armysuzy yazar profili

arkadaşlar başlığı ve bünyesinde girilen tanımı umursamayarak bu soğuk kış günlerinde yapmamız gereken bazı şeyler var hemen sıralıyorum:

mahallenizdeki muhtardan çevredeki kediler için kedi evi talep edebilirsiniz. sağ olsun bizim muhtarla konuştuğumda bahçemize iki tane kedi evi getirdi hem de plastik de değil sağlam baya. plastikler ne yazık ki bu kış günü pek işe yaramaz. sonrasında reklam yapmak istemem ama en ucuz alternatifleri düşünürsek (her ne kadar pek sağlıklı olmasa da hiç yemek bulamayıp yaşamlarını kaybetmelerinden iyidir) marketlerde çok uygun kedi mamaları oluyor. ögrenci arkadaşlar oralardan, durumu daha iyi olanlar ise daha iyi markalardan kedi maması alabilir. her gün tek öğün bile yeseler kaç kedinin hayatı kurtulur. mamaları her gün veya 2 günde bir şekilde temiz bir kapla bahçenize veya kedilerin olduğu bölgeye koyun. soğukta sular donabiliyor kontrolünü yapmak, hem mama hem su koymak 2 dakikanızı almaz. inanın onlarca canlının hayatını kurtarmış olacaksınız. bir canla ilgilenmek sadece onlara değil size de iyi gelecek. eğer biz onları koruyup kollamaz ve gözetlemezsek onlar tek başına bu soğuk havalarda hayatta kalamaz. insan olduğumuzu ancak bu tarz durumlarda gösterebileceğimize inanıyorum. insan olmayanlar ise bu tarz başlıklar açarak gösteriyor zaten.

matmazel, ankara demetevler metrosunun çevredeki herkes tarafından bilinen bir sakiniydi. 15 yaşında, vücudunu bile zor oynatan ve bu soğuk havada kendisine iyi koşullarda sıcak bir yer sağlanmadığından ısınmak için metroya inmişti. söylenenlere göre metroya indiği gerekçesiyle iki görevli tarafından yürüyen merdivenlere itiliyor/sürükleniyor/dövülerek götürülüyor ve yaşlı köpek matmazel ne yazık ki yürüyen merdivenlere kapılarak feci şekilde can veriyor. olaya şahit olan insanlar veterinere götürseler de kurtarılamıyor.

ego genel müdürlüğü, olayla ilgili açıklama yaparak güvenlik kameralarının incelendiğini, işkence olup olmadığını anlamak için matmazel'in gömüldüğü yerden çıkarıldığını, sonuçların 15 gün içerisinde çıkacağını ve görevlilerin kısa süreliğine görevden uzaklaştırıldığını bildirdi. eğer söylendiği gibi bir durum söz konusuysa (ki bu iddia yaşanmasa ortaya atılmaz) umarım bu sefer adalet yerini bulur ve bu vicdansız insanlar hak ettikleri gibi yargılanırlar. hiçbir canlıya tahammül edemeyen empatiden yoksun ve kendilerini bu dünyanın sahibi sanan insanlardan nefret ediyorum;
empati yapan insanlara itperest diyenlerden,
sokak hayvanlarının topluca öldürülmesini dile getirenlerden,
onlara işkence edenlerden,
ve tüm bunlara sessiz kalıp hatta destekleyen zihniyetlerden nefret ediyorum.

eros, cezve, matmazel ve nicesi... daha kaç canlının katledilmesi lazım tepki vermeniz için? bir de son olarak, bu başlığın altına "ittapar" yazacak olanlar kendini yormasın; bir canın öldürülmesine hâlâ duyarsızsanız ve ittaparlık olarak adlandırıyorsanız sorun hassasiyet değil, insanlık eksiğidir ve onu da tanım yazarak kapatamazsınız.


kaynak 2

yeni yılın ilk gününden herkese merhaba!
kulübümüzde her yıl keyifle sürdürdüğümüz yılbaşı hediyeleşmesini bu yıl da güzel anılarla geride bıraktık. hediye seçimlerinin arkasındaki emek, düşünülmüş her detay ve paylaşılan güzel dilekler bu işe asıl kıymet katan şeyler bence.

çekilişte beni çeken sevgili @insan olun biraz'a hediyeleri için çok teşekkür ederim. hepsi büyük bir incelikle seçilmiş, hem düşünülmüş olmasıyla hem de detaylarıyla beni gerçekten çok mutlu eden hediyelerdi.

böyle samimi bir ortamın parçası olmak gerçekten çok kıymetli. yeni yıl hepimize sevdiklerimizle birlikte sağlık, huzur ve bolca güzel anı getirsin.

emektar yönetim kadrosuna yılbaşı hediyesi göndermiş canım sözlük. @yoldaş benjamin franklin tekrardan teşekkür ediyor, hediyelerinin devamını bekliyoruz^^
mutlu yıllarrr.

bir grup sıkıntılı köpek savunucuları için, köpeklerin itlaf edilmelerine, sokak hayvanlarının yemek bulamamasına, barınaklarda çok kötü koşullarda ölmelerine ya da topluca gömülmelerine ses çıkaran insanların genellenmesi yanıltıcı ve kutuplaştırıcı bir hareket.

sokak köpeklerinin bazı insanlara saldırması önemli bir sorun, ama bunun altında yatan sebepler ve çözüm önerileri getirilmeden direkt itlaf edilsin demek de başka önemli bir sorun.

''bir evladımızın tek bir teli milyonlarca köpekten önemlidir'' tarzı duygu yüklü kelimeler ise pek de dengeli bir bakış açısı değil. karşımızda bir düşmanımız yok, insanların aksine karşısındakine bilerek zarar vermeyecek bir canlı var.

asıl mesele barınak koşullarının iyileştirilmesi, bu alanda çalışma yapmak isteyen gönüllülerin artması ve birlikte koordine bir şekilde çalışılmasıdır. böylece insanlar da bazı saldırgan köpeklerden zarar görmemiş ve sorunumuz çözülmüş olur. yani köpekleri ''düşman'' gibi görmek yerine, hem insanların hem hayvanların güvenliği ve refahını gözeten bir çözüm yöntemi geliştirmek gerekiyor. sonuçta topluca; nefes alan, hareket eden, bir kalbi olan canları öldürmek veya kötü koşullarda yaşayıp hastalanarak ölmelerine göz yummak insanlık değildir. bu, aşağı gördüğünüz hayvanlık bile değildir.

bugün pek bir güzeldi yağmurlu havada. ancak doğma büyüme buralı olmama rağmen artık ankara yaşanılası il olmaktan çıktı. her yer o kadar kalabalık ve trafik o kadar arttı ki. başka bir yere gidince özlüyorum, kalınca da sıkmaya başlıyor.

vicdansızlık. net.

çevresel kirliliği yaratan yüzlerce şey sayabilirim; çarpık kentleşmeden tutun, her gün biraz daha talan edilen yeşil alanlara kadar adım başı çirkinlik dolu bir ülkedeyiz. böyle bir memlekette, kıyıda köşede zaten azıcık düşünceli insanın bıraktığı mamaların ''kirlilik'' yarattığını iddia etmek komik geliyor bana. çünkü oradan bir sürü can besleniyor. evet, parantez içinde ünlem olmadan: can. tabii ki kendi yemeyecekleri yemekleri sağa sola dökenlerden bahsetmiyorum.

sokak hayvanlarına mama verilmesini yasaklamak da, zaten soğukta zar zor hayatta kalacak canlara bir darbe daha vurmak da, sokak hayvanları yazıp yanına sağduyulu bir hareketmiş gibi parantezle ünlem işareti koymak da... hepsi vicdansızlık. ama sonuncusu aptallık da. can olarak görmüyorsan, bunu açıkça yaz; parantezle ima ederek küçük görmeye çalışmanın manası yok. aksine, asıl kirliliği bu zihniyet yaratıyor: görüntü kirliliği, düşünce kirliliği, vicdan kirliliği.

bahçemizde birkaç kedi var, her gün bütçem dahilinde mamalarını, suyunu koyuyorum. bu soğukta nasıl hayatta kalacaklar diye kara kara düşünürken muhtarımıza rastladım ve konuyu açtım. sağ olsun, kedi evi yapıp getireceğini söyledi. o getirdikten sonra da evin içinin yalıtımını yapmak için bir şeyler düşüneceğim. çok bir şey değil; her apartmandan bir iki kişi kendi apartmanının çevresindeki hayvanlarla ilgilense, soğukta aç susuz kalan can kalmaz. ne ''açım üşüyorum'' diyebilirler ne kendilerini savunabilirler. zaten hayat onlar için bu kadar zorken daha da zorlaştırmanın bir manası yok.

çünkü mesele aslında çok basit:
biz insanlar, o sokakta titreyen canlardan daha güçlü değil, sadece daha gürültülüyüz. gürültümüzle onların hayatını bastırmaya çalışmak güç değil, zalimliktir. asıl güç sessiz canları koruyanda yatar.

dün sözlüğe gelişimin 5. yıl dönümüydü, unutmuşum. her yıl kutladığım için geleneği bozmayayım dedim.
burası ilk ve aslında tek sözlüğüm, bu yüzden iyi kötü her halimle bir parçam oldu. koskoca 5 yıl... sözlükte yaşlanmışım gibi geliyor:d

burada yazdıklarıma bakınca 5 yıl önceki halimle bugünkü halim arasında ince ama belirgin bir çizgi olduğunu, ne kadar değiştiğimi, geliştiğimi, belki de geriye gittiğimi görebiliyorum. aynı kalan şeyler de var, değişen çok şey de...

fakat kıymetli olan şey şu; beni ben yapan hallerim, dönem dönem değişimlerim, asıl benliğim, hepsi burada bir yerlerde kayıtlı. bu zamana dek nasıl biriysem bunu ilmek ilmek işlediğim bu sözlükte izleri duruyor. ve ben bu izlerle gurur duyuyorum.

burada yazmaya başlama amacım kendimden bir şeyler katmak, yazdıklarımla birilerinin kalbine dokunmak ve birilerine kendimden bir şeyler katabilmekti. belki bir cümlemin birine dokunduğu bir an olmuştur, öyleyse ne mutlu.
nice senelere…

akşamları içimi korku ve hüzün kaplıyor. sanırım babam bana dargın vefat etti. son zamanlarda aramamıştım onu. kendimce gerekçelerim vardı ama mazerete gerek yok aslında. hasta bir insanın ilgi bekleyeceğini biliyordum, hayat meşgalesine dalmıştım ve her aradığımda ağladığını görmek üzüyordu beni. ama onunla bağımız hiçbir zaman yakın veya güçlü olmamıştı ve bu güçsüz, kopuk bağı kendisi inşa etmişti, son yıl buzları eritsek de. yanlış yaptım biliyorum. yaz boyu ilgilensem de son zamanlarda (ki son zamanı olduğunu bilmiyordum) ilgilenemedim. son olduğunu bilseydim böyle olmazdı. hala yakıştıramıyorum ve bazen gerçek değilmiş gibi geliyor. hala bir yerlerde yaşıyor gibi sanki. toprağın altına yakışmıyor ki. özür dilerim. sana çok yazık oldu baba. bunu bilmek daha da üzüyor. bu sefer de sen beni affet. her zaman bir sızı olarak kalacak bu gerçek.

madalyalık tanımları katlanılabilir. ya da yıllardır kendisine madalya veren editörlerden biri olduğum için bağışıklık kazanmış da olabilirim. asıl sorun, bize insan olmamızı öğütleyip canavar gibi film başlıkları açmasında. bunun da çözümünü bulduk gibi, insan olun biraz'ı bir süre banlatacağız.s

bugün ilk defa modellik yaptım, daha doğrusu provasını. çok yorucu ama keyifli bir işmiş. tasarımcı sağ olsun goguryeo döneminin asil, güçlü ve bağımsız kadın modelini uygun görüp ona göre tasarlamış kıyafetimi. ata binerkenki kıyafetlerini taşıyacağım :d biraz taşıma zorluğu olacak gibi tasarımından dolayı fakat baya benimsedim ben bu rolü. bakalım yarın nasıl geçecekkk.

anadolu turnemizin ikinci durağı idi, gösteriden bir gün önce bir boşluğumuz vardı ve kısa da olsa keşfetme şansı bulduk. sivas köftesinin ünlü olduğunu duyunca toplaşıp yemeye gittik. meşhur olacak bir köfte asla değil, et et. baharatsız hiç çekilmiyor ama açtık yedik. bunun dışında aşşşırı soğuktu. mayıs ayında kış gibiydi. bir caddesi ankara kolej'den kızılaya çıktığımız caddeyi andırıyordu. şemsi sivasi il halk kütüphanesinin olduğu caddeden bahsediyorum, ismini hatırlamıyorum. bunun dışındaaa, tarihi yapıları akşam ayrı bir güzel. ama akılda kalan en önemli özelliği, soğukkkk, çok soğuk.

vargas... voleybol oynamak için yaratılmış bir timsal adeta.
bir insan bir işi ancak bu derecede zarafetle yapabilir. her izleyişimde sanki ilk kez izliyormuşum gibi büyüleniyorum bu estetik karşısında.

2. sette yakalanan enerjiyi diğer setlerde de gösterip kazanırız inşallah. kalbimiz ve desteğimiz sizinle filenin sultanları!!

#3688125
lütfen masum canlıları şaka da olsa bu tarz çirkin sözlere karıştırmayalım. çok rahatsız edici ve sanılanın aksine sevimli değil.

rene'yi tek kelimeyle tarif edecek olsam ''güven'' derdim. çünkü rene'nin bulunduğu yerde insanın kendini güvende, huzurlu ve anlaşılmış hissetmemesi pek olası değil. kitap kulübü aracılığıyla başlayan dostluğumuz birlikte görev arkadaşı olmaya kadar uzandığı için çok mutluyum. her zaman nazik ve düşünceli tavrı, destekleyici duruşu, çalışkanlığı ve bitmeyen emeğiyle normal sözlük'te olduğu için, daha da önemlisi yollarımız kesiştiği için çok şanslıyım. iyi ki doğdun reneciğim, iyi ki varsın. yeni yaşın sana sağlık, mutluluk, huzur ve istediğin her bir şeycikleri getirsin, tabii sevdiklerinle birlikte.

bugün ankara eymir gölü çevresinde henüz bilinmeyen bir nedenle yangın çıkmış ve çalışmalar devam etse de tam anlamıyla söndürülebilmiş değil. şansımıza hava da rüzgarlı, umarım daha fazla yayılmadan bir an önce söndürülür.
buradan

#3668969
valla beni örnek gösterme cesaretini nerden aldın bilmiyorum sevişilebilibilicim ancak hazır tatildeyken yap şovunu, denizde yüzerken foto atmakla olmuyor o işler. haa competition'da çuvallarım diye korkuyorsan değerlendirirken sözlükçe sana bir kıyak geçeriz üzülme. yıllardır sözlük yazarlarının fotoğrafları başlığında az mesain yok nihayetindee :d

editörlük görevimin 4. yıl dönümünü kutladığım sözlük. net tarihi bilmemekle birlikte sanıyorum ki 22 temmuz'da (veya birkaç gün öncesinde) editör olduğumu anımsıyorum. sözlükte beş yıldır varlık göstersem de, dört yıl önce bugün editör olarak bana duyulan güvenin karşılığını verebilmek ve sözlüğe gerçekten yararlı bir şeyler katabilmek için çıktığım bu yolda çok şey öğrendim.

görevimi her zaman kurallar çerçevesinde, yalnızca madde madde yazılanlara değil, insani duygulara da sadık kalarak, yazarların istek/öneri ve şikayetlerini de anlamaya özen göstererek sürdürdüm ve sürdürüyorum. herkesin kendi hikayesini ve bakış açısını yansıttığı, herkesin kendine has bir karakteri olduğu bu platformda kuralları uygulamaya çalışırken elbette bazı iletişim sorunları veya dargınlıklar yaşanabiliyor. ses tonu ve mimiklerin olmadığı, yalnızca yazarak kurulmaya çalışılan bir iletişim türünde yanlış anlaşılmalar kaçınılmaz oluyor kimi zaman. ancak yeri gelmişken söyleyeyim, kimseye kırgınlığım bulunmadığı gibi kimsenin de bana bir kırgınlığının bulunmamasını temenni ediyorum.

bunca zaman içinde çok şey oldu: sözlük gündemi değişti, kurallar revize edildi, ekibimiz büyüdü/değişti, bazı yazarlarımız gitti, yeni yazarlarımız geldi. her şeyin çok hızlı değiştiği bir dünyada -ve dolayısıyla sözlükte- aynı duruşla kalabildiğime inanıyorum. hala ilk günkü sorumluluk bilincimle burada olduğumu belirtmek istiyorum. bu süre zarfında başardığım en büyük iki şeyin müthiş bir editör ekibi kurmuş olmak ve görevimi hâlâ ilk günkü özveri ve titizlikle sürdürmek olduğunu düşünüyorum.

dört yıl önce bu görevi kabul ederken içimdeki amaç ve niyet neyse, bugün de aynı: ''normal sözlük'e yararlı olabilmek, gelişmesine katkı sağlayabilmek.'' ve sanırım hâlâ bu görevdeysem, bir yerlerde bir şeyleri doğru yaptığım ve gerçekten emek verdiğim için burada olduğumu düşünmenin gururunu yaşadığımı da inkar edemeyeceğim.

bu dört yıl boyunca birlikte çalıştığım, fikir alışverişinde bulunduğum, destek olan, eleştiren, ama her halükarda katkı sunmuş olan tüm editör arkadaşlarıma, yazar dostlarıma ve sabırla okuyan herkese gönülden teşekkür ederim. bu yol ancak birlikte yürüdüğümüzde anlam kazanıyor.