cesetçi yazar profili

on parmak basım formudur resmi ismi. porselen stampanın üstüne koyulan mürekkep yardımıyla önce baş parmak dıştan içe doğru , kalan dört parmak içten dışa olmak kaydıyla çevrilerek basım formuna kaydedilir. en son güvenlik tedbiri amacıyla parmaklar üç boğumu kapsayacak şekilde bütün halinde sayfanın en alt kısmına basılır.

bazen sadece mezardan kesilip getirilmiş bir kemik bazen asıdan kaynaklı morarmış hatta kapkara olmuş bir beden bazen de delik deşik içi akan bir vücut. insanoğlu her şekle girip her sonu görebilir.

baş, göğüs ve karnın usulünce açılarak, tüm organların sistematik bir şekilde
incelenmesi, özellikle elle, iple boğmalarda veya asılarda boyun cildi ve boyun iç organları
(gırtlak kıkırdakları, hiyoid kemiği) incelenerek, bütün iç organlar ile kemiklerdeki travmatik
ve hastalıkla ilgili değişikliklerin kaydedilerek açıklanması, iç organların dış yüzeylerindeki
veya gerektiğinde organın içerisindeki travmaya bağlı lezyonların fotoğraflanması, gerektiği
takdirde görüntü kayıtlarının alınması, ölüm sebebini, ölüm mekanizmasını ve ölüm şeklini
gösteren bütün aşamaların belirtilerek otopsi raporuna kaydedilmesi, analiz için gerekli olan
örneklerin alınması,
ölüm zamanı ve sebebinin belirlenmesi, yargılamada delil teşkil edebilecek tüm
bulguların tespit edilerek incelenmesi gerekli olanların incelemeyi yapacak olan makamlara
gönderilmesi, bu bulgulardan muhafaza altına alınanların ve incelemeden dönenlerin (ceset
parçaları hariç) saklanması, diğer suç eşyası ve deliller hakkında ise kesinleşmiş mahkeme
kararı veya suç eşyası yönetmeliği dikkate alınarak gereğinin yapılması,
mezar açma işlemlerinde de niteliğine uygun düştüğü ölçüde yukarıda sayılan
hususlara riayet edilmesini kapsayan içli dışlı olduğumuz prosedür.

"ölüyü gömmek de dostluk, aşk gibi kavramları yalanlayan en büyük doğa geleneği. ki bu gelenek hayatta kalana unutmayı emrediyor. unutmak için toprağa gömmeyi. yoksa kokutuyor cesedi. çürütüyor gözlerinin önünde artık nefes almayan dostunu, sevgilini…” (sf. 111)


kinyas ve kayra

dazlak olmak veya 3 numaraya vurmak sanırım.

yıllar önce sevgili annemin bir anda her şeyi yanlış telaffuz etmeye başlamasıyla gerçekleşti bu patlama. cümlenin başından sonuna kadar her kelimeyi itinayla yanlış söylüyor nedenini sorunca da "kafam çok dolu işlerden , beynimdekini hızlı hızlı söyleyeceğim derken dilim dolanıyor." diyordu. örnek verecek olursam "git şunu dolaba koy" demek yerine
"g?t şunu dolaba koy" gibi... gel gelelim bizim olaya. genel olarak çok kalabalık bir aile değiliz ancak o dönem ardı arkası kesilmeyen düğünlerden iki ayağımız bir pabuca girmiş şekilde çarşıda ordan oraya koşuşturuyoruz. anneme de ayakkabı almak için bir dükkandayız ama adam o kadar kötü ayakkabılar getiriyor ki gülmemek için zor duruyorum. en son getirdiği ayakkabı ucunun dar olması sebebiyle annemin ayağına olmadı. bizimki de hiç düşünmeden başladı lafa "ayağım taraklı ." :) dedi. aniden göz göze geldik ve o cümleyi yanlış söyleme potansiyeliyle nasıl doğru söylediği arasında gidip gelen bir bakışma yaşadık. oradan çıktık yürüyoruz hemen yanda kırtasiye gördü. sanatçı kadın tabi illa girecek. kasada da bir diğer müşteri var biz de kalem kısmında bakınıyoruz. "ne alacaksın sen?" dedim. varak kalemi dedi. aynı saniye arkadaki adam da "ne bakmıştınız?" diye sordu. o an anladım ki hedefi ıskalayan dil bu sefer nokta atışı yapabilirdi. biz bunun altından kalkamayız dedim kendi kendime. zaten annemle göz göze gelmemizle saatlerdir aynı kelime etrafında dönmemiz ve kendimizi sıkmamız bir bomba gibi patladı. infilak ettik resmen. adama teşekkür ederiz bile diyemeden bağıra çağıra gülerek dışarı attık kendimizi.

ne kadar dağınık olsam da her şeyin yerini genel olarak bilirim. eğer kaybolan eşyayı 3 gün bulamadıysam arka bahçeye bakıyorum . tabi uzun süredir yapmıyorum bunu fakat bazen aşağıya ya da çatıya attığım doğrudur.

trinitrotoluen veya daha özel olarak 2,4,6-trinitrotoluen, c6h2(no2)3ch3 formülüne sahip bir kimyasal bileşiktir. bazen reaktif olarak kullanılır.

what women want ?

çizgilere basmak.

akşam olunca sustururum herkesi, her, her şeyi
gelir kol düğmelerimin birleşme saati
usul usul çıkarır koyarım kutuya yan yana
bitsin bu işkence, kalsınlar bir arada

kargayı izliyorum.

cesetlerden parmak izi alınırken parmaklar buruşmuş ise tırnak dibinden veya birinci boğumun altından gliserin ile su karışımı enjekte edilir. iyi geceler.

her türlü olasılık olabilir tabii ki. bana kalırsa yakın çevredeki gizli narsist aranmalı. iliklerine kadar sömürülmeden fark et düzlüğün ilk adımını at.

monk.

kesinlikle eylül ayı. hava bi dengesiz , okul alışverişine çıkan 6-18 yaş skalasındaki her öğrenci ve aileleri her yerdeler . zaten lafım meclisten dışarı eylül ismindekileri de sevmememle birlikte telaşlı bir ay oluşu. sene içerisinde 2. kez yılbaşı seçilecek olsa eylül derim. bir şeyler bitiyor bir şeyler başlıyor . deniz , kum , güneş mi desek yoksa şiir okumaya mı başlasak karar veremedim.

fakat allah kahretsin insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor fakat benim de sevmeye hakkım yok mu albayım? yok. peki albayım. ben de susarım o zaman. gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? sorarım size: nasıl? kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor.

okuduktan bir süre sonra kendine gelebiliyor insan. evde 3 kitaplık var ben dışında biri bulsun okusun istemem.

recep bey. edebiyatçım olur kendileri. bir seferinde derste kağıt bir uçak süzülmüştü , kağıdı yerden alıp parçalara ayırmış ve atanlara bunu yiyeceksiniz demişti. bir akşam bi anda bizden ayrılmaya karar verdi. ilk defa koca bir okulun tüm derslerinin cenaze olduğunu görmüştüm.

aslında büyük konuşulmaması gerektiği ve yaptığın şeyin de o kadar kötü gelmediği andır. tabuların çatlar , kendini bir tuhaf hissedersin.

ben sana rastladığım günlerde, hangi günlerdi onlar?
tuhaf şey bir günde değişiyor kişi. senden öncesi öyle uzak ki anılar bile yok sanki
geldin masaya oturdun ve hayatımı böldün bir milat gibi.