zaman tüneli

"zarf at, belki okur hayat."

mode xl'in serseri serbest stili albumunden bir adet demir leblebi.

sozlerini de yazalim, tam olsun:

[verse 1: veyasin]
tüm kararlar keskin bu kalpte buz kesilir
her harpte bu kaçıncı darbe? dur
bir serseriyi öldürecek yine serseri kurşundur
gezdiğim yol dik yokuş, en tepede benimle buluş
başlar uçuş, esen rüzgârla kafa tokuş
son dokunuş, yazıldığı gibi okunuşu kazılı
azılı bedenlere damlayacak olan sızı
damardaki kan ısısı düşük
belki ölmeden önceki son yaralı
ona tüm kapılar kapalı
sen de kapat, zarf at, belki okur hayat
okumazsa ona ölümü dayat, kefenine takmalı kanat
giden o, geleni ödemeli arat, belki alınır cevap
hangi renge boyanır hangi sevap?
kapa' tüm ışıkları, gözlerin parlasın ama
seni bu zamana kadar ağlatan soytarı suratların hepsine son sürat
patlat kahkaha

[nakarat: guntac]
pembeler önüme geldiler
yüzüme bakmadan beni düşürdüler
kapının yolunu gösterdiler
"gülmek sana fazla" dediler
pembeler önüme geldiler
yüzüme bakmadan beni düşürdüler
kapının yolunu gösterdiler
"gülmek sana fazla" dediler

[verse 2: evren besta]
durma, bi' çivi çak
adının önüne bir mum yak
maskesiz zaferimin tadına bak
ıssız sokak çıkmaza bağlanır
giriş çok rahat ama geri dönüş yasak
bi' de bağlasak başlangıcı sonuna kadar
neyi kovalar da yakalar bu kafalar?
belki yenilen bi' tekme yeni kapı aralar
yapılan hatalar bana ışıl ışıl olan sokakları sana karanlığa boğar
yedek oyuncu arar, yeni karar "hücum"
bu da benim sana hayatı ritimle sunuşum
eskiyi siler yeni bir oluşum
varoluş için sebep arama
her zaman tuz basar eski anılar açık yarana
dur bi' dak'ka lan, engel olma bana
sattığın dostunu sana hatırlatmama
kafa yorma, boşa tok gelir sesimiz
oluruna bırak, gerisini aramızda pay ederiz
sefil adam için kapıları kapat
arkanı dönecek olursan seni bırakır sakat

[nakarat: guntac]
pembeler önüme geldiler
yüzüme bakmadan beni düşürdüler
kapının yolunu gösterdiler
"gülmek sana fazla" dediler
pembeler önüme geldiler
yüzüme bakmadan beni düşürdüler
kapının yolunu gösterdiler
"gülmek sana fazla" dediler

bu başlık için daha önce (bkz: elzem (yazar)) tarafından ukde bırakıldı.

öncesi bir fark ediş sonrası bir niyet daha sonrası da bir
çaba ile olabilecek olan. sonuçta hiçbir şey imkansız değildir.

kaygı dediğimiz de zaten öğrenilmiş çaresizlik getirisi sesler değil mi? kafamızın içinde nerede duyduğumuzu bilmediğimiz, kime ait olduğunu hatırlamadığımız seslerin aynı anda beynimizi yakması değil mi? benim için böyle. herhangi birine ait olmasa bile kendi kendimize aldığımız kararlarla birlikte oluşturduğumuz tetikte olmamızı sağlayan, kendimizi tehlikeden koruduğumuza inandığınız duvarların parçası değil mi?

evet bunlar görünür olmaya başladıkça en azından düşmanı tanıdıkça nasıl başa çıkabileceğimizin de yolları açılacaktır..

hal böyle olunca da bir çok şeye sandığımızdan daha kolay başlayabilir, ilerleyebilir sonucunu yaşayarak öğrenebiliriz.

yolun sonu bombok bir yere de çıksa da yürüdüğümüz yolların getirisi yanımıza kalacaktır.

başarabiliriz. inanıyorum.

bugün epey uğraştım. kıçım girse başım girmedi, başım girse bacaklarım sarktı. yok mu bunun bir yolu, yordamı?

musibet.

takıntı demeyelim de, aklımda biri olunca bende ümit beyden farklı düşünemiyorum maalesef. herkesin bir “ayten’i” vardı en nihayetinde.

ben bir ayten'dir tutturmuşum oh ne iyi
ayten'li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel
hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
biraz ayten sürüyorum güzelleşiyor
şarkılar söylüyorum
şiirler yazıyorum ayten üstüne
saatim her zaman ayten'e beş var
ya da ayten'i beş geçiyor
ne yana baksam gördüğüm o
gözümü yumsam aklımdan ayten geçiyor

bana sorarsanız mevsimlerden aytendeyiz
günlerden aytenertesidir
odur gün gün beni yaşatan
onun kokusu sarmıştır sokakları
onun gözleridir şafakta gördüğüm
akşam kızıllığında onun dudakları

başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz
bir kadeh de sizinle içeriz ayten'li
iki laf ederiz
onu siz de seversiniz benim gibi
ama yağma yok ayten'i size bırakmam
alın tek kat elbisemi size vereyim
cebimde bir on liram var
onu da alın gerekirse
ben ayten'i düşünürüm, üşümem
üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
parasızlık da bir şey mi
ölüm bile kötü değil
aytensizlik kadar

ona uğramayan gemiler batsın
ondan geçmeyen trenler devrilsin
onu sevmeyen yürek taş kesilsin
kapansın onu görmeyen gözler
onu övmeyen diller kurusun
iki kere iki dört elde var ayten
bundan böyle dünyada
aşkın adı ayten olsun

bir gün hulk ve bruce lee bir iddiaya tutuşmuş. kavga edeceklermiş ve kaybedenin donu sürekli yırtılacakmış.

bir (bkz: mode xl) şarkısıdır.
ve ben bu tanımı girerken uzun zamandır dinlediğim bu şarkının tahminimden de çok eski olduğunu fark ettim. güzeldir, şans verilir. hangi renge boyanır hangi sevap?

#4076526 inançsız olduğum için tutunacak ne bir dal’ım ne de aklım fikrim yokmuş. yazık bana da. pü, lanetli sudok’ keşke graweworm’a iki yüz verseydik, selfie nude falan atsaydıkta bu derece düşman olmasaydı. * kafayı yersin ya. allah varsa yobazlar, türlü çomarlar ve dahilerinden korusun ben gibi kötü kalplerden.

meth falan uzak durun arkadaşlar

müzeyyen senar

ümit yaşar

kibariye

mustafa keser

muazzez ersoy

ne alaka?

sağlığa zararlı şeyler bunlar, gerek yok.*

hadi uyuyalım
oje rengine iltifat edip bir kadın bile düşüremesiniz bu arada hsjsvsksbsjansn

(bkz: burovni kakası)

doksanlar parti?

pazar, kahvaltı?

hafta sonu bir planın var mı?

cenabet.

hiç denemedim. nasıl bir şey acaba?

#4076509

pofuduk bunu biraz kurcalasan sen de bulurdun zaten. öyle aman aman matah bir şey değil. neyse mühim olan senin mutlu olman. gerçi mutluluk öyle kolay bulunan bir şey değil ama sen küçük şeylerden de mutlu olabiliyorsun. tıpkı benim nöbet çıkışı tunalı'da kuğulara yem verip hayatın anlamını çözdüğümü sanmam gibi.