ohrmazd yazar profili

yazsam okuyacak mısın? okusan anlayacak mısın? anlasan uygulayacak mısın? uygulasan umursanacak mısın? umursansan umurunu yoluna koyacak mısın?

umurun tıkırında olsaydı burada işin ne!

bu tür platformlarda güne kürtçe bir söz bırakmanızın hiçbir yararı olmaz kardeşlerim. ancak kürtçe bilenden tasvip alırsınız. üstünüze bir de faşist ve şoven çekersiniz. uğraşmaya değmez. kürtçe bilmeyen, fiziki veya online sözlük, ansiklopedi karıştırmayan, ay başından ay başına cebi para gören, öz dilinde bile okumaktan erinen orta direğin zaten pek umurunda değil derdiniz. lümpenlerin ve şahikalarda dolanan kerkes ve kerkeneslerin kürtçe bir söz okuyayım, kürt ile hemhâl olayım gibi bir derdi, tasası hiç olmadı. proleterya derseniz onların bir zamanlar kaybetmeyi göze aldıkları zincirleri ya oksitlendi ya eskiciye gitti ya da icra takibine uğradı. kendi kendinize çalıp oynamaksa niyetiniz lütfen bir ferheng (sözlük) de siz kurun. o kadar zor değil.

kürtlerin nüfus sayımı yapıldı da benim mi haberim yok? kapsamlı bir örneklemle anket mi yapıldı? tüm genellemeler hataya sevk eder. misal kürt’ün lümpeni çoktur, kompradoru azdır.

solcu daha görünür, sağcı geri planda kalıyor olabilir; ama sanmam. sağ çoğunluktur ve her zaman daha görünürdür. iktidarı belirler ve çekilir. sol azınlıkta kalır fakat sanat, kültür, siyaset ve demagojide ehildir. bu yüzden vitrine yansır.

kasa her daim kazanır. armatörler, ithalat-ihracat ehli şirketler ve tabiî mühürdar. mühür kimdeyse süleyman odur. adil, muhalif, araştırmacı gazetecilere çok iş düşüyor burada.

bosna-hersek, güney kore, singapur ve venezuela’nın mercimek rekoltesine baktım. kayda değer bir üretim yapmadıklarını gördüm. saksılarda, refüjlerde, seralarda, topraksız tarımla yetiştiriyorlarsa veya 3d basıyorlarsa bilemem.

coğrafya derslerinden anımsadığım türkiye’nin mercimek üretiminde ilk sıralarda yer aldığıydı. (türkiye mercimek üretiminde 2023’te kanada, hindistan ve avustralya’dan sonra 4. sıradaymış.)

herhangi bir markete gidin. mercimek paketlerini çevirip menşe bilgisine bakın. ithal olan ekseri kanada’dadır. yerli üretim iç tüketime yetmez. aradaki farkı ithalatla kapatacaksın, tamam. kanada, hindistan veya avustralya varken neden kayda değer üretim yapmayan hatta kendi elinle ihraç ettiğin mercimeği tüketen ülkelerden ithal edersin?

altı kelimelik hikâye aslında küçürek demekti.

sait faik abasıyanık’ı ölmeden önce, normal sözlük yazarlarını öldükten sonra okuyun. kendileri de okumuyor zahir!

tekaütlük sözlükten mi ağalar? forumda dertleşin. park ve cami banklarına yerleşin. sözlüğü ahıra çevirmekse maksat kör bıçaklara bileyi masat. yazın batöz izleyin kırda, kışın inşaat.

iki noktayla birlikte kullanımı mesafenin dik âlâsı. bir kere bu ifade pek sakildir efendim. ne anlatılmak istendiği belli değildir. zaten anlatmak veya anlaşılmak gibi bir derdi de yoktur kullananların kanımca. osuruktan nem kapmam ya bu sözden kaparım.

11 nisan 2021’de ona yazdığım dramatik şiirle başlığını imdi hortlatıyorum:

gelecekte yok gelecek
inadına yenilmeden
bu gidişin sonu kötü
şafak karalar
cayır cayır
kararır geceler
fuzuliyi sinkaf eyler
pamuk'u delen
-7 cüceler.

selam ve dua ile...

o ise “kafa filmler”e almak niyetindeydi beni. savmak lazım gelirdi baştan. “roman yazıyorum. lakırtıya ayıracak zamanım yok.” minvalinden karaladım.

kafa döndü normal’e. fuzzy lee ne’tti kim bilir? giderken silmiş tüm tanımlarını, kalakalmış başlıkları. roman mı yazıyor acep? rejisörlüğe mi meyletti? bilemem. tek bildiğim takma adının bana hep hakiki fuzûlî’nin şu beytini çağrıştırdığı:

“fuzûlî rind-i şeydâdır, hemîşe halka rüsvâdır
sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı?”

dante gibi ortasındayız ömrün denilen yaşta ilk defa yz ile sesli sohbet edeyim, dedim. başladı “siirt şöyle, efen’im siirt böyle.” demeye. bir kez olsun siirt’e gitmeyen, siirt’ten yolu geçmeyen beni dumura uğrattı. sonra efendi gibi özür diledi. lokasyonu okuyamamış. “sana nasıl hitap edeyim?” dedim. dedi “ceminay…”.
dedim: “cinsi latif misin?”
dedi: “yoh, yoh!”
dedim: “ ak memeler oyyy!”
dedi: “koynumda.”
dedim: “sen olmuşsun!”
dedi ki: “yoh, yoh!”

3-4 sene evvel şahikalara çıktığım durum. başlıktaki “kontrol etmeye çalışmak” yaşadığım delüzyonel rüyayı tamı tamına karşılayabilecek bir ifade.

gecenin kör vakti. evde kimsecikler yok. ertesi gün mesai var. mutlak surette uyumalıyım. lakin gram uyku yok. yılların alışkanlığı komplo teorisyenleri ya da kuantum mekaniklerinin konu edildiği program kayıtlarını açar, gözlerimi kaparım; öylece dinleme moduna geçerim. yorganı üzerime çektim. program başladı. gözler kapalı. pür dikkat dinliyorum. derken beynimin şalteri attı. duyularım aktif. odada, yatağımın sol cenahında karanlıklar içre bir varlık olduğunu ve beni izlediğini seziyorum. göz yuvarları konsantre. vücudu geceyi pelerin niyetine çekmiş üstüne. başımın arka tarafında müthiş bir sancı. beynim kökünden sarsılıyor. vibe modundan çıkamıyorum.

yataktayım, biliyorum. uyanmak istiyorum, lakin uyanmak mümkün değil. yukarı doğru çekiliyorum. karşı koyamıyor, kontrol edemiyorum. rıza göstermek durumunda kaldım. çekilmek ne kelime süratle yol alıyorum. bu hızı tarif edemem. herhâlde bu durumu ışık hızı denilen mefhum karşılayabilir sadece.

dünya’nın atmosferini geçtim. dışındayım artık yer yuvarının. no panic.

yıldızları seçebiliyorum. uyduları tanıyorum. karanlık maddeyi atlas kumaş bilip zihnimle karanlığa gömülüyorum. evrenin gizil portlarına bağlanmak arzusundayım.

dünya’da bıraktığım bedenimle tek bağım gümüş kordonum. vücut titriyor. beyin, serebral palsiden epileptik nöbete geçiyor; sarsılıyor.

çekiliyorum. aslında düşüyorum. hiç bu hızla düşmedim. yerle yeksan olabilirim. pattadanak bedene geri döndüm. adeta çarmıha çivilendim. kanıyorum. el ve ayak bileklerim sızlıyor. “elohi, elohi! lema şevaktani!”

bir ses…
her şey olup bitmeden önce miydi? sonra mı duydum, bilmiyorum.

kedi mırıldanmasından farksız. bilinmedik bir lisan, aşikar!

korkuyorum.
öncesindeydi hatırlamaya başlıyorum.

korktuğum neydi? düpedüz ölüm.

artık korkmuyorum.

ek: inanın bana anlattıklarımın tümü saniyeler içinde yaşandı. gittim, geldim. her şey yerli yerinde. bir bendim değişen, dönüşen.

gün doğumundan üç çeyrek geçesiye ilâ güneş ışınlarının en dik açıyla gelmeye başladığı âna ramak kalasıya “kuşluk”tur.

dinî eğitimden kastedilen toplumda ekseriya islamî usul ve esasların öğretimidir. okullarda dahi din kültürü ve ahlâk bilgisi müfredatı sâir din ve inançları irdelemeden geçer. ahlâkı öncelemeden, fen, felsefe ve mantık derslerini kapsamlı hâle getirecek düzenlemeler yapılmadan salt dinî eğitimle deistler, panteist ve panenteistler ve hatta mukallit ve madrabazlar -heyhât!- peyda olmaya devam edecektir.

genellemeler hatalara sevk eder. öyleyse normal sözlükle sınırlandıralım. işbu sözlük yazarlarından ateist olduğu aşikar olanların zeki olduğunu söyleyebilir miyiz? zeka katsayıları ile ateizm raddeleri orantılı mı? istisnaları saymazsak, evet.

örneklem belli. yazılanlar ortada. kıyas yapmak isteyen buyursun.

alıngan beçelere: tespite kapı gibi bilimsel delil sunarız. abdalım belki ama sencileyin aptal değilim.

birçok makaleden yalnızca biri

“tanrının insanı ikna etme gibi bir derdi yoksa peygamberlerin misyonu nedir a avanak?” denilesi. peygamber etimoloji itibarıyla peyam ve ber lafızlarının birleşiminden mürekkep olup mesaj ulaştıran anlamında iken ulaklar kimin mesajını, ne amaçla naklettiler? vahiyler ruhu’l kudüs marifetiyle neden nüzul oldu? “başlangıçta söz vardı.” sözler neden kitaplaştırıldı? insan aklı kısıtlı diyenin aklından şüphe ederim.

ak gezenlere not: peygamberleri bordrolu vaiz zanneden kısıtlı birinin hezeyanları yalnız kendini ilgilendirir. muhtar olup olmadığı şüpheli; kuvvetle muhtemel ruhsatsız, ehliyetsiz itler arası ara buluculuk yapanın sözünün kıymeti harbiyesi nazarımda bir hiçtir.

asya eriştesi yiyen, sürüden sürülen yalnız kurtlara hususi not: “sizin dininiz size, benim dinim de banadır.” (109/6) mekkî ayettir. “şüphesiz allah katında tek makbul din islâm’dır.” (3/19) medine’de tebliğ edilmiştir. muhammed peygamber mekkeli azgın müşrikler arasındayken mecburen pasifisttir. medine’de ricale karıştığından cesur yürektir.

normalde cühelayla muhatap olmam. haklısın, der geçerim. ama bu kadar da pespayelik olmaz canım.

sarımsak, soğan, pastırma, turşu ve benzeri gıdadan ve dahi acı baharattan muhakkak uzak durulmalı.

yaşam nedir bilmeyen yakıştıramaz kendine ölümü. yaşam anbean ölmektir zaten.

geçtiğimiz yüzyılda şark meselesi denilerek şark çıbanıyla bir tutulan ve türlü ameliyatlarla hâlledilebileceği zannedilen sorun. aktüel adlandırması “kürt sorunu” olan, esasında politik hatalı tanılama, tanımlamalarla devlet aklının derinlik sarhoşluğuyla suyu bulandırıp vakıayı sığlaştırarak meseleyi mesele etmeme yahut mübalağalı müdahaleler ekseninde kendini tükettiği uluslararası mesele. anglosakson muhipleri ittihatçıların üniter-sekter, statükocu zihniyetinin mirasıdır.

bölünme paranoyası içerisinde koca rolüne soyunanlarca ve bir koltuğa iki karpuz sığmaz diyenlerce çözüm geçiktirilmekteyse de çözüm kendini günbegün dayatmaktadır.

mütedeyyin, akil kimseler kur’ân-ı kerim’in rum suresi 22. ayetini gayet iyi bilirler: “o’nun kanıtlarından biri de, gökleri ve yeri yaratması, dillerinizin ve renklerinizin farklı olmasıdır. kuşkusuz bunda bilenler için ibretler vardır.”

peygamber muhibbanı bilir ki üstünlük takvadadır, arap’ın arap olmayana, arap olmayanın arap’a; beyazın siyaha, siyahın beyaza bir üstünlüğü yoktur. öyleyse etrâk’ın ancak ekrâd ile kuvvetli olduğunu zaman zaman unutarak ekrâd’a üstünlük taslaması, elde kalan osmanlı mirasını veya idris-i bitlisi’nin safevi tehdidi dolayısıyla devlet-i aliyye’ye peşkeş çektiği kürdistan’ı sahiplenmesi, düşmana karşı birlikte kıyam ettiklerini unutmak istemesi hayra alamet değildir. türk’ün kürt’e, kürt’ün türk’e bir üstünlüğü yoktur.

hülasa kürt bir sorun değildir. kürt sorunu tanımlaması da sapına kadar yanlıştır. kürt’le türk paydaştır, devleti bina edenlerdir. sırt sırta verip sırtlanlarla mücadele etmelidirler. yoksa wasp gelir konar, acımaz sokar.

türk birliği bir yana turan’ı kuran kavim türk değildir. birkaç türk bir araya geldiğinde devlet kuruyorsa -ki bununla nedense övünürler- birlik mümkün değildir.

bulut patlamasına konu patlamak sözcüğü yansıma bir sözcük olup doğadan alınma ve yalnızca türk dil düzlemiyle anlamlı olan “pat”tan gelmedir. hakikaten bulutlar boşaldığında şampanya efektiyle “pat” sesi çıkarmakta mıdır yoksa bu sadece bir yakıştırmadan mı ibarettir?