anesthetize yazar profili

*şeytan sofrası

the eyes, chico. they never lie.

bir arkadaşımın ve hatta onun da arkadaşının * yoğun tavsiyeleri üzerine başlayıp iki gecede üçüncü sezonuna geldiğim şaheser... şu an hikayenin merakıyla 1.5x izliyor olsam da bitirdikten sonra sindire sindire, detaylara odaklanarak tekrar izleyeceğim ve mümkünse ağlamayacağım. özellikle bu sezon itibarıyla beklentim gittikçe yükseldi; sonunda güncelleme yaparım.

muhtemeldir ki tostoslarımı son kez görmek için yanlarına gideceğim. döndüğümde beni hâlâ hatırlıyor olacaklar mı yahut tüm o süre zarfında telefonla da olsa bir daha görüşebilecek miyiz, hiçbir fikrim yok. çocuklar bu konularda biraz acımasız ve vefasız oluyorlar maalesef; hemen unutuveriyorlar, sonra da büyüyorlar. canları sağ olasıca bal suratları çok seviyorum çok!*

ilgili belediyeye sahip sesleniyorum. benim durağımı neden söktünüz? sabah bi' geliyorum durağım yok. göğe falan bakmayacaktık, o güzel otobüslere binip gidecektik altı üstü. neden en yağmurlu günde kaldırdınız? benim durağım nerede hocam? geri ver.

#3980814 cevaben:
cümlemde bir sorun var zaten; bir gecede duraksız kalmam gibi.. onun dışındakiler ekran sürem ile ilgili. ağız tadıyla bir isyan da edemedik. amin, cümlemizin.

izlediğim gün bir şekilde vaktin geçmesi gerekiyordu; izledim ve geçti. bunun yerine tavanı da izlesem geçerdi, durmuyor sonuçta.

parmak uçlarında… yürüdüğün yeri incitmeden, günlerdir sinende uyuttuğun o şedit fırtınayı uyandırmadan, onun gölgesine dahi değmeden, kenardan, en kenardan ama düşmeden…

yılmaz'ın da dediği gibi..

onlarla konuşuyorum
beni duyduklarını sanıp avunuyorum öyle

onlarla konuşuyorum
ama çiceklerimi büyümeye ikna edemiyorum

en az üç derdim var. ben kazandım.

maaşlarımın üstüne yatan eski patronuma az ah etmedim, bilen bilir. işin manevi boyutuna, harcadığım emeğe hiç girmiyorum bile; zira adamın çapı benim kalbimin sadakasını ödemeye yetmezdi. zaten en çok kalbinden verip yarı yolda bırakılınca dağılıyorsun. neyse, geçen hafta kendisinin kalp krizi geçirdiğini, ameliyat sonrası değerleri yüksek olduğu için tekrar uyutulduğunu ve vaziyetin ağır olduğunu öğrendim. normalde benim ahlarım pek adrese teslim değildir; öyle bir süper gücüm olsa malum kişinin çoktan boynu altında kalmıştı ehe. ama yine de insan "ilahi adaletin tecellisi" demeden edemiyor.
şimdi sırada günün şanslısı olarak şu anki patronum var. dört gündür işe gitmediğim için herhalde durumu anlayıp işi bırakacağımı ufaktan sezmiştir diye düşünüyorum. yarın görüşmeye gidip gemiye çıkacağımı ve bir daha dönmeyeceğimi söylediğimde onun da yaşam fonksiyonları ve sağ kalım oranı borsadaki riskli hisseler gibi çakılabilir.
bakalım hayat bundan sonra benim için nasıl bir senaryo yazmış. ki ben pek uzun olmayacağını bildiğim için ait olduğum yere dönüyorum zaten, gözden uzağa.

ekran başındakiler yerini aldıysa, oynat bakalım.

en tatlı kavuşmalarla en acı ayrılıkların arasında asılı kalmış bir hikaye.. yine de bir yolunu bulmaya çalışanların filmi. uçmaya cesaret edenler sonunda anlamını çözer; diğerleri kanatlarına bakıp ağlamaya ve ağlatmaya devam eder.

salaklıklarım yalnızca saniyelik olsaydı hayatım bambaşka olurdu.

en sağlıklı radikal kabul ve hayal kırıklığına karşı temizinden bir bağışıklık cümlesi. birini değiştirmeye çalışmanın sebebi olan gizli kibri de üstünden atınca hafifliyorsun hem.

sen orayı mı sevdin ya? e kal madem.

insan kendine geç kalabiliyormuş meğer;
en çok da aynaya bakarken.
ama yine de dönüyor insan,
en bildik kapıya—
benden bana.

durup dururken nakaratını haykırıyorum bazen; sevdiğimi kanıtlar.