1.
yazarların itiraf köşesi
çok ciddi bir itiraf olacak. her ne kadar anonim olsak da kendim hakkında bilgi vermek istemiyorum, ama yazıcam artık, belki silerim sonra.
babam henüz bebekken babasını kaybetmiş, annesi başka biriyle evlenmiş, babama da abisi bakmış. anne baba sevgisi görmemiş. babam hiç sevmedi beni. belki çok sevdi ama hiç göstermedi sevgisini. bir kere sıkıca sarılıp oğlum demedi. hadi dışarı gezmeye gidelim baba oğul demedi, bir kere öpmedi. bir kere olsun ulan bir kere. gerçi o da sevgi görmemişti ki, o yüzden yazdım zaten önce onun durumunu. belki de o yüzden bilmiyordu sevmesini. annem sevdi belki beni, ama bilmiyorum, hissettirmedi çünkü. halalarım, dayılarım, teyzelerim şehir dışında. gördüğümde akraba olarak bile hissetmiyorum. görmedim ki doğru düzgün zaten. akraba sevgisi aile sevgisi görmedim. ailem doğudan göçmüş. çocukken pek arkadaşım olmadı benim. aralarına almazlardı. onlar da sevmedi. mahalledeki çocuklar terörist derdi bana. annem kızardı onlara. anneleri ile konuşurdu. ben anneme sorardım. "anne terörist ne demek? neden bana çocuklar terörist diyorlar?" derdim." bu kötü bir şey, bir daha söylerlerse bana söyle, anneleri ile konuşucam" derdi annem. ben o muhabbetleri taaaa yıllar sonra anladım. çocukların da günahı yok, aileleri öyle öğretiyor. okulda da pek arkadaşım olmadı benim. bazen güzel muhabbetlerim oluyordu ama memleketi söyleyince istemsizce uzaklaşıyorlardı. okulda da sevilmedim. lisede bir kız sevdim. kıza "gözlerin çok güzel" diye mesaj atmıştım. dalga geçti benle. tüm liseye yaydı bunu. teneffüste herkes bana gelip gözlerin çok güzel diye dalga geçiyordu. yerin dibine girdim her defa. liseyi bırakmak istedim. o olaydan sonra başka bir kıza açılamadım zaten. hiç sevgilim olmadı lan benim. kızlar da sevmedi beni. sonra üniversite. orda neler olduğunu anlatmama gerek kaldı mı? sevilmedim işte. nereye gidersem gideyim, yapamadım. beceremedim. sevgisizlik nedir bilir misiniz? ben hiç sevilmedim be sözlük, sevildiğimi hissetmedim...
babam henüz bebekken babasını kaybetmiş, annesi başka biriyle evlenmiş, babama da abisi bakmış. anne baba sevgisi görmemiş. babam hiç sevmedi beni. belki çok sevdi ama hiç göstermedi sevgisini. bir kere sıkıca sarılıp oğlum demedi. hadi dışarı gezmeye gidelim baba oğul demedi, bir kere öpmedi. bir kere olsun ulan bir kere. gerçi o da sevgi görmemişti ki, o yüzden yazdım zaten önce onun durumunu. belki de o yüzden bilmiyordu sevmesini. annem sevdi belki beni, ama bilmiyorum, hissettirmedi çünkü. halalarım, dayılarım, teyzelerim şehir dışında. gördüğümde akraba olarak bile hissetmiyorum. görmedim ki doğru düzgün zaten. akraba sevgisi aile sevgisi görmedim. ailem doğudan göçmüş. çocukken pek arkadaşım olmadı benim. aralarına almazlardı. onlar da sevmedi. mahalledeki çocuklar terörist derdi bana. annem kızardı onlara. anneleri ile konuşurdu. ben anneme sorardım. "anne terörist ne demek? neden bana çocuklar terörist diyorlar?" derdim." bu kötü bir şey, bir daha söylerlerse bana söyle, anneleri ile konuşucam" derdi annem. ben o muhabbetleri taaaa yıllar sonra anladım. çocukların da günahı yok, aileleri öyle öğretiyor. okulda da pek arkadaşım olmadı benim. bazen güzel muhabbetlerim oluyordu ama memleketi söyleyince istemsizce uzaklaşıyorlardı. okulda da sevilmedim. lisede bir kız sevdim. kıza "gözlerin çok güzel" diye mesaj atmıştım. dalga geçti benle. tüm liseye yaydı bunu. teneffüste herkes bana gelip gözlerin çok güzel diye dalga geçiyordu. yerin dibine girdim her defa. liseyi bırakmak istedim. o olaydan sonra başka bir kıza açılamadım zaten. hiç sevgilim olmadı lan benim. kızlar da sevmedi beni. sonra üniversite. orda neler olduğunu anlatmama gerek kaldı mı? sevilmedim işte. nereye gidersem gideyim, yapamadım. beceremedim. sevgisizlik nedir bilir misiniz? ben hiç sevilmedim be sözlük, sevildiğimi hissetmedim...
devamını gör...