ikati yazar profili

ben böyleyim…

iyi ki bu kadar muazzam bir şarkı yaptınız.

ben böyleyim^^

nasıl keyifli bi gruptu yahu.
bilge’nin o absürt sesi insanı mutlu ediyordu^^

kıymeti bilinmiyor…

ateş ve su şarkısında koray’ın dudakları aşırı hoştur. bir erkeğin dudakları hiçbir zaman böyle çekici gelemedi. yahu sen hep söyle^^

peynir-hindi füme-salatalık

ayy en güzeli^^

cücük
kızçe
oğluş
çökelek
mercimek
çimçim

fakat en çok karşılaştığım: duman, mia, fındık, limon, pamuk falan oluyor.

bir de bence bir kediye bir köpek gibi direkt isim vermek doğru değil zamanla bir şekilde kendi ismini söyletiyor^^ yine siz seçtiniz sanıyorsunuz ama onlar seçiyor *

çok çabuk kirleniyorlar * *

gördüğüm en muazzam karakter. mangalarda daha net anlatılmıştır ve sadece animeyi izleyen birisi bazen sevmeyebiliyor ya da anlamayabiliyor. aslında diğer shinigamilerden de oldukça genç ve olduğunu düşünürsek öyle bir ortamda sıkılması çok doğal.
tasarımı konusunda 80’ler 90’lar glam rock esintileri karaktere daha da estetik katıyor bence.
teşekkürler tsugumi ohba-takeshi obata iyi ki varsınız^^


ryuk insanların inanılmaz kısa ömürlü olmasına rağmen her şeyi çok ciddiye almalarıyla çok eğleniyor aslında: aşk, kıskançlık, hırs gibi duygular ona komik ve anlamsız geliyor. aslında hiçbir insanı tutmuyor olmasına rağmen de light aslında gördükleri arasında favorisi çünkü onun zekası ile heyecanlanıyor.


elma olayını herkes biliyor zaten, kıyamam shinagami de olsan bağımlılık öyle bir şey işte *


ayrıca köpkemin ismi ve benim için yeri bambaşka olan bir karakterdir, severiz^^

benim wp gruplarında genelde şu şekil oluyor *
(bkz: mesleki deformasyon)

diş hekimimin bile dişçi koltuğundan korktuğunu öğrendiğim günden beri daha bir mesafeli durduğum hekimler kendileri *

anestezi, iğne falan değil de o sesler aşırı rahatsız edici bence. bir de asit etch işlemi sırasında ağzınızda böyle iğrenç bi tat oluşur. ekşi gibi ama değil gibi de böyle bozuk bi limonun tadı gibi de değişik kötü yani. saatlerce de gitmiyor maalesef.

saygım sonsuz kendilerine, bir insanla bu kadar yakın temasta bulunup uğraşmak istemezdim açıkçası, işleri zor. çoluğu çocuğu yaşlısı benim gibi korkanı falan derken iş yükleri de artıyor.

kabak tadı veren insanlara maruz kalmaktansa en azından tatlısını yemeyi tercih ediyorlardır *

insanların mutluluğuna katkıda bulunabiliyor olmak beni hep mutlu etmiştir, bugün de başardım^^

cümle kuramayıp ama egosuna da yenik düşmek istemeyenlerin yaptığı espri tipiymiş, ben de az önce öğrendim^^
neyse ki böyle insanlara mesaj atmıyoruz, muhattap olmuyoruz, yoksa şu gözler daha ne espriler görürdü *

tanım ile yorum arasındaki farkı maalesef öğrenemeyip söylediği her şeyin doğru olduğunu zanneden yazar tipi^^

birine yorum yapmak isterseniz mesaj yoluyla fikrinizi beyan edin diye imkan sunulmuş. fikrinizi bu şekilde sözde tanım yazarak dile getirmeyi tercih ettinizde aldığınız cevap karşısındaki hoşnutsuzluğunuzsa maalesef sizin eseriniz^^

burası sözlük evet, ben de tam olarak onu diyorum *

ahshshshsshs tanım benim için galiba. oturup aile evimin genişliğinden ya da ailemin maddi durumundan bahsedecek değilim herhalde burada. çamaşırın bulaşığın yıkanıyor cümlesi gibi bir şey bu söylediğiniz. filmlerde ya da dizilerde gördüğünüz o zengin aileler beraber yaşar kavramındaki saçmalıklar da üzücü zaten. geniş bir odaya sahip olmak demek ya da odanızda banyonuzun olması falan özel alan sahibi olduğunuzu düşündürüyor size sanırım. bir yalıda yalnız yaşamakla birkaç kişi yaşamak aynı şey değil maalesef^^ tüm evin düzeninin size ait olmasıyla, size sunulan birkaç özgür alan için sevinmek de benlik değil diyelim^^

bir daha niye geliyorum dünyaya, bir kere kurtulmuşum madem bi salın artık yahu *

çok zor bi durum. özellikle bunu tercih etmeyip mecburiyet halindeyseniz daha da zor bir durum.

yıllarca yalnız yaşadıktan sonra böyle bir durumda kalıyorsanız daha da zor bir durum. öyle 3-5 yıl üniversite hayatından bahsetmiyorum. gerçekten düzeninizi kurduğunuz yıllardan bahsediyorum. * *

lise bittikten sonra doğal olarak ayrılıp bir süredir mecburen içinde bulunduğum bu durumun anlamsızlığı her geçen gün artıyor.

yahu ben lisedeyken bile daha rahattım, kimse kaçta geliyorsun kaçta gidiyorsun, arkadaşında kalma, nereye gidiyorsun, ablan da seninle gelsin * gibi cümleler kurmuyordu o zamanlar. otuz yaşını geçmiş bir insanın bunca yıl sonra tüm düzenini bırakıp, hayatını sıfırlamak zorunda kalmasından dolayı, sırf mecburiyetten katlanmak zorunda kaldığı şu durum gerçekten içler acısı.

bazen diyorum ki “ikati bak böyle olmuyor her gün ayrı bi problem, hadi kalk” sonra diyorum ki “dur o kadar dayandın, birkaç ay daha sabır” hangisi haklı ? ben de bilmiyorum.

en sinir olduğum durum da şu: bir ortamda aile ile yaşamayı överken “ne güzel işte çamaşırın bulaşığın yıkanıyor, yemeğin yapılıyor” yahu gerçekten mi ? gerçekten bu kadar basit insanlar mısınız ? o kadar sene çöplükte mi yaşadık bi başımıza tek derdimiz yemek çamaşır mıydı ? hayır bir de zaten evdeyken bunları yine ben yapıyorum ki bir de tamam hadi yorulmasınlar diyip esktra iş alıyorum üzerime. o gün yemek yapasım yoksa mesela geçiştiririm dışardan söylerim falan teksem. aile evinde öyle olmuyor ki ! sözde rahatlık diye adlandırdığınız her şey ekstra yük.

özel alanınız kısıtlı. yahu düzen sizin düzeniniz değil bir kere. bir konu olduğunda sırf artık uğraşmaktan sıkıldığınız için “tamam” dediğinizde gerçekten haklı sayıyorlar kendilerini. halbuki o an sadece “biraz sessizlik biraz özel alan ihtiyacı” hissediyorsunuz.

yorucu bir şey. en azından benim için böyle. çok bunaltıcı günleri oluyor. çok da keyifli olduğu günler yok açıkçası çünkü tatile ziyarete gelmiyorsunuz.

elbette çok seviyorum lakin belli bir yaştan sonra gerçekten herkesin kendi düzeni olması gerektiğini bir kere daha en acı yoldan öğrendim^^

ablamla arabada markete gidiyoruz.
jandarma trafik durdurdu.
klasik başlamıştı her şey aslında.
ablam camı açtı iyi akşamlar kolay gelsin vs vs tc’nizi söyleseniz yeter dedi adam.
ablam söylemeye başladı. (ablamın tc’si inanılmaz saçma ve sıralı şekilde tekrarlıyor)
adam bize bi baktı, ablam dedi ki “tekrarlıyor dalga geçmiyorum kusura bakmayın” shshshhsd ben gülmemek için tutuyorum kendimi çünkü her yerde suratına tuhaf tuhaf bakıyorlar sanki kendisi seçti ya.

sonra adamın ağzından o muazzam kelimeler döküldü: “hayattaki tüm şansınızı burada mı kullandınız hanımefendi ?”

ulan shshshshs tutamadım ben artık tabii kendimi “abi bunun ordaki şansı yüzünden hayatımız çok kötü gidiyor” dedim. adam da dayanamadı kahkaha attı “hadi gidin hadi” dedi ahshshs.

abicim seni hiç unutmayacağım ya sen bizi güldürdün akşam akşam sen de hep gül^^