anesthetize yazar profili

söylemek isteyip de söylersem bozulur diye korkacağım güzellikte bir şey oldu. ve evet, yine ben vazgeçmişken. sadece bunu söylemek istedim.

güzel kalamayanın hatrı olmasa da olur.
marifet, bozmamakta.

hatırlanabilir, özlenebilir; ölünmez.

"leyl akar. hani serin bahçeler,
çılgın, sere serpe, hani köpük köpük
leylaklar? anladım, şehre kabul edilmek’çin,
herkes önce öteki’nde uyuyan çocuğa kıyar.

şair! ya git o çocuğu uyar, ya gel
beni bu tahammül mülkünden kurtar!"

bugün kendim için iki şey yaptım.
biri bu diziye başlamaktı.

genelde çok hızlı dizi tüketmemle övünürüm – matah bir şeymiş gibi – ancak bu kez biraz zamana yaymak istiyorum. hemen bitmesin, fazla etkilendim.

hayatımın birçok kesitini komedi unsuru olarak kullanmaları, üzücü kısımları da es geçmeden hikayenin içine tatlı tatlı yedirmiş olmalarından mütevellit benim için fazla akıcı. hemen bitmesin demiş miydim? bu kez başka bir şey için söyledim. sonrasında kimseye tavsiye etmeyeceğim bir yapım olacağına eminim.

çünkü siz ne anlarsınız?

düzeltme: ilk sezonun sonunda benimle pek de ilgisi olmadığını fark ettim. artık tavsiye edebilirim ve hemen bitebilir.

ekleme: üçüncü sezondan bildiriyorum, bu gerçekten muazzam bir dizi. en iyilere yazdım gitti.

iyi ki yoksun. bu yaşamak, insanın içini kemiriyor.

beni yakmayın daha fazla ya. huyumdur, küllerimden doğarım yine hafazanallah. gerek yok.

aklından bile geçirme.

söyleyene bakıyorum ben, kelimeler zaten bazı anlamlara gelmiyor.

iyi geliyor elbette ama geçtiğini görmedim hiç.
öyle olsa sarılırım birine

evlenen, evlenecek olan yahut evini yenileyecek olan kimse yok mu ya? tam deminde dinlemek çekti canım. borçları bitirdim hazır; kredi çeker, kefil olurum.

bir tane de poposu bakış açımdan daha geniş bir hanımefendi var, ismi benzer. bu ikisini karıştırıyorum. yine tutturamadım.

bazı kırılmaların yaşanması gerekiyormuş. yoksa cesaret edemezdim. düşünsene, ne kadar eğretiymiş bulunduğum nokta, ne kadar alelade serpiştirilmişim aralara.. ait olamadığın yerin sahibi de olamıyorsun, sakini de. ne ev eve benziyor o zaman ne de uyku uykuya; hele bir de "yaşam alanım" dediğin yere kendi darağacın kurulunca.. şimdi uzak bir ihtimal de olsa, hatta beni sadece arkamdan ittiğiniz için bile olsa; asıl olmam gereken yere yaklaştırdığınız için sonsuz teşekkürler.

ve tabii, bir miktar da kına.

#4028980

seni hiç anlamadım ama doğrudur abicim, hoş bulduk.

bugün de haklı çıktım, yanılmadım, düşündüğüm her şey harfiyen doğruymuş. yanımda götürmek istemediğim bazı hislerimi bugün de muhatabına direkt olarak açabildim. dürüstlüğümü kaybetmedim. en az allah kadar affediciydim. başkası olsa yapmazdı. başkası değilim. olduğum halimden memnuniyet duymasam da kendim olmaktan hiç vazgeçmedim. bugün de ölmedim.

şaşınç olan şu ki, tüm bunlar aynı zamanda mutsuzluk sebebim.

çelişik ruhumu seveyim.

(bkz: aşık gibi sevmezsen kardeş gibi sev beni)

düşünülemeyecek kadar demeyelim de, düşünseniz de size düşmeyecek kadar diyelim.

dün duvara fırlattım, yanlışlıkla gidip alttaki cam tütsümü kırdı. sakar, kırıcı ve oldukça can yakıcı bir çakmak.

köy, kır, çoban, kaval işte benim pastoral.
sevdiceğimi bana yâr etmemişler gibi bi' gün.

benim gönlüm sana düştü
senin gönlün, ay balam
kime düştü?

bunun kişiye özel tılsımlı olduğunu iddia ettiği kitapları vardı yıllar evvel. gördüğüm yerde hepsini tek tek elleyerek bozdum tılsımlarını. şayet alıp fayda göremediyseniz sebebi benim.*