zaman tüneli

avare gibi üsküdar sahilinde dolaştığım o günleri çok özlüyorum. kız kulesine nazır, kulağımda kulaklık, uzun uzun iç geçirdiğim geceler. gençliğin bitmeyen enerjisini özlüyorum. düştüğünde hemen kalkabildiğin, birilerine dayanmak zorunda hissetmediğin o günleri. en çok da hayallerimi özlüyorum.

uzun zamandır dünün aynısı günlere uyanıyordum. daha doğrusu uyanamıyor, öğlen güne başlıyordum. bugün bir değişiklik yapıp geceyi ayakta geçirdim. ne kadar verimli bir gün olur bilmiyorum ama yine de içimde güzel hisler var.

sanki o gün, bugün.

herkese iyi bir hafta dileğiyle, günaydın.

günü aymış olan varsa geri uyusun. bugün aymadi çünkü. dünün devamı olarak 25,26,27,28. saat şeklinde devam ediyor.

birkaç saat sonra kimin, neyin kime gireceğinin belli olmadığı bir sınavım var. ben ise cook uzun zaman önce bana yazılmış bir cümlenin esiri oldum (galiba hep öyleydim).

neyse, dinlemekten korktuğum sarkilarimla hazırlanmaya gideyim. anca yetisirim.

bakalım bu hafta bizi hangi skandallar bekliyor olacak.. günaydın.

kırılan her şey aslını yitirir..
insan da öyle..
ve insan, kırılan bir eşya gibi parçalarını etrafa saçmadan yaşamayı öğrenir..

epiktetos'un düşüncesini hatırlatan bir söz var: "tanrılar sana verirken sevinmediğin bir şeyi geri aldıklarında neden üzülüyorsun?"

doğmadan önce milyarlarca yıl boyunca yoktuk ve bundan hiç rahatsız olmadık. ölümden sonra yeniden aynı yokluğa dönecek olmak korkutuyor bizi.

sanırım insan ölümden değil, yaşamaya alışmış olmaktan korkuyor. bir zamanlar hiç tanımadığı insanları aile bilip sonra kaybetmekten, hiç sahip olmadığı şeyleri geride bırakmaktan, kendisine ait olmayan bir dünyadan ayrılmaktan. sabah 8’de başlayacak mesai saati için saat 6’ya alarm kuramayacak olmak, kredi kartına bir ay daha takla attıramayacak olmak kötü sonuçta.

oysa hayat, bize verilmiş bir lüks değil, deadline günü söylenmemiş bir emanettir. ölüm de bu emanetini geri isteyen mobbing uzmanı patron.

insan öleceğini bile bile yaşar çünkü aklıyla bildiği ölümü, kalbiyle bir türlü kabullenemez. sağlıklıyken ölümü düşününce, gelsin der. sadece ölümcül bir hastalığa yakalananlar ekseriyetle ölüm korkusu yaşarlar. canı tatlı olan küçük bir azınlığı saymazsak, kalanların korkmaya vakitleri olmaz. spontane gelişen bir olayda anlık ölürler. ki bunlar bir yandan en şanslı, bir yandan en şanssız olan gruptur.

sonsuz olmadığımızı bilirken sonsuza dek sürecekmiş gibi sevmek, bağlanmak ve yarına dair planlar yapmak. seni sonsuza kadar seveceğim diye kurulan cümleler, verilen sözler..

aklıma gece yarısı ekspresi adlı şarkıdan bir satır geldi,




nihayetinde insan, bir gün her şeyini kaybedeceğini bile bile, hiçbir şeye sahip değilken geldiği dünyadan eksilmiş hissederek ayrılan tek varlıktır.

nazardan olabilir

telefonu kapatıp sokağa çıktılar zaar. sayıları günden güne çoğalıyor. erkekler alınmasın kirilirim valla, toplumda kadın düşmanı kadın da çok.

entelektüel muzırlık. düzgün sacmalayan insan en azından sacmaladiginin farkında. sacmalayip da hiç farkında olmayan, 48 saat dil doksek farkında olamayacak insanlarla çevrili tüm hayatımız.

bi o kalmıştı aldatmayan. ne diyim.

özlememeye çalışıyorum çünkü özlesem n'olcak.

öncelikle uyuyabilmek olsa gerek. saat 3ü geçmiş, sabah 8de ise gidicez. kalitesiz bile olsa uykuya dalabilmek istiyo insan.

biri iyi, biri kötü işte. fark bu.

yetenek olarak hayır

#4104689 evet hep yukarıya vuruyor

ne drone u var, ne seni. öyle bir yokluk hikayesi.

mükemmeliyetçilik kafasında gelinen son nokta. düzgün saçmalanır mı lan?

katot ışını, elektronların eksi kutuptan artı kutba doğru topluca gerçekleştirdiği, elektrik destekli bir göç hareketidir. ancak her göç gibi bunun da kaçakçıları vardır. mahallenin tüpçüsü rıza, kanalizasyon şebekesinden kaçak elektron taşıdığı gerekçesiyle tutuklandığında, evinde üç kilo fosfor ve bir katalizör ele geçirildi. rıza, fosforu karanlıkta parlayan turşular üretmek için kullandığını iddia etti. katalizörün ise turşuların olgunlaşma sürecini hızlandırdığını söyledi. bilirkişi raporunda turşuların ışık hızına yakın bir hızda ekşidiği tespit edildi. mahkeme, turşuların henüz suç işlemediğine hükmederek rıza'yı serbest bıraktı. ancak elektronların sınır dışı edilmesine karar verildi. bunun üzerine mahallede elektrikler kesildi. turşular ise karanlıkta parlamaya devam ederek belediyenin sokak aydınlatma ihalesini kazandı.

ben pek sevimli bulamıyorum. kırıp, döktükleri veya bozdukları şeyler günün sonunda öyle ya da böyle size hasar vermiş oluyor. rutin olan aksilikler insan hayatında çok yönetilebilir değildir. dolayısıyla, bu arkadaşlar yaşamı çok zorlaştırabiliyorlar.

şu sıralar her günüm diyebilirim. sinir sistemimi zorlayan çok fazla olay ve insan var. tepkilerimi kontrol etme konusunda şeytanlarımla ciddi bir savaş halindeyim. yine de irademi yönetiyorum ama yönetememem için acayip tetikliyorlar. insanın kendi zaaflarına yenilmemesi büyük mesele. nefis gerçekten insanın en büyük düşmanı ve üstüne bizimle aynı bedenin içerisinde yaşıyor.