zaman tüneli

don kişot olalım mı bu gece ??

resmen bir çeşit sınanma hali..

allah’ın hikmeti bir anda cüzdandaki paralar aklıma geldi de dur dedim kalmasın, kumbaraya atayım. çantaya elimi attığım an orada olması gerekiyordu. yarım saat bile olmamıştı onu oraya koyalı. maalesef yoktu.

en son gördüğüm yere doğru tekrar çıktım evden. akşam saat on.. laaağn ben yatacaktım ya hu.. giderken de tek tek kart kapatmaya çalışıyorum. allah kahretsin hangi kartlar vardı acaba cüzdanda diye düşünerek. çok eminim çünkü yarım saat önce ayrıldığım noktada düşürdüğüme. sokak ortasında bubiletten bilet aldık çünkü niye almayalım canımız sağ olsun. neyse teb, garanti ne güzel bir insana bağlandım kapattım derken, vardım o noktaya. yok. zaten umudum da yoktu ama işte içimde de kalmasın napiiim. teb’de uygulamadır telefon bankacılığıdır kimliğinizle herhangi bir işlem yapılamasın diye hepsine bloke de koydurdum oh mis.

derken aklıma maaş kartım geldi, maaşımın yarısı hala orada. hadi yarısı değil işte var yani. gerizekalı iş bankası adam koymamış kayıp ihbarına yapay zeka koymuş. yapay zekayı dinlemekten delirdim, sövüyordum ki arkadaş kardeşim aramaya başladı. ısrarla. sabah bir işim düşmüştü anca aklına geldim modundayım akşam saat onbuçuk çünkü ne alaka… ısrara dayanamayıp yapay zekaya bir tur daha sövüp açtım.

nerdesin diyor. buradayım dedim. orası neresi diyor. dedim cüzdanımı düşürdüm kartları kapatıyorum. kapatma kapatma diyor karakoldan beni aradılar karakoldaymış cüzdan diyor.. kapattığım kartların yasını tutacağım diye tam sevinemedim de.. kim uğraşacak şimdi ödemelere kart bilgileri girmekle…

peeeaaah.

iyiki bir yerlerde güzel insanlar ve dünya onların hatrına dönüyor bence, kendim dahil. benim de kalbim saf ve temiz tabi. neyse konu bu değil..

cüzdan kaybetmek kötü bir şey.

(bkz: umutlandırıp utandırmayın)

öyle bir başlıyor ki muhabbete havadan sudan ottan boktan konu paraya geliyor.. yemez olm yemez

seri like sonrası soyunuyorum..

ah o bakışlar...

yeni girdiğim iş yerinde daha bir aydır tanıdığım iş arkadaşım benden borç istedi geçen gün. daha bir aydır tanıdığı, soyadını bile bilmediği kişiden borç isteyen insana güvenemem. insanın zor anında yardım isteyeceği daha sağlam dostlukları olmalı diye düşünüyorum. yoksa ve borç istemek için sıra yeni tanıştığı insana geldiyse demek ki bir sıkıntı var.
beş yıl kadar önce yine üç aydır tanıdığım bir iş arkadaşıma kredi çekmiş ardından engellenmiştim. tecrübeyle geldik bu günlere. hayır demeyi öğrendik.

sığır.

hani yok mu şöyle yayın yapacak bi babayiğit?

şu gri, yağışlı havalardan midem bulanıyor, aha yukardaki gibi hissediyorum, agresif bir penguen.

mal.

hangi karikatür dergisiydi hatırlamıyorum ama bir ara sinirler diye bir karika vardı, oradan geliyor mahlasım,eed.

yayın yap artık, ewd.

ayakta çalışıyorum, müşteri yokken de ayaktayız ama o boşlukta bazen o kadar uyku bastırıyor ki keşke bayılsam da beş dakika yerde gözlerimi kapatsam diyorum.

kasıntı tuttu beni.

hatıra fotoğrafı için kamera karşısına geçmezsek gelmem. şu da 2024 normal sözlük pilav organizasyonundan.

sallama
kan
içen
vam
pir

benim sosisleri de elden ele dagitalim ya.