zaman tüneli

herkesi sevmek zorunda değilim ama topluluk içinde herkese asgari saygıda bulunmak gerektiğini düşünüyorum.

bizim sınıfa belki bahsetmişimdir 53 yaşında bir abi geldi. çocuklarını evlendirmiş. üniversiteye başlamış.

insanları hakir görüyorum gibi anlaşılsın istemem. sosyal ve kültürel açıdan farklıyız. ben 47 yaşındayım. evlenmedim. bana ısrarla neden evlenmedin diye sormaya başlayınca başta kestirmeden gidip nasip olmadı hayırlısı falan dedim.

baktım adamın kişisel sınırlara saygısı yok. aklına geleni geldiği gibi sorabileceğini düşünüyor. ben de adamdan tiksindim ve araya mesafe koydum.

görünce yolumu değiştirdiğim denk gelmemek için sürekli etrafı gözlemlediğim adam herkesin içinde bir şey söylediğinde nazikçe ama kısa net cevaplar vermeye başladım.

adamdan tiksiniyor olsam da ki kolay kolay bu düzeye gelmem , yine de onun toplum içinde küçük düşmesi fikrinden rahatsız olurum.

bu beni sevmediğim insanın yüzüne gülen biri yapıyorsa o zaman ben de böyle bir insanım.

(bkz: bir dahaki sefere kralsın be oğlum)

cinsiyetleri ters şekilde olarak tanıdığım bir aile var. çok da güzel bir çiftler. kültürel ve aile seviyeleri uyumlu. mardinli kadının babası profesör. dolayısıyla yerel engellere takılmamışlar. bence çok da önyargılı olmamak lazım. kimler kimlerle beraber demek saçma..

buranın kralıydım, diyebilirim..

kalbimde çok çok çok büyük bir yeri vardır.

etinden korkanin kemigini seveyim manasina gelen kisaltma. bir elimin parmaklarinin disina dovme yaptirmayi dusunmedim degil.

bu sabah hafif kırgınlık var üzerimde. o nedenle alışkanlığımın tersine biraz geç başladım güne.. başım ağrıyor ve havam nasıl olursa olsun sorumluluklarım değişmiyor malesef. mecbur yaşayacağız bu günü de..
günaydın sözlük..

most wanted oynayan neslin otomobil aşkını başlatan yakışıklı. zamanında bu arabaya sahip olmak hepimizin hayaliydi. büyüdük yaş aldık ama bu canava olan sevdamız bitmedi.

(bkz: okan buruk’un askeri)
çok büyük aşklar yaşayıp insanları darlamaktan iyidir. sevsin, onu da sevsin, bunu da sevsin, şunu da sevsin. içi sevgi bahçesi olsun. yeter ki insan haberlerde sıkça gördüğümüz sevgi magandalarına dönüşmesin.

sevgili hatşepsut’a kesinlikle katılıyorum. her çocuğun karakteri, ihtiyaçları, içinde büyüdüğü koşullar, zamanın ruhu ve ailelerin imkanları farklı.. bu yüzden çocuk yetiştirmede tek bir doğru varmış gibi konuşmak yanıltıcı olur.
ekleyebileceğim tek şey, yeterli zamanınız, sabrınız ve yüreğiniz yoksa anne baba olmak için acele etmeyin. sevgi emektir klişesine sığınmak istemiyorum ama çocuk büyütmek yalnızca sevgi değil, o sevgiyi her gün emekle, anlayışla ve sabırla gösterebilmeyi gerektiriyor.

çocuğum olsaydı kesinlikle onu duygusal destekleyici bir şekilde yetiştirmek isterdim. hep davranışlar öğretiliyor şurada şunu yap burada şöyle otur böyle kalk bu ayıp şu kötü bu kötü söz ne bileyim.

ama duygusal düzenleme duygusal bir destek çocuğun duygusal ihtiyacını görmek genel bir tabir aynalama yapmak, duyguları öğretmek o duygunun ihtiyacını anlamasını sağlamanın daha kıymetli olduğunu düşünüyorum.

el cevap...

(bkz: yaran yanlış okumalar)
(bkz: sümeyye erdoğan)

ben özlemiyorsam umrumda değildir. özlüyorsam da hemen aklımı dağıtmak için yeni doğmuş kedi patisi öperim.

baştan belirteyim ebu hureyre konseptinden bağımsız yazıyorum. bir gün bir arkadaşımla oturuyoruz. ben evimdeki kediyi haniymiş abisi diye kucağımda mıncıklıyorum.

bu kız bana sen onun abisi değil babasısın neden öyle diyorsun dedi. bunu dediği için kızdan soğudum.

efendi köle bağlamında sahiplilik olarak söylemiyorum ama benim kedim benim kararım. evde beraber yaşadığımız kediciğe nasıl hitap etmem gerektiğini bana dikte eden insan başka bir konuda neler yapabilir diye soğudum.

ben kızın yerinde olsam bunu söylemezdim. çok mu merak ettim o zaman şöyle sorardım. hemen herkes yani kedi besleyenler kedisinden bahsederken oğlum kızım diye bahsediyor sen abisiyim diyorsun neden böyle diyorsun diyebilir.

ben de açıklarım. ben kediyi sahip olmadığım bir çocuğun yerine koymuyorum. kedi başka evlat başka konseptler. ben onu besliyorum seviyorum ,koruyup kolluyorum o yüzden onun abisiyim.

büyük bir mesele değil. bir insanın bir konuda yek bir bakış açısı onu yansıtmaz. böyle bir düşüncem yok. totale bakmam lazım ama nasıl ki cehenneme giden yol iyi niyet taşlarıyla döşeliymiş totale giden yolda tekil bakış açıları ile şekilleniyor.

kız aklımı başımdan alan biri olsa böyle dertlerim olur muydu sanmıyorum. kan bir yerde toplanıp beyne gitmeyince böyle değerlendirmeler yapılmıyor.

iki çocuk büyütmüş bir anne olarak şunu söyleyebilirim ki her ailenin dinamiği, her çocuğun ihtiyacı farklı. o yüzden kimseye “şöyle yapın, böyle yapın” diye akıl vermek bana düşmez. çocuklarımı büyütürken öğrendim ki her zaman doğru olanı yapamıyorsunuz. sevgimle yol göstermeye çalıştım hep… vicdanlı, saygılı, merhametli, doğayı ve canlıları seven, sevgiyi sadece sözleriyle değil, davranışlarıyla da hissettiren çocuklar yetiştirmeye çalıştım ve başardığımı düşünüyorum.
onlara bırakabileceğimiz en güzel miras, iyi bir kalp ve sevgiyle büyümüş bir ruh.

ayran gönüllü bir şahsiyetsiniz demektir.

filmlerde bir zamanlar anadolu'da yok, anime-manga'da solo leveling yok... yatacak yeriniz var mı?

hayırlı sabahlar...

youtube.com/shorts/d_vEgXcA...

hiç anlamıyorum şu araba işlerinden. ayağımı yerden kesenin motoruna minnettarım da araba övmek nasıl bir motivasyon bilemedim.

isim ve soyismin son kısmı beni fena tetikledi ya gidip bir concerta atacağım mutlu musunuz?