zaman tüneli

elimde sadece bir masa var üzgünüm,
elimde sadece bir masa var anlıyor musunuz.
bu kadar hüzün sonunda beni akıllı yapar görmüyor musunuz.
elimde sadece bir masa kaldı ister misiniz?
bu kadar kölelik dünyayı sonunda çökertecek
bir masam var ister misiniz
saç tellerimden geriye beyazları topladım size.
dalgalandırdım masamın üzerinde
masam güzel oturmaz mısınız.
kopuk düşüncelerim askıda
masamın üzeri cilalı bakın, bakın kendinizi görebilirsiniz.
yazıları aynalara taşlatmayınız
masamın üzerinde bir sinek
ne gözlemci ne istek
tuhaf anılarım deterjan köpüğü gibi temiz
masamın üzerinde sinek
eksik kamerasında yönetmen
masamın üzerinde yemek
soğuk desem değil çay desem hiç değil
kopuk düşüncelerim askıda ekmek

(bkz: duvar saati)

öpsün seni beş kardeşler .

aslında bir köşede duruyor fakat derinlere gömüyor sanırım.

(bkz: bir genç kızın gizli defteri)

çok sempatik gelen kelime.

kötü anılar.

aslında sağlığının el vereceğini düşünmüyorum ama aday oldu diyelim;
en başta ekonomiyi rayına koyar ve bu fon soruşturmasında akp'li isimleri de hapse tıkarsa yeniden seçilebilir.

bir iki tane de olsa saksı çiçeği.

hâlâ ortaya çıkmamıştır.
aslında bu fon soruşturması listesi ...

pelen - meram.

yerli malı yurdun malı
herkes onu kullanmalı
ne güzeldir meram bağı
elvan elvan kokar konyalı

fr. kimmiş bu? kim acaba bu? anlamlarına gelen burhan altıntop esprisi, aynı zamanda telaffuz etmekten çok hoşlandığım fransızca bir soru cümlesidir.

su sıra sunlar:

1-yves rocher-naturel
kenzo par l'eau gibi kokuyor
2-yves rocher-monoi
deniz kremi kumsal gunes gibi kokuyor. hindistan cevizli.
beni insanın kafası hep tatil modunda olmalı kafasına sokuyor.
3-yves rocher-petillante
armani gio gibi kokuyor. limonlu. fresh.
hazırlıktaydık sanki. petillant kelimesini ogrenmiştik cicekleri ogrenirkem. hey gidi gunler hey;)

musluk tamirinde işe yarar.

fr. üzgünüm anlamına gelen cümle. en sevdiğim fransızca cümledir aynı zamanda.

durdurulamıyor efendim, herkese bir atar, herkese bir gider. yakışıyor da ablaya, saygılar.

şiirin zirvesidir!

fransızca gibi görece zor bir dilin tüm imkanlarını henüz 16-21 yaş skalasında zorlamış; ahengi, musikiyi, kafiyeyi, anlamı sonsuza kadar değiştirmiştir.

rimbaud harici baudlaire, verlaine, valery, mallarme, leutremont gibi çok büyük şairlere sahip bir dildir fransızca

fakat!

hepsi bir bütün olsa, ergenliğini dahi henüz tamamlamamış bir çocuğun zihnindeki o deha yüklü imgelerin kuyruğuna dahi dokunamaz.

sadece tutunabilirler o kuyruğa.

aşk olsun sana, en çok “çocuk” ve “aşk” kelimesini geçirdiğin şiirlerine çocuk!

belki de bir tek ve bir çift kelime yeter rimbaud’yu anlatmaya; « les enfants », « la enfant »..

uzun zamanın ardından şöyle bir kapıyı aralayıp baktım. tanıdık yüz kalmamış - ki zaten neden olsundu da vardı işte bir sürü -! olsun yine de ben geldim, geçerken uğradım, boşluğa bir selam çaktım.
artık iyileştim sözlük, yalnızlığın derinlerindeki o kasabanın silueti kaldı yalnız. sen de sevgiyle kal.

sürekli böyle şeytan gibi sırıtan, o aktiviteden bu aktiviteye dünyayı gezen, single dad takılacağınız bir evlilik düşünün. düşündünüz mü?