zaman tüneli

austin eğer drum trigger kullanıyorsa yazıklar olsun.
austin eğer kullanmıyorsa ve heal toe net kullanıyorsa, master yapmış bir kişi vardır karşımızda.

100 yıl sonra;
galllk dedem recep tayyip gallkk
diyecek bir kesim olacak..ve de o kesmin adı da helal kesim olacak..

helal kesim partisi; helal kesim koyun partisi şekli..

hkp..

her devrin beyinsizi eksik olmaz, hiç o konuda bak kötü düşünmeyin..gönlünüz ferah olsun..bu memlekette beyinsiz rekoltesi azalmaz.

lacivert falan bilmiyorum ben galatasaraylıyım.

dünyanın köküne kibrit suyu sıkıp bokumsu eden hededir..

eskiden ne güzel..keşif varmış..insanlar bir yerden bir yere gidip farklı bir dünyaya varıyorlarmış..globelleşmeyi şah damarımızda hissetmeyi sağlamış olan bok gibi bir şeydir. toplumsal beyinsizleşmeye etkilerine girip kafa açmayacağım..

hippiler üzgün..her yer aynı abi..hippiliğin, gezginliğin de geçer akçesi kalmadı, yemin ediyorum karın tokluğuna çalışıyoruz..

konuyu "sehpadaki midi klavye" irdelemeden tanım yapmaya çekiniyorum.

geceyi uğurlama ve kendimi.

biradan son yudum sigaradan son fırt. feneri evde söndüreceksin, edep, ille de edep.

#4056139 ellerinden öperim, kaliteli insanmış.

abba dinleyenler genellikle az da olsa müzikten anlayan insanlardır.

ikinci seçenek, benim gibi metal dinleyen adamların, biraz da olsa kafasını rahatlatmak için dinlediği daha soft grupların başında gelir.

(bkz: the winner takes it all)
(bkz: gimme gimme gimme)
(bkz: money money money)
(bkz: chiquitita)

"yavaş atın çitmesi pek olur"

herkes bu tarzın en ikonik şarkısı olarak to the hellfire diyecektir ama onları ciddiye almayın.
lorna shore kendini güncelleyip prison of flesh diye bi şaheser yaptı.

insanin cigerine ve duygudurumuna kastindan sebep yargilanmasi gereken sanatci.

eğer doğrusu "laciverdi" ise bir şeg faha öğrendim. teşekkürler.

dööön bee dünyaa
daaha hızlı dööönnn, döönn
dön be dünyaaaaha
redd - dünya

benim dar gelirli gibi bir birey olma gibi bir şansım yok

çevremin ve kendimin beklentisi de daha belki 30-40 yılım olmasına rağmen sektöründe öncü bir huzurevine tüm servetimi hibe edebilip orada ölümümü bekleyecek kadar bir yatırım sahibi olmamdır. yaşlanıp gerek duyarsam da bezimi falanca görevliye değiştirtebilecek oranda bağış yapmış olmamdır. çevremin ve kendimin benden beklentisi bu yöndedir

kimse açıp dinlemeyecek ama olsun.



ın this moment ı have realized
that you were already a ghost
my words won't come through
and my heart feels paralyzed
you were already gone
when ı needed you the most
you are a fucking ghost

agd garantili matt elliott sarkisi. drinking songs albumunden ama siz yine de alkolluyken yanasmayin. bu arada parcanin drinking songs’un 20. yildonumu icin kaydedilen canli versiyonu agd’yi gectim insanin canina kast ediyor.

sozlerini de yazayim tam olsun:

and thanks for branding me a failure
and for destroying what joy i had
the mantles cracked
and turning black
i found out i'm not the man
that i fucking think i am

and you're just like a fucking ghostie
you trouble me when i try to sleep
the sombre way
you held your face
and we can never erase
all the stupid things we say

and i hope that you're dreaming of me
the way i'm forced to dream of you
and so you've won
i'll get the gun
‘cause we can never undo
all the stupid things we do.

işimden dolayı dışarılarda pek gezemediğimden;

internette gezmeyi pek seviyorum. kah oraya kah buraya bakıyorum. internet de olmasa hiç gezemeyeceğim ve de inanılmaz canım sıkılacak; çünkü tahliye olmama 2 ay daha var.

bu sefer de metal bırakayım. hemi de nickimin kahramanları. \m/

sözlükte kaos çıkarmami bekleyen kankilerim varmış ya cidden.
adın çıkacağına donun çıksın mı derlerdi.

sırlarını parlattığın aynanın ardında gezinen kayıp çocuğun hikayelerini oraya buraya yamalayarak gizlediğin cümleleri ve sana ait eski bir defteri yanlışlıkla eline alan insanlardan pürtelaş saklamanın ağırlığını nasıl bilebilirler? en mahrem gizlerini öğrenip, senin gördüğün gerçeği göreceklerini sanır, paylaşmaya korkarsın. tüm mahremiyeti cümleleri olan bir insanın gizlerini kavrayamazlar... çoğu kez suretler içinde dalgalanan hüzünler ve mutluluklarının yapaylığı ve basitliğiyle afallıyor insan. kim bilir belki bundandır, uzun bir süredir cümleleri yalnızca söylenmesi gerektiği kadar yer kaplıyor. yanıbaşında, omuzunun dibinde duran insanların ruh hallerinin yarattığı kayıtsızlık düşüncelerinin köklerine su yerine beton döküyor. bu durum bazı zamanlar öylesine suni bir şekilde gerçekleşiyor ki, cümle dahi kurmadan birkaç donuk ifade ve belli belirsiz tepkilerle geçiştiriliyor. ucuz bir tiyatro oyununun tekrarı gibi geçen günlerin her birinde bir başka duyguyu yansıtmaya çabalayan tiplemelerin arasında hangisinin asıl kişi, kendisi olduğuna karar vermekle geçiyor ve hepsi birleşip yalnızca silik bir silüet oluşturuyor. her gün gözünüze ışığın yansıdığı, derisinden öteye geçemediğiniz onca yüz var. her birinin gerçeğini ve acılarını anladığınızı sanıp ahkam keserek dokunabilirsiniz fakat kendi gerçeklerinizi bilemiyor olmanın acısını taşıyamıyorsunuz. çırılçıplak çerçevesiz bir aynada yansımanın öteki tarafındaki yabancıya bakarak soruyor insan; burnumun dibindeki o gizli tehlike nerede ve ne zaman tutup alacak beni bu sancısı hiç dinmeyen var olmaktan?