

gerçekleri tüm çıplaklığı ile yüze vuran "selvi boylum al yazmalım" filmi repliği.

öle bi fıkra vardı, ıhhh.
etmen guzum öle şeyler. kolunuz/ bacağınız kırılır, mazallah. usturuplu şekilde girin yatın, ayıp.

örümcek kadın mı bu? dikkat edin karadul örümceği olmasın bu.

asya’ nın ilyas yerine neden cemşit’ i seçtiği.

sözlük yazarlarının gayrimenkulleridir. eylül'de lazım olacak deniyor

aile ve sağlığın değeri..

ama bir şey daha var; insan belli bir yaştan sonra aşırı konformist oluyor. arabanın markası, giydiğin kıyafet, yazın tatilini geçirme şeklin, yediğin içtiğin vesaire; pek taviz vermek istemediğin konular oluyor..

şunu diyorum: belli bir ödeme yükün var.. gençken kendinden sonuna kadar kısıp bunu kapatırsın, genç değilken bunu kısmadan, uzun vadede kapatırsın. ya da kısmanı gerektirecek bir yükün altına ancak, daha büyük bir lüks için girersin.

bu sözün farklı versiyonları da var ama istatistiklere bakmak lazım.

birkaç kere denedim, sevmedim. deneyip kime;” sevmedim .” dediysem inatla;” güzel yapamamışlardır, bir de ben yapayım, dene” dedi. yine sevmedim. tereyağı ve peynirin birleşimi çok ağır ve çok yağlı geliyor bana. kızmayın ama cidden bana göre yenilecek şey değil.

az insan çok huzur iyidir.
insan 10 yaşında neyse 40'ında da aynı oluyor değişecek umudu boşuna.

ağlayan olmuştu koğuş kalabalığında. benim de ağlayasım vardı ama ağlamadım.

kışlaya sokabildiğim tuşlu telefonumda, gelen giden arama (0)

gelen mesaj (0) idi.

sonra neden böylesinfsdfsdf

kışlaya teslim olduk. çarşaflar kirli, yeni gelin gibi yatağın kenarında oturuyoruz, emaneten.. bir tane üst dönem çağırdık, “abi, bunlar ne zaman değişecek?” diye.. adam çarşafın kenarını kaptı, “hmmmffs” diye derince içine çekti, “bu daha orta şekerli, sizden sonraki devden sonra değişir” dedi.. o gün, banyo havlularımızı yataklara serdik, yüz havlularımızı yastıklara.. cidden de bizden alt devrede de değiştirmediler çarşafları..