zaman tüneli

yani ne demek öyle. o zaman böyle...

göt deliğidir arkadaşlar.
çıkıştır, giriş değil.

evet sevgiler.

bahçesi olduğu için el üstünde tutulması gereken ofistir.

villalara terfi etmiştir. plaza gülü denmesine içerlenir. bir zamanlar gül olan her daim gül olacak diye bir şey yok.

herkes yalnız zaten ciğerim geç o işleri.
ama ille yalnızlık temalı bi şarkı dinliceksek ct atıyorum.

olayı kabaktadır. kabak olmayan karışık kızartma karışık kızartma değildir.
kabak gibi ortada olan bir gerçektir bu kabakla ilgili.
kabak demiş miydim?

dostoyevskinin baldızı mı bu.

(bkz: delimsi), ayarsız.

duvarlara yapışır.

bayık bayık çok bayık şarkıdır. aşkına sokayım.

dudağı keşkül gibi titreyenler acil dm.

(bkz: selmi andak)'ın ilk ve en iyi bestesidir. (bkz: sevinç tevs)'in caz gırtlağı ile yaptığı yorumun yanına ersan erdura bile yaklaşamamıştır.

boyun fıtığı yapar.

biz 20-30 yaş arasında bırak sözlüğe girmeyi, eve girmeye fırsat bulamıyorduk. gündüzden plan yapıp akşam kandili nerede söndüreceğimizi kovalıyorduk. hayatı zamanında ekran karşısında değil, sokakta canlı canlı tükettiğimiz için 40'ından sonra buralara fazla geliyoruz galiba. kusura bakmayın, gençliğimizi yaşarken dijital çağa geç kalmışız..

p.k.d kitabıdır.

kabuğunu soymadan yediğim için linç yedim.

okanın kocaeli lanetini yendiği maç

bazı yollar vardır; yürürken nasıl geçtiğini fark etmediğin.

ya güzelliğinden
ya eğiminden
ya da etrafta bakacak ilginç şeylerin çokluğundan anlamazsın nasıl gelip geçtiğini.

adımları çalan sokaklardır onlar.
yolunu ordan geçirmeye değer bulduğun sokaklar adımlarını çalsın, varsın olsun. ne güzel.

bu gün de üç sayfa okudum.(13. eylüldü, okumak başlamaktı ama ben bitiyordum hissiyle baş başaydım. dümdüz okudum sadece. yazdığım gibi.)
14 eylül; üç sayfa daha okudum ve bir ineğin detaylıca sorulması, her seferinde bize dua et iyi olalım yaklaşımının bulunması günümüzdeki yahudilerin sistem bug'ını arayan bakış açısını çok net göstermekle beraber, insanın kendinde de her bug'ı bulup akışına bakan bir yön olduğunu anımsattı.

bu gün biraz da ilk bahar okudum. güzeldi.

15 eylül; bu gün de 4 sayfa okudum. aslında üç sayfa okuyacaktım sayfa sonuna doğru kendimi beğendiğimi fark ettim. iki gün peş peşe üç sayfa düzeni beğendiğimi fark ettim ama hemen sonra bir süre sonra bunun da bana külfet gibi görünebileceğini -üç sayfacık, evet- fark ettim. çünkü zamanla bir şeyler böyle böyle eksildi benden. savaşın ortasında bazı şeyler lüks görünüyor insana ve bırakıyorsun. o yüzden dört sayfaya çıksın dedim. bir gün bana külfet gelirse dönebileceğim üç sayfam olsun diye... sonra şunu fark ettim garipti, okuyunca sanki zaman genişliyor gibi? tabi bazı günler dümdüz okuduğum o gün zamanda sıkışmıştım gibiydi ama.. bilemiyorum henüz ama keşfetmeye değer.

ne günah işledim hala bilmiyorum. #4061449 bunun gibiyim şu anda