diş tedavilerinin pahalı olmasına sinirlendim. aslında pahalı değil de pahalı işte.
kim neyi çok seviyorsa onunla imtihan olurmuş. ben de yemek yemeyi çok sevdim, dişlerimle imtihan oluyorum. ahshahs.
birşeylere diş sıkmaktan ağzımda diş kalmadı
imza: babaannem ahshaha.
ateistler de insandır da ondan. adam dinim yok diyor* kalbim duygum insanlığım yok demiyor.
mesela biri borç istese ateist bir arkadaştan ne desin?
-kanka verirdim ama ben ateistim veremem. mi desin?
yada akbilinde bakiye olmayan biri kartımızı rica etse
-yaa verirdim ama ben ateistim veremem? mi desin.
insan olmak çok başka birşey çok.
nedensiz iyiliğe alışkın değiliz galiba
hayatın olağan akışında, sürekli dert anlatan, sürekli aynı derdi anlatan, özellikle her muhabbeti paraya çıkan insanlar.
sürekli bir yeri ağrıyan, mıy mıy 8 yaşında çocuk gibi nazlanan insanlar.
kelin merhemi olsa hesabı, kendi uygulayamadığı şeyleri bana dayatmaya çalışan insanlar.
ışığımı söndürüyorlar, tahammül edemiyorum.
herkes geçim sıkıntısı çekiyor,aynı derdi 1000 kere değil milyon kere de anlatsan birşey değişmez. yok bu insanlar bunu anlamıyor.
herkesin bir yerleri ağrıyor, ama sürekli bunu söylemek, sadece daha fazla hasta eder başka bir işe yaramaz.
uzak duruyorum böyle insanlardan, benim ışığım kızlarıma, bana lazım. harcayamam.
eş aldığınız zaman, hemen aynı kafese koymayın. ayrı bir kafeste* 1 hafta sadece birbirlerine seslerini duyurun. daha sonra aynı kafese alın. yoksa benimkiler gibi meydan muharebesi yaparlar. kanat göz tüy müy kalmaz.
jack bir köpekti, evime alabilecek kadar sevdim güvendim.
bazı insanlar var evime alacak kadar sevmedim güvenmedim.
bu köpek beni her sabah durağa bırakırdı, eve dönerdi, durakta beni gören insan dediğim tanıdık görmezden gelirdi.
ben jack'in karşısında ağladım, sandalyede oturuyordu, kalktı geldi elimi yüzümü yaladı.
insanların haberi bile olmadı, çünkü yüzüme bile bakmadı çoğu.
sonra öldü benim jack'im. ellerimle gömdüm.
çevremde vefat edenler oldu, allah affetsin, çoğuna jack kadar üzülmedim. evet insan kıymetli, ama hayvan da kıymetli.
ben bir başlığa tanım yazana kadar, 6 7 defa "tanım girdi" bildirimi aldığım yazar.
ne ara düşünüp, kafanda organize edip, parmaklarınla yazıyorsun anlamıyorum.
bazen kendi cümlelerimi okuyorum sanki yazdıklarında.
sen yazmaya, ben okumaya devam *
çünkü, hatırlamak bizim elimizde değil, bir koku, bir ses yada bir şarkı çok şey hatırlatabilir.
hatırlayınca da o an yaşanan duyguları anımsarız.
ama bazı acılar var böyle düğme gibi oluyor. aklında değilken bile aklında durabiliyor, sanki omzunuzun üstünde taşıyoruz gibi. sevdiklerimizi kaybetmek, büyük yıkımlar yaşamak. böyle acılar göze oturuyor resmen, bitirmek ne mümkün.
normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz.
Daha detaylı bilgi için çerez ve
gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.
online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.