zaman tüneli

haydar baş: noooluyo avina salayım, susun susun rezil olduk.. ewed.

ılıktır.

müzik tutkunu bir yurdum mucidinin icadı.
x.com/vaziyethaberr/status/...

aşçılık mesleğine gönül vermiştir, dikiş tutturamamıştır ama yine de şansını denemekten vazgeçmez, be quite and go on.. ewed.

t: erkektir. cinsel tercihi beni irgalamaz. keyfin de raconu olmaz. sursun.

biraz ezber bozalim. ben de arada siyah oje suruyorum on alti on yedi yasindan bu yana gotik tarzi benimsedigim icin. hem ben yakistiriyorum hem de kiz arkadasim. genel arkadas cevrem de yakistirir, sagolsunlar.

kiz arkadasim demisken, merak edenler olursa diye; kadinlarla gayet standart bir iliskim var. ha olmasa da kime ne o ayri.

isin cinsiyet rolleriyle alakali boyutuna gelirsek, musabikliga hazirlandigimdan sebep burada ilik falan diyerek kendilerince erkeklik taslayan arkadaslarin cogunu da otuz saniyede paket eder, hastaneye taksilerini cagiririm.

gittiklerinde testo degerlerine de bir baktirirlar malum cok ilgililer.

bir atasözü.
evlenmek istemese de gizliden çeyiz hazırlıkları ve annenin uygun çevreye 'bekar kızım var' mesajları yayılmaya başlamıştır.

o güzel gözleri kpss sınavına çalışmaktan harap etmeye başlamış olan işçidir, inş cnm yha, ewed.

ıyyy kompleksli erkeklerden hiç hoşlanmam, ewed.

henüz geç sayılmaz. kolunda bir altın bileziği olsun.

memurlara gıcık olanlar kitlesine hoş geldiniz. 20 yıl boyunca her hafta memurlara lanet yağdırdığını ispatlayan memur düşmanlarına yeşil pasaport verileceğini açıkladı çalışma ve sosyal güvenlik uzmanları.

adalet bakanı eski çözülemeyen cinayetlere cesurca el atıp biraz hızlı gidince tupac’ın katili de bulundu, meğer duane keffe d davis denen şerefsizmiş katil.


dayanak

artık emekli futbolcu. kariyerine altay'da son vermiş.

olm dümdüz kpss deyince cevap vermiyonuz, napak, ewed?

sınavın girdiği arkadaşlara geçmiş olsun, nasılsa torpilliler yerinizi çoktan doldurmuştu, ewed.

başarısız olduk diye üzülen, hayatının merkezine koyan insanlara söylenmesi gereken söz.
memur olamadıysaniz ne olmuş yani?
kocaya gidersiniz veya zincir market kasiyerligi, kuryelik vb bir sürü iş imkanı var

bu kadının rock tarihine yaptığı muameleyi zamanında ne grunge efsaneleri anlayabildi ne de bu efsaneleri dinleyen ekose gömlekli ter kokulu abiler...

olayı hala kurt cobain'in karısı sığlığında değerlendiren müzik tarihçilerini pistten alalım lütfen... kadın tam olarak 90'lı yılların ortasında grunge denen o erkek egemen, sürekli depresif, ekose gömlekli ve kirli sakallı kitleyi tek bir çığlığıyla darmadağın etti... hepsini tokatladı, dövdü, hepsine deodorant sıkarak peşinde sürükledi.

sahnede gitar kırıp dünyadan nefret ediyorum diye ağlayan tipler varken bu kadın sahneye tülleri yırtık gelinlikle çıkıp, ayağını amfinin üstüne koyup, gözündeki akmış maskarayla tüm müzik endüstrisinin suratına tükürdü...o dönemin en sert adamları bile courtney ablamın yanında stajyer kalır stajyer...

live through this albümünü açın dinleyin, vokaldeki o çığlıklar, detone olmaktan korkmayan çiğ öfke.. çiğ öfke yazınca aklıma çiğ köfte geldi, bu entry sonrası gidip yiyeceğim... courtney ablamın detone sesi bile dönemin rockstarlarını tokatlar...

kurt cobain, billy corgan, james moreland, eric erlandson ve hatta edward norton... kimse kontrol edemedi, hizaya getiremedi, sindiremedi... bugün bile adı geçince birilerinin rahatsız olması tam olarak bu yüzden... kraliçe dedikoduyu değil, doğrudan tarihi yazdı...

teke tek kavgada herkesi döver.

karşımda güzel bir manzara, yanımda single malt bir viski ve tercihen maduro bir puro var ise arka planda çalacak muhtemel parçalardan biridir.

johnny cash'in yazmadığı ama sanki hayatı boyunca bu parçayı söylemek için yaşamış gibi duran şarkı. kökeni eski bir gospel'a dayanıyor. şarkıyla özdeşleşen claude ely'nin, henüz 12 yaşındayken tüberkülozla mücadele ettiği dönemde söylemeye başladığı anlatılır. ama johnny cash'in yorumunda iş biraz değişiyor. çünkü bunu söyleyen adam artık genç değil. hasta, yorgun ve hayatının sonuna oldukça yaklaşmış durumda. o güçlü, tok johnny cash sesinden geriye daha çatlak, daha zor nefes alan bir ses kalmış. ve garip şekilde şarkıya en çok da bu yakışıyor. çünkü “ain't no grave” aslında “ben ölmeyeceğim” demiyor; “öleceğim, ama mezar beni tutamayacak” diyor. aradaki fark bayağı büyük.

cash hayatının son döneminde bu kayıtlar üzerinde çalışırken sağlığı giderek kötüleşiyor. 2003'te, 35 yıllık eşi june carter cash'i kaybediyor. kendisi de june'dan yalnızca birkaç ay sonra hayatını kaybediyor. o yüzden parçayı dinlerken insan ister istemez şunu düşünüyor: karşımızda ölüm hakkında fikir yürüten bir adam yok. ölümün geldiğini gayet iyi bilen bir adam var. ama korkudan bağırmak yerine mezarın karşısına geçip, “tamam, bedenimi alırsın. ama hikayeyi burada bitiremezsin” diyor. belki parçanın en güzel tarafı da bu. ölümle kavga etmiyor, ölümsüz olduğunu iddia etmiyor. sadece ölümün son söz olduğuna inanmıyor.

ve sonra johnny cash gerçekten ölüyor. “ain't no grave” ise ölümünden yıllar sonra yayınlanıyor. plağı açıyorsun, mezarın tutamayacağını söyleyen o yaşlı adamın sesi yeniden odanın içine doluyor. insan da ister istemez hafifçe gülümsüyor.

ışıklar içinde uyu cash...

herkes zıçmış anlaşılan.

sokak hayvanlarını beslerken bile bunun videosunu nette paylaşan insanların olması, bunu bir şova, bir gösterişe dönüştürmesi gerçekten onların adına utanmamı sağlamıştır.
ne diyelim sana? çok iyisin, temiz kalpli ve yardımsever birisin, allah senden razı olsun, gerçekten çok merhametlisin, senin gibisi bir daha gelmez bu dünyaya, sen olmasaydın o hayvan acından ölürdü, sen bu dünyaya gönderilmiş en yüce varlıksın, hızır yoldaşın olsun, allah yaaarrr ve yardımcın olsun mu diyelim? ne diyelim?