benzemezkimsebana yazar profili

başlığı gördüğümde bu saatte yine birileri ve bir şeyler uyanıyor galiba dedim. ve cahilliğim ile göz göze geldik.
kitabı alıp okumak lazım merak uyandırdı.

bebekler gibi. odam ışık alıyor azıcık aydınlık görünce hemen seviniyorum. küçük şeylerle mutlu olma hevesi işte.

bence artık ailelerin de ceza alması gerekiyor. ağır yaptırımların olması gerekiyor. yapılması gereken çok şey var ama olmayacağını biliyoruz maalesef. ülke gittikçe .ok çukuruna dönüşüyor.

ciddi ciddi sadık dediklerimiz ve sevdiklerimizin kıçı kalkıyor.

27 kesinlikle. en up yaşımdı her anlamda. ama şu an ki kafayla olmam lazım yoksa yine aynı hataları yaparım öyle olmaz.

şimdiki aklım olsa istanbul diye kasmazdim, tıp olsun neresi olursa olsun diye kasardım.

80 lerce kadınların kollarını bacaklarını kesen bir seri katil vardı aslında ama bulunamadı, bir kaç yıl haberlerde görülmüş ancak sonrasında bilgi yok. bizde seri katil değil de zincirleme katil var ( böyle bir tanım var mı literatürde bilmiyorim). yani mesela bir ay içinde 4 5 kişi öldüren kişiler. çivici katil vardı hatırladığım.
seri katil çıkmamasının nedeninin kültürel olduğunu düşünüyorum. seri katil tipolojisine baktığımızda hep çocuklukta asagilanmis ve anneleri tarafından her görülmüş kişiler var. bizdeki aile ve anne kutsallamasi seri katil uretmememize engel olabilir. yani katil çok var ama seri katil yok. bir de seri katiller zeki oluyorlar, demek bizim katillerimiz hem hödük hem salak.

insan inanmadığı şeyle uğraşmaz, inandığı şeyi yaymak için çabalar. cümleyi baştan kuralım; sosyal düzeni sağlamak için oluşturulan olguyu anlatmak için sabah akşam uğraşan ateist.

kendi kendini ve ilişkiyi yipratmak için ugrasmaktir. geçmiş ister istemez etkiler insanı, bu yüzden de merak ederiz. ancak öğrendikçe ya hoşumuza gitmeyen şeyler var ise? işte o zaman hemen ön yargılarınız devreye girer ve başka bir gözle bakabilirsiniz. ya da geçmiş kıskançlığa sebep olur ve bu duygu sizi azar azar yer.

yediğim hurmalar bu sıralar tırmaladığı için endişeli

küsmek

insan doyumsuz bir ruha sahip olduğu için, ne kadara sahip olursa daha da fazlasını ister. bu nedenle de mutluluğa ulaşmak için insanlar, bir farenin ipe bağlı peyniri takip etmesi gibi peşinden koşup dururlar. para çözüm değil ancak dinginligin bir aracı. endişe duymadığınızda en azından kendi benliğinizi aramaya haliniz ve vaktiniz olur.

soba bana annemin çektiği eziyeti hatırlatıyor şu an. küçükken tabi ki severdim.

yeni bir insanla tanışmak mesele değil de yeni bir insana emek vermeye çok üşeniyorum. kadın erkek farktetmeksizin. bir de güvenmek zor. ne taraftan bakarsam bakayım elimde patlıyor.

mesleğimi mesleğimi bilmeyen insanlara anlatmaya çalışmak. detaylı anlatıyorum detaylarda boğulup anlamıyorlar, özet geçiyorum aval aval bakıyorlar, bana bırakın güvenin diyorum onu da yapamıyorlar.

stresi ikinci sıraya koyuyorum çünkü insanlarla uğraşmak bu aralar daha sinir bozucu.

"vurulduk ince ince
ayrılıklara bölündük
farketmedik senelerce
yalnızlıkla yürüdük"

her şeyi becerdik de bir bir arada olmayı beceremedik.

aşkı çok abartıyorsunuz. mazoşist miyim aşk acısı çekmek için can atayım. hayatın içinde insanı büyüten başka bir sürü şey varken gereksiz biri yüzünden bir de acı mı çekelim yani.
aşk gençlikte yakalanilan bir hastalık. artık pencere kapalı uyuyorum oh mis gibi.

reddettiği erkeğin nasılsın diye sorması gibi çok absürt.

geçen biri ile tanıştım normal sohbet ediyoruz. sohbet devam etti ama cidden hiç duygusal bir şey istemiyorum. ama arkadaş çok ısrarcı, kibar bi şekilde hayir dedim. ertesi gün nasılsın demiş. bunu yapmamalisin , gerçekten kendini biraz seviyorsan yapma.

reddettiği erkeğe nasılsın diyen kadın da yalnız hissettiği için oyalanmak için yazmıştır. kendini seven cevap vermesin.

ancak diyelim ki öncesinde arkadaşlardı, o zaman durum daha farklı. o zaman gerçekten merak ediyorsun o kadar zaman sevdiğin insanın nasıl olduğunu. erkeklerin duygularını çok bilemem tabi ki , çünkü dendigine göre erkek ve kadın arkadaş olamazmış. ancak kadın açısından farklı olduğu kanısındayım. çünkü benim için mesela arkadaşım ilelebet arkadaşımdır, arkadaş olarak görmediğimle dost muhabbetine girmem çünkü. öyle olduğunda da işe şeytan karışıp bi taraf başka duygular besleyince ve sen ona o gözle bakmasan da onu sevdiğin için merak ediyorsun, incinmesini istemiyorsun çünkü.

konuşurken tok , şarkı söylerken inceliyor, hatta o kadar inceliyor ki bardaklar kırılıyor.

hiç kimse tam olarak kendi gibi değil, hep bir uyum içerisinde. illa ki birine uyumlu oluyoruz. içimizde kalanları söylemiyoruz, istemiyoruz ya da yapamıyoruz.
ayrıca bence kimse kendini iyice tanımıyor, hani kendi gibi olsan kimsin sen? tam olarak kim?
belki de bir kaç yüzümüz var, evet evet kesin öyle.