brokoli ve tosbağa yazar profili

"efendiler," diyordu doktor kentlerde yaşayan politikacılara, bilim, sanat ve basın dünyasına. "daha ne kadar bu saklambaç oyununa devam edeceksiniz? vatanseverlikten, halka olan sevginizden, kültür hizmetlerinizden bahsediyorsunuz. iyi de insanlar için, anavatan için, kültür için tam olarak ne yapıyorsunuz? bazıları utanmadan ve arsızca 'sevgili vatanını' soymaya, yağmalamaya, milyonluk vurgunlara devam ediyor. diğerleri ofislerde, basın odalarında, okullarda ve üniversitelerde zamanını boşa harcıyor. sevgili vatanlarının parçası milyonlarca insan ise çürüyor, yozlaşıyor, sarhoş oluyor, nefretle doluyor. ulusun temelleri çöküyor...
...alt tabakanın yaşadığı bu utanç verici koşullarda üst sınıfların da payı vardır. unutmayın, halk uzun süre sabredebilir ama her sabrın bir sonu vardır. halk da vahşileşebilir her an...

gördüm her yanda
kokla
bu ceset, bu yüzüm
ağlar kan içinde
ben sana söyledim, hepten ölürüm ben
inan dönüşü yok, bu hız seferi
bak bu tren devrilir, bağırır bu raylar
o sahte o kart düzene

it's about a society on its way down. and as it falls, it keeps telling itself: "so far so good... so far so good... so far so good." it's not how you fall that matters. it's how you land.