oldukları gibi kabul et ama oldukları yerde dursunlar

nerde okuduğumu bilmediğim ama bana “çok mantıklı lan” farkındalığı yaşatan sözdür.

kimseyi kabul edip müsamaha göstermek zorunda değiliz efendim. “evet tamam sen böyle birisin, hadi şimdi sektir git” tepkisidir bence bu.

hayatıma oturttuğum bir uygulamadır aynı zamanda. bazen dostlarım efendilerle bir şeyleri tartışırken bazı insanlar hakkında “nasıl böyle olabiliyor” sorgulamasını duyuyorum kendilerinden. insanlar neler neler olabiliyor, akıl ve hayâl şaşıyor maalesef..
lakin şahsım adına söylemeliyim ki hiçbir şeye şaşırmadığım bir döneme girdim, bu sorgulamalarda “nasıl” sorusu benden çıkmıyor artık..

velhâsılıkelâm,
bazı insanlar da sıvıdır
ve
onları oldukları gibi kabul edip oldukları yerde bırakmak gerekir..

(bkz: elzem (yazar)) ukdesidir*

en sağlıklı radikal kabul ve hayal kırıklığına karşı temizinden bir bağışıklık cümlesi. birini değiştirmeye çalışmanın sebebi olan gizli kibri de üstünden atınca hafifliyorsun hem.

sen orayı mı sevdin ya? e kal madem.

bir tür şov cümlesi.
keşiş falan değilseniz, içinizden ağlarken 'bakın ben güçlüyüm' imajı vermeye çalıştığınız çok belli olur.
zaten bir keşiş de bu cümleyi kurmaz muhtemelen.

alt tabaka ve bayağı tiplerden dem vuran söz.