hawarkomsular yazar profili

yangında sigara içip kaybolmaktan evladır

kubilay dökmetaş-denize yakılan türkü

sen kifayetsiz kelimelerin alfabesisin
hangi cüretle romana karışmaya çalıştın

acilen kurulması gereken dernektir. hatta kınamayalım taşlayalım be. bu nedir

hocam annenle son konuşmamızdan bu yana çok şey oldu. seni hala çok özlüyorum
ismin de manalıydı hani songül hanım en son sizinleyken gülmüştüm içten
dön urfadan tekrar yürüyelim o yolda kaybolayım pusulalık yap bana abla gerçekten çok ihtiyacım var
hayattan kaçmak istiyorum sen biliyosun beni tipik roza hareketi
belki yeğenim olmuştur neden evlendin ki planlarımız bambaşkaydı ne oldu bize ya diyelim konuşalım ben bi sigara yakayım bu sefer içtiğimi gizlemem
abla ben kafamın içindeki sarı evdeyim yine yanımda yılmazla kandemir abi var sen varsın çayı demliyorum sürekli ama içen yok herkes çok kederli herkes birbirinin derdinde ev sıcak ufak biraz iyi ısıtıyor soba o yüzden
abla ben hiç gitmediğim her yeri çok özledim
abla dön be

yansıtılanla gerçek arasındaki farkı bilen kişidir başkan. stalk iyidir.

kendini kendinden başkasına emanet etmektir.

malatya tahtalı köyünde ikamet eden varsa buluşabiliriz :)

behin-mercan dede/aynur doğan
genel olarak benim için garip bir şarkı sözlük ancak ölümle yaşam arasında hissettiriyor
keşke aslan kükremeleri olmasaydı ama mistik bi hava katıyor tabii

lüzum icazeti alması gerekmeyen insanların rahat şekilde söylemek istedikleri şeyleri söylediği duvardır
salt rasyonalistlerden daha cesur olduğunu düşündüğüm insanlar uğrar

bu kadar mi gucsuzdun insan kendisinde diretir sen kendine diretmissin

gözlerin kıblesi gözlerimin

panik atak teşhisi. ilk günler uykusuzluk dayımın oğlu gibi bi şey. ara ara anskm kalbim durdu diye sıçrıyorum dalmadan önce ve elimi kalbime koyup üç dk e atmıyo bu falan diyorum.
doktorum ketya(ben katya diyodum)yazmış ki uyuyayım.
ilacın yan etkisi kalp atışlarını şiddetli hissetmek/kişiye öyle gelmesi.
hocam ilk gün içtim lustrali de ketyayı da. aradan beş dakika geçti geçmedi prospektüsü okumanın verdiği korkuyla kendimi koridora attım. evdekilere arkşlar ben ölüyorum diyorum ama nasıl bir panik bir sağ bir sol bazen çapraz yürüyorum. hastaneye gittik üstümde çizgili gaffur pijaması ayağımda patik var. normal şartlarda stresli durumları yönetebilen soğukkanlı bir insan olduğum için bu halim ev ahalisini bu kız hakikaten ölüyo galiba düşüncesine soktu,acilde beş kişiydik.
giriş yaptılar 160 nabız efenim. kırk daha artsa cartayı çekicem bunu biliyo olmak daha da geriyo beni. yatırdılar ekg çektiler hemşire sağolsun beni konuşturarak sakinleştirmeye çalışıyo. ters bi durum yok ama makinenin kartuşu bitmiş iki kere çekiyolar ekgyi ben daha da çıldırıyorum. taktılar küçük serumu sakinleşmedim. verdiler oksijeni yine sakinleşmedim. hastanenin orta yerinde bağırıyorum ölüyorum işte niye anlamıyosunuz işe yaramadıysa bunlar kalp krizi işte vs sanki altı yıl ben okumuşum gibi..
daha da oksijen verdiler yattığım yerde de bi dayı var yaş almış bayağı kalp krizi şüphesiyle gözlem altında. ağlıyorum ölmek istemiyorum diye. dayı üstün zekasıyla beni sakinleştirmek için ölüm hepimiz için adlı şiirini okuyo. tepemde babannem var fırça yiyorum ne var ölceksek ölcez diye. kendimi açıklamaya çalıştıkça daha kötü oluyorum.doktorun sabrını da bayağı sınadım en son meramımı ifade ettim sağımda solumdakileri susturdu sağolsun.
oksijeni artırıyolar ben daha da panik kluyorum. bu sefer okkalı bi serum getiriyolar. zaten bir saat uyumuşum uyumamışım serumun beşinci damlasında duvara kitleniyorum. doktor whodaki geçitlerden biri numune hastanesinde. lülük gibi oluyorum dayı şaşkın
sonrasında hatırladığım tek şey çok çişimin geldiği.

işte bu olaydan sonra uyku ilacı aldıktan sonra uyuyamamak benim için bir problem arzetmiyor sayın sözlük. ölüyom ben ya diye bağırmayım yeter.

düzenli ilaç kullanımı ve yeterli sosyalleşme sonucu ölüm korkumu aştım,uykumu düzenledim, kalp krizi geçirdiğimi sandığım oluyo ara ara ama kontrol edebiliyorum. depremden sonra bu gibi olayları yaşayan insan sayısı arttı tabii fakat gelin görün ki çare bulabilen maalesef az.
ne günler geride kalmış ya. duygulandım

marangozara

hikayemi anlatmaktan sıkıldığım ve biraz da korktuğum için hayatıma girdikten on yıl sonra hatırlayacağıma emin olduğum insanlarla iletişimi başlamadan bitiriyorum.
hayat biraz ağır romana benzer ya bir de serde kadınlık var zarafeti yitirmemek lazım(!) anlatmaktan geri dururum hep. 165 boya büyük acılar sığdıran biriyim işte ve beni ne bekler bilirim. müdahale ederdim eskiden yorulmuşum.
neşe komiklik ve enerji üçlemesinin arkasına saklamışsın hüznü serseriliği ve şiiri acıyı unutmamak için işlemişsin sağına soluna ki pişmanlığını duymadın da değil e zaten görmüşsün aileden yekte argoya ve racona hakimsin görüntünle tezatsın dahil de değilsin hiçbir çoğunluğa.
nasıl güveneceksin nasıl güvendireceksini geçtim kafanın içinde insanlar onlar ve sen diye ayrılmış bunu nasıl yeneceksin?
hadi diyelim manyağın biri çıktı biz oldun. oldun da bu arada. sonra o manyak seni yüzüstü bıraktığında kime gidebileceksin?gidebilemezsin.gidebildin diyelim nasıl biz olacaksın? aynı yolu yürümemiş aynı acıyı tatmamış insandan yoldaş olur mu? seninle aynı acıyı tadan insan sana güvenir mi?zor başkan. yat uyu.
bu arada gül işlemeli keskin ve parlayan bir bıçaktan daha zarif başka bir şey yoktur.

dustuyumde gulenin...

(bkz: https://www.youtube.com/wat...) lütfen sayın sözlük şu girişe benzer beni sanki ölümle yaşam arasındaki çizgideymiş gibi hissettirecek şarkı girişleri varsa bilgilendirin.

size aşık olmayan erkeklerdir.

size aşık olmayan kadınlardır.

(bkz: https://www.youtube.com/wat...)
le jera bejin ku!