zaman tüneli

(bkz: mfm threesome) pazar gününü daha güzel hale getirebilecek bir aktivite olabilir.

pjak ve pkk’nın direnen unsurları ile ilgili öyle öngörülerim var ki, bunları duysalar örgüt sempatizanları hüngür hüngür ağlar, ben de karşılarına geçip keh keh gülerim.

süreç trump’a mı bağlı? peki neden bize senelerdir “abd’de başkanın bir önemi yoktur, süreci devlet belirler” denildi? trump gidince abd çin’i rakip, rusya’yı düşman olarak görmekten vaz mı geçecek? sempatizanların hayalleri abd’nin çok mu şeyinde?

hekamontos'un yazdıkları açtığım başlığın haricindeki konular, türk halkında sürece karşı sessiz ama tedirgin bir bekleyiş varken kürtçü mahallede radikal unsurların zaten apo karşıtlığından ötürü direkt ret durumu var. ancak radikal kürt milliyetçilerinin ötesinde de bilhassa genç seçmen ve sempatizanların gözünde itibarı apo'dan çok fazla olan demirtaş'ın neden ve nasıl hala cezaevinde olduğuyla alakalı tepkisel bir duruş mevcut. ve evet hekamontos, örgütlerin silahlarını ellerinden alabilirsin ama halkın ayrı bir ulus devlet veya özerklik talebi hayalini kafalarından silemezsin.

şu an ben bir türk olarak, kürt kamuoyunda bu talebin, abdullah öcalan'ın özgürlüğü veya yeni kurulacak rejimin mahiyetinden de önemli görüldüğünü düşünüyorum. yani apo artık taleplerin önünde bir kelepçe vaziyetine gelmiş durumda. sebebini de hepimiz biliyoruz.

ayrıca silah bırakmak, o silahın yeniden alınamayacağını göstermez. örneğin iran'daki pjak silah bırakmadı. kasımda temsilciler meclisi seçimlerinde trump çoğunluğu yitirip, demokratlar galibiyetle çıkarsa, bunun kelebek etkisini çok kısa sürede bölgede görebiliriz. zira ahmed eş şara başta olmak üzere bir çok liderin durumu trump'a bağlı.

elbette meja reis.

- eko, allah kabul etsin.
- çocukluğumda bile hiç yaşamadığım durum. temizler çift olarak dürüm yapılıp dolaba konulur, kirliler doğrudan sepete atılır, kurumaya bırakılanlar yan yana kurutulur kuralı bir dost gibidir.

yaşamadan bilemezsiniz, aaah mirim... ewed.

bu adam türkiye cumhuriyeti vekiliyken ypg fırat’ın batısına geçecek sen de mal mal bakacaksın demişti.

evet türkiye cumhuriyeti vekiliyken yani türkiye cumhuriyetinin vatandaşları bir dertlerine derman olsun diye kendisine oy verip meclise göndermişken ve edirne’den kars’a tüm vatandaşlarımızın vergisiyle türkiye cumhuriyeti devletinin ayrıcalıklı olanaklarından yararlanırken.

o andan sonra ne açıklama yaparsa yapsın boş artık.

doğrudur, ihtimaller perisi..

zirvede olmanın verdiği yalnızlık.
sürekli göz önünde olduğun için istediğin gibi şimaramama.
haset yazarların gözünün değmesi sebepli nazar boncuğu, cevşen, at nalı takmak.

bu bir barış projesi değil. ypg bitti, neredeyse suveyda’da dürzi ayrılıkçılara karşı diğer dürziler ve suriye ordusunun kalanıyla birlikte operasyon düzenleyecek hale geldiler.. 1 sene önce bu, kimin aklına gelebilirdi?

*kk tasfiye edilecek ve bundan sonra kuzey ırak kürt yönetimlerinin peşmerge kuvvetleri de tasfiye edilecek. nasıl olacak? peşmerge kısmı zorla mı dağıtılacak? hayır. kalkınma yolu projesi’nin bölgesel koruyucu kuvveti olarak merkezi orduya entegre olacaklar, maaşlarını merkezi hükümetten alacaklar ve artık her iki bölgesel yönetimin de ordusu kalmayacak.

türkiye’deki örgütçüler ve sempatizanları henüz şunu anlayamadılar ki, terör örgütlerinin modası geçti. dün yemen hükümeti ilk kez husiler üzerine operasyon yaptı, bizimkiler bırak karasal komşularımızı, sudan’daki ayrılıkçı (bae ve dolayısıyla israil yanlısı) örgütlere karşı hava operasyonu düzenliyor. buralarda artık güçlü ve merkezi devletlerin yaratacağı istikrar fikri benimsenmeye başladı..

bizdekiler hala halı pazarlığı yapıyor ama geçti o işler. ya doğru düzgün sürece yardımcı olur ve kendi başlarının çaresine bakarlar ki, hepsinin mali durumu da çok çok iyi, otelleri bilmem neleri var, ya da tarihin belli bir kesitinin gerisinde kalırlar.

ihtimaller perisi.

w

üzücü durum.

saçlarına şiirler şarkılar yazılmalık hanım yazarıdır...

tabii ki diva hazretlerimdir. bal rengini bu kızın gözlerinden ve saçlarından almış.
baldan tatlı yüzüne kurban. diva opelina her konuda olduğu gibi bu konuda da rakipsiz.

yapacak bir şeyim yok ki. dışarısı ilgimi çekmiyor. hava sıcak, insanlar aşırı gürültücü, her yerde çocuklu anneler ve bağıran, anıran çocukları. öğk..

bunun haber değeri mi varmış?

çok ilginç ve nedense kürtçü kamuoyunda da ölüye yatılarak karşılanan, incelikli olmakla beraber oldukça eleştirel bir mesaj. 4 ay diyarbakır belediye başkanlığı yapıp 7 senedir cezaevinde kalmakta olan dr. (bkz: adnan selçuk mızraklı) üzerinden metaforik bir anlatımla barış süreci olarak kamuoyuna sunulan projenin aslında bir mgk dayatması olduğunu, kendisinin bu sürece inancının kalmadığını ve konuya adeta ilgisizleştiğini son derece ustaca cümlelerle ifade etmiş.

bilhassa koğuştaki tv'de yayınlanan haber görüntülerindeki melih gökçek üzerinden yapılan benzetmeler son derece etkileyici. nihayetinde bir çok metafor üzerinden konuyu ''irade'' sözcüğüne bağlayan selahattin demirtaş, kapasitesi olan herkesin anlayabileceği şekilde ''abdullah öcalan irademizdir'' sloganını eleştiriyor ve uluslaşmış bir topluluğun etnik temelli haklarının bir kişinin ağzından çıkaracak kabul-ret cümlelerine sıkıştırılamayacağını net bir şekilde ifade ediyor. ne yazık ki x platformunda yayınlanan bu 3 sayfalık hikayeleştirilmiş metaforik metin, kürtçü kamuoyunda hiçbir akis yaratmadı. oysa ki demirtaş net bir şekilde tepeden inme, koşulları muğlak bir barışın neye hizmet ettiğinin belli olduğunu söylediği gibi kendisini katmadan adnan selçuk mızraklı üzerinden kürt hareketinin seçilmiş liderleri kuyu cezaevinin koşullarındayken , nasıl bir barış projesi inşa edildiğini de sorguluyor. işte o mektup.

x.com/hdpdemirtas/status/20...

x.com/hdpdemirtas/status/20...

x.com/hdpdemirtas/status/20...

eskiden pazar günlerinin bir anlamı olurdu. artık bu anlamı da heyecanı da kaybettik. farkında mısınız?

bu bana çok ilginç geliyor. eskiden tüm aile bireyleri pazar olmasını sabırsızlıkla beklerdi çünkü ailelerin beraber aktiviteler yaptığı ve çok mutlu oldukları bir gündü. mangallara gider, dışarıya çıkar en kötü sabah kahvaltılarında veya akşam yemeklerinde buluşurduk.

topluma bir şey oldu. artık hepimiz pazar günlerinden sıkılıyor, bunalıyor ve şikayet ediyoruz. bize çok gereksiz gelmeye başladı. biri çıkıp "pazar gününü iş gününe dahil etse" eminim kimse itiraz etmez. öyle uzaklaştık mutlu olmaktan, aile olmaktan...

bu değişimin sebebi tabi ki var olan güncel türkiye şartları. artık kimse mutlu değil. kimse bırakın sofrasını açmayı, yüreğini bile açmak istemiyor birbirine. farkında değiliz ama konu pazar günlerinden daha büyük.

birbirimize olan sevgimizi ve beraber mutlu olmayı kaybettik.