cahil kultursuz insan yazar profili

bazen kısa sürede çok insanla uğraştığınız için yaşayabileceğiniz şey.

uzun süredir yazdığım platformdan ayrılmak zorunda kaldım bu yüzden. insanlarla uğraşılmaz.

bu aralar hiçbir şey yapasım yok. bazen bir hiç olmak istiyorum. insanlardan uzaklaşmak, sınırsız sigara, dolu bir buzdolabı, kalemler ve kâğıtlarla günlerce başbaşa kalmak istiyorum. hayattan beklentilerimi azaltmak istiyorum. yeni bir arabaya, yeni kıyafetlere ihtiyacım olmasın istiyorum. insanlar benden başarılı olmamı beklemesin istiyorum.
çok yorgunum. ruhum ve beynim aşırı yoruldu. bu bünyeyi ancak günlerce sürecek olan sessizlik ve insanlardan uzak durmak paklar.

bu sezon yapmak istediğim çok şey var aslında. bundan önce 3-4 günlük bir dinlenmeye ihtiyacım var. deliksiz uyumak istiyorum. biraz durmak istiyorum artık, son bir ayda çok koşuşturdum ama yorucu bir iki hafta yine beni bekliyor.

kadınların daha çok ilgi gördüğü, daha çok seçeneği olduğu bu dünyada kadın olmanın muhteşem bir şey olması durumudur.

keşke ben de kadın olsaydım. dünya kadınların etrafında dönüyor. oysa bizim de duygularımız var.

sakın cinsiyet değiştir demeyin. translar en dezavantajlı gruplardan biri.

bipolar'sanız ve atak dönemindeyseniz normaldir. bir gün bunu yapacağım diye korkuyorum.

yaşamanın her zaman bir risk içerdiğini ama ölmenin de büyük bir acı içerdiğini anlatan söz.

ben buldum. kitabımda kullanırım dedim ama vazgeçtim. kamuya açtım. kullanabilirsiniz.

eylül geliyor...

yani, yeni bir sezon, yeni kararlar, yeni umutlar, yeni planlar, kendinin bir üst versiyonunu oluşturma çabası.

bu sezonki planlarım, haftada bir kitap bitirmek, haftada en az 1 film izlemek, fransızca öğrenmek, felsefe bölümünü kazanmak (tamamen kendimi geliştirmek amacıyla), günde 3 konu hakkında bilgi toplamak, not almak, spor yapmak. bu kadar yeter sanırım.

bir sosyal medya platformunda biri durduk yere dinlediğim bir şarkıcıdan ötürü bana "terörist" dedi bugün. ben de açtım ağzımı yumdum gözümü. beni tehdit etmeye başladı. ben de ona ev adresimi verdim.

sinirlenince fevri davranışlar sergileyebiliyorum. sonra pişman oluyorum.

bazı insanların yıllardır avrupa'da yaşayıp bu ülkeden başka gidecek bir yeri olmayan ve bu ülkeyi çok seven bir insana ( yani bana )"en vatansever biziz, bu ülke bizim siz de kimsiniz?" tavırlarından tiksiniyorum.

adam hem ırkçı, hem homofobik, hem de avrupa'da yaşıyor. bana ermeni d*lü, gay falan da dedi. söylediklerinin hiçbiri değilim. alevi bir türk'üm ama benim için ermeni olmak da gay olmak da ayıplanacak bir şey değildir.

insan hakları evrensel beyannamesi gerçekten çok önemli bir şey. ülkemizde bunu geçerli kılmak için ne gerekiyorsa yapmalıyız. çocuklarımız özgür, güvenli, mutlu, huzurlu bir ortamda yaşamalı.

ama bunun için tren kaçalı çok oldu galiba. bölücübaşı ile görüşenler en vatansever oldular. bizim gibi vatansever sosyalistler dinlediği bir şarkıcıdan ötürü rahatlıkla "terörist" olarak itham ediliyor. üstelik bunu diyen kişi avrupa'da yaşıyor.

37 yaşındayım. kendime güzel bir konfor alanı oluşturdum. bu alandan ölene kadar çıkmayı düşünmüyorum. başka çarem yok çünkü.

güçlü bir insanım. birçok zorluğun üstesinden geldim ama insanlarla uğraşmak, onlara laf anlatmak için sabrım kalmadı artık.

bugün bana iki şey öğretti.

1) kimseye gereğinden fazla iyilik yapma.

2) laf anlamayan insanlarla uğraşma. he de geç.

sözlüklerin atası. er meydanı.

bundan sonra burada takılmaya çalışacağım. bakalım becerebilecek miyim?

su götürmez bir gerçek.

35 yaşına kadar her topluma karıştığımda, " tipe bak " , " tipini s*****m " , " ayıya bak " gibi cümleler duyardım. bunun yanında beni görünce yanındakine koluyla iki tıklatan, ben yanlarından geçtikten sonra kahkahalarla gülen genç kızlar olurdu. ne olduysa 35 yaşından sonra bu cümleler, tıklatmalar ve alay etmeler bıçak gibi kesildi. ya trakya halkı beni çok sevdi ya da kilo alıp sakallarım beyazlayınca genç erkekler beni kendilerine rakip olarak görmemeye başladı. kızlar da abi olarak görmeye başladı.

iki bölümün versusudur.

hangi bölümde kendini daha iyi geliştirebileceğin merak konusudur.

masum insanların öldüğü her mesele benim meselemdir.

camus'nün absürdizm'e verdiği son yanıttır.

hayatın anlamsızlığına rağmen coşkuyla, özgürce, fazlasıyla deneyimleyerek, intihar etmeden yaşamak.

camus, felsefi olarak bu yöntemi savunur.

hayatın geçiciliğini ve anlamsızlığını bilerek yaşamak, çok fazla deneyimleyerek coşkuyla yaşamak bir başkaldırıdır.

camus'nün absürdizm'e verdiği ikinci yanıttır.

hayatın anlamsızlığına karşı bir ideale, bir ideolojiye, bir dine bağlanarak kendini avutmak...

camus, felsefi olarak bu yöntemi de savunmaz.

albert camus'nün absürdizme verdiği yanıtlardan biridir. absürdizm nedir? hayatın anlamsızlığı ile insanın anlam arayışı arasındaki çatışmadan doğan kavramdır.

hayatın anlamsızlığına karşı hayatına son vermek...

camus, felsefi olarak bu yöntemi reddeder.

az önce başörtülü bir teyze torunu ile yanımdan geçerken torununa şu cümleyi kurdu: " eğer cumhuriyet olmasaydı biz böyle rahat yaşayamazdık biliyor musun? "

duygulandım ve hoşuma gitti.

bugün arabamla merkeze doğru giderken farkına vardığım durum.

yeni entryler, yeni kitaplar, yeni şiirler yazmaya kalksan hepsi yazılmış durumda. bundan sonra hangi güzel cümleyi kuracaksın ki?

bir bipolar bozukluk hastası olarak benim. tüm dengesizliğim ve takıntılarım geçti.

borsaya giren her insanın hayali veya planıdır.

bazen " borsa düşeceği kadar düştü acaba buradan toplasam 5-6 aya kâr eder miyim? " diye düşündürtür.

tarlaların bir an önce satılması.

tütüncüde görüp 250 tl'ye aldığım sigara.

iki tane patlatma yeri var. birine basınca mentollü, diğerine basınca çilekli bir tat veriyor. ikisine basmadım. basınca ikisinin de tadını verir belki. beğendim. puanım 10 üzerinden 9.