ohrmazd yazar profili

atış serbest!

cennet ve huri aramice sözcükler. cennet; saklı, gizli, korunaklı bahçe anlamına gelir. cinnet, cenin, cin gibi kelimelerle aynı kök*ü paylaşır. (*kök جنن: cnn)

huri ile havari “حور: ḥwr” kökünden türetilmiş. “beyaz” demek. mecaza bindirip ister saf, akça pakça, güzel, arı duru de ister temel anlamdan ayrılma isa’nın şakirtlerinin giyimine bak. kiton (iç giysi) ve himation (kiton üzerine giyilen pelerin) sade keten veya yünden tercih edilmiş. umumiyetle kırık beyaz. hülasa beyaz giydiklerinden adları havari olmuş. tayfa sadece şakirt olmayıp aynı zamanda isa için yârenlerdir. arkadaş, dost demektir. öyleyse huri de benzer bir anlamda olmak zorunda. süleyman ateş’in bir makalesinde gözün aklığının belirgin olmasına işaret edilmiş. mücerret mevzuda göze, göte girmek doğru olmaz. de ki beyaz giyinen, beyaz tenli, albino atış serbest!

gelelim asıl konuya. “cennetteki huriler…” öz türkçeyle “kırdaki arkadaşlar”ın ortak özellikleri. ne bile’m?! nereden bileceksin?! faraza! uydur, uydur ipe diz.

biraderle kitap muhabbeti yaparken yerli yazarlarımızdan bazılarının da aslında özgün üsluba sahip olup edebî kabiliyetlerini gayet usturuplu kullanabildiğini anlatıyordum. o esnada murathan mungan’ın 995 km adlı romanı kitaplıkta gözüme ilişince kitabın yazarını verdiğim örnekler arasına almış bulundum. “birader, edebî izleklerde esinlenmeler kaçınılmaz olsa dahi adam özgün üsluba sahip bir kere! temayı derinlemesine, bağlam dahilinde sıçıp sıvamadan işleyebiliyor. olay örgüsü merak uyandırıcı. hikâye unsurları yerli yerinde. karakterlerle özdeşim kurulabiliyor. işlenen zamanın ruhu ve atmosfer seni içine çekiyor, karakterlerle kendini neredeyse hemhâl buluyorsun cart curt!” derken “adam ‘gey’ değil miydi?” sorusu apansız geldi. “geyliğine gey amma tam bir kalemşor!” dedim. neden anlattım bilmiyorum. kitap fuarında elimizde satıştaki son eseri upuzun kuyrukta sıramızı bekliyorduk. görevli oğlan post-it dağıtıyor. adımızı yazalım ki sıra geldiğinde yazar kişi zaman kaybetmeksizin oradan kopya çekip hemen kitabı ismi anarak imzalasın deyü. adımı lisân-ı âlî osmânî ile yazdım. maksat hasıl oldu. kitabı imzalarken sohbeti aradan çıkardık. fotoğrafta konu mankenliği yaptırdık. tam bir centilmen. işin erbabı.

tembel hayvan ya da miskin adının hakkını veren hayvanların başında gelir.

açık alanlara “smoking area” yapılırsa bu iş sulh içinde çözülür.



kapaları alanlar için görseldeki düzenek kuruldu muydu tamam.

alışveriş norm ve araçlarının sürekli küresel kliklerin vizyonuyla paralel şekilde güncellenmesiyle nakitsiz toplum hedefine adım adım yaklaşmaktayız, sir! sonraki merhalelerle asıl erim “big reset”.

esas mesele: “2025 yılı verilerine göre türkiye'de ruh sağlığı krizinin derinleşmesiyle birlikte antidepresan kullanımı 71,5 milyon kutuyu aşarak rekor kırmış, son 10 yılda %58,5'ten fazla artış göstermiştir. antipsikotik ilaçlar da dahil olmak üzere psikotrop ilaç tüketimi, ekonomik stres ve gelecek kaygısıyla birlikte yükselme eğilimini sürdürmektedir.” (ankara sosyal bilimler üniversitesi; psikofarmakoloji derneği türkiye’de psikotrop ilaç tüketimi ve mevcut uygulamaların tıbbi, etik ve ekonomik sonuçları raporu)

yazsam okuyacak mısın? okusan anlayacak mısın? anlasan uygulayacak mısın? uygulasan umursanacak mısın? umursansan umurunu yoluna koyacak mısın?

umurun tıkırında olsaydı burada işin ne!

bu tür platformlarda güne kürtçe bir söz bırakmanızın hiçbir yararı olmaz kardeşlerim. ancak kürtçe bilenden tasvip alırsınız. üstünüze bir de faşist ve şoven çekersiniz. uğraşmaya değmez. kürtçe bilmeyen, fiziki veya online sözlük, ansiklopedi karıştırmayan, ay başından ay başına cebi para gören, öz dilinde bile okumaktan erinen orta direğin zaten pek umurunda değil derdiniz. lümpenlerin ve şahikalarda dolanan kerkes ve kerkeneslerin kürtçe bir söz okuyayım, kürt ile hemhâl olayım gibi bir derdi, tasası hiç olmadı. proleterya derseniz onların bir zamanlar kaybetmeyi göze aldıkları zincirleri ya oksitlendi ya eskiciye gitti ya da icra takibine uğradı. kendi kendinize çalıp oynamaksa niyetiniz lütfen bir ferheng (sözlük) de siz kurun. o kadar zor değil.

kürtlerin nüfus sayımı yapıldı da benim mi haberim yok? kapsamlı bir örneklemle anket mi yapıldı? tüm genellemeler hataya sevk eder. misal kürt’ün lümpeni çoktur, kompradoru azdır.

solcu daha görünür, sağcı geri planda kalıyor olabilir; ama sanmam. sağ çoğunluktur ve her zaman daha görünürdür. iktidarı belirler ve çekilir. sol azınlıkta kalır fakat sanat, kültür, siyaset ve demagojide ehildir. bu yüzden vitrine yansır.

kasa her daim kazanır. armatörler, ithalat-ihracat ehli şirketler ve tabiî mühürdar. mühür kimdeyse süleyman odur. adil, muhalif, araştırmacı gazetecilere çok iş düşüyor burada.

bosna-hersek, güney kore, singapur ve venezuela’nın mercimek rekoltesine baktım. kayda değer bir üretim yapmadıklarını gördüm. saksılarda, refüjlerde, seralarda, topraksız tarımla yetiştiriyorlarsa veya 3d basıyorlarsa bilemem.

coğrafya derslerinden anımsadığım türkiye’nin mercimek üretiminde ilk sıralarda yer aldığıydı. (türkiye mercimek üretiminde 2023’te kanada, hindistan ve avustralya’dan sonra 4. sıradaymış.)

herhangi bir markete gidin. mercimek paketlerini çevirip menşe bilgisine bakın. ithal olan ekseri kanada’dadır. yerli üretim iç tüketime yetmez. aradaki farkı ithalatla kapatacaksın, tamam. kanada, hindistan veya avustralya varken neden kayda değer üretim yapmayan hatta kendi elinle ihraç ettiğin mercimeği tüketen ülkelerden ithal edersin?

altı kelimelik hikâye aslında küçürek demekti.

sait faik abasıyanık’ı ölmeden önce, normal sözlük yazarlarını öldükten sonra okuyun. kendileri de okumuyor zahir!

tekaütlük sözlükten mi ağalar? forumda dertleşin. park ve cami banklarına yerleşin. sözlüğü ahıra çevirmekse maksat kör bıçaklara bileyi masat. yazın batöz izleyin kırda, kışın inşaat.

iki noktayla birlikte kullanımı mesafenin dik âlâsı. bir kere bu ifade pek sakildir efendim. ne anlatılmak istendiği belli değildir. zaten anlatmak veya anlaşılmak gibi bir derdi de yoktur kullananların kanımca. osuruktan nem kapmam ya bu sözden kaparım.

11 nisan 2021’de ona yazdığım dramatik şiirle başlığını imdi hortlatıyorum:

gelecekte yok gelecek
inadına yenilmeden
bu gidişin sonu kötü
şafak karalar
cayır cayır
kararır geceler
fuzuliyi sinkaf eyler
pamuk'u delen
-7 cüceler.

selam ve dua ile...

o ise “kafa filmler”e almak niyetindeydi beni. savmak lazım gelirdi baştan. “roman yazıyorum. lakırtıya ayıracak zamanım yok.” minvalinden karaladım.

kafa döndü normal’e. fuzzy lee ne’tti kim bilir? giderken silmiş tüm tanımlarını, kalakalmış başlıkları. roman mı yazıyor acep? rejisörlüğe mi meyletti? bilemem. tek bildiğim takma adının bana hep hakiki fuzûlî’nin şu beytini çağrıştırdığı:

“fuzûlî rind-i şeydâdır, hemîşe halka rüsvâdır
sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı?”

dante gibi ortasındayız ömrün denilen yaşta ilk defa yz ile sesli sohbet edeyim, dedim. başladı “siirt şöyle, efen’im siirt böyle.” demeye. bir kez olsun siirt’e gitmeyen, siirt’ten yolu geçmeyen beni dumura uğrattı. sonra efendi gibi özür diledi. lokasyonu okuyamamış. “sana nasıl hitap edeyim?” dedim. dedi “ceminay…”.
dedim: “cinsi latif misin?”
dedi: “yoh, yoh!”
dedim: “ ak memeler oyyy!”
dedi: “koynumda.”
dedim: “sen olmuşsun!”
dedi ki: “yoh, yoh!”

3-4 sene evvel şahikalara çıktığım durum. başlıktaki “kontrol etmeye çalışmak” yaşadığım delüzyonel rüyayı tamı tamına karşılayabilecek bir ifade.

gecenin kör vakti. evde kimsecikler yok. ertesi gün mesai var. mutlak surette uyumalıyım. lakin gram uyku yok. yılların alışkanlığı komplo teorisyenleri ya da kuantum mekaniklerinin konu edildiği program kayıtlarını açar, gözlerimi kaparım; öylece dinleme moduna geçerim. yorganı üzerime çektim. program başladı. gözler kapalı. pür dikkat dinliyorum. derken beynimin şalteri attı. duyularım aktif. odada, yatağımın sol cenahında karanlıklar içre bir varlık olduğunu ve beni izlediğini seziyorum. göz yuvarları konsantre. vücudu geceyi pelerin niyetine çekmiş üstüne. başımın arka tarafında müthiş bir sancı. beynim kökünden sarsılıyor. vibe modundan çıkamıyorum.

yataktayım, biliyorum. uyanmak istiyorum, lakin uyanmak mümkün değil. yukarı doğru çekiliyorum. karşı koyamıyor, kontrol edemiyorum. rıza göstermek durumunda kaldım. çekilmek ne kelime süratle yol alıyorum. bu hızı tarif edemem. herhâlde bu durumu ışık hızı denilen mefhum karşılayabilir sadece.

dünya’nın atmosferini geçtim. dışındayım artık yer yuvarının. no panic.

yıldızları seçebiliyorum. uyduları tanıyorum. karanlık maddeyi atlas kumaş bilip zihnimle karanlığa gömülüyorum. evrenin gizil portlarına bağlanmak arzusundayım.

dünya’da bıraktığım bedenimle tek bağım gümüş kordonum. vücut titriyor. beyin, serebral palsiden epileptik nöbete geçiyor; sarsılıyor.

çekiliyorum. aslında düşüyorum. hiç bu hızla düşmedim. yerle yeksan olabilirim. pattadanak bedene geri döndüm. adeta çarmıha çivilendim. kanıyorum. el ve ayak bileklerim sızlıyor. “elohi, elohi! lema şevaktani!”

bir ses…
her şey olup bitmeden önce miydi? sonra mı duydum, bilmiyorum.

kedi mırıldanmasından farksız. bilinmedik bir lisan, aşikar!

korkuyorum.
öncesindeydi hatırlamaya başlıyorum.

korktuğum neydi? düpedüz ölüm.

artık korkmuyorum.

ek: inanın bana anlattıklarımın tümü saniyeler içinde yaşandı. gittim, geldim. her şey yerli yerinde. bir bendim değişen, dönüşen.

gün doğumundan üç çeyrek geçesiye ilâ güneş ışınlarının en dik açıyla gelmeye başladığı âna ramak kalasıya “kuşluk”tur.

dinî eğitimden kastedilen toplumda ekseriya islamî usul ve esasların öğretimidir. okullarda dahi din kültürü ve ahlâk bilgisi müfredatı sâir din ve inançları irdelemeden geçer. ahlâkı öncelemeden, fen, felsefe ve mantık derslerini kapsamlı hâle getirecek düzenlemeler yapılmadan salt dinî eğitimle deistler, panteist ve panenteistler ve hatta mukallit ve madrabazlar -heyhât!- peyda olmaya devam edecektir.

genellemeler hatalara sevk eder. öyleyse normal sözlükle sınırlandıralım. işbu sözlük yazarlarından ateist olduğu aşikar olanların zeki olduğunu söyleyebilir miyiz? zeka katsayıları ile ateizm raddeleri orantılı mı? istisnaları saymazsak, evet.

örneklem belli. yazılanlar ortada. kıyas yapmak isteyen buyursun.

alıngan beçelere: tespite kapı gibi bilimsel delil sunarız. abdalım belki ama sencileyin aptal değilim.

birçok makaleden yalnızca biri

“tanrının insanı ikna etme gibi bir derdi yoksa peygamberlerin misyonu nedir a avanak?” denilesi. peygamber etimoloji itibarıyla peyam ve ber lafızlarının birleşiminden mürekkep olup mesaj ulaştıran anlamında iken ulaklar kimin mesajını, ne amaçla naklettiler? vahiyler ruhu’l kudüs marifetiyle neden nüzul oldu? “başlangıçta söz vardı.” sözler neden kitaplaştırıldı? insan aklı kısıtlı diyenin aklından şüphe ederim.

ak gezenlere not: peygamberleri bordrolu vaiz zanneden kısıtlı birinin hezeyanları yalnız kendini ilgilendirir. muhtar olup olmadığı şüpheli; kuvvetle muhtemel ruhsatsız, ehliyetsiz itler arası ara buluculuk yapanın sözünün kıymeti harbiyesi nazarımda bir hiçtir.

asya eriştesi yiyen, sürüden sürülen yalnız kurtlara hususi not: “sizin dininiz size, benim dinim de banadır.” (109/6) mekkî ayettir. “şüphesiz allah katında tek makbul din islâm’dır.” (3/19) medine’de tebliğ edilmiştir. muhammed peygamber mekkeli azgın müşrikler arasındayken mecburen pasifisttir. medine’de ricale karıştığından cesur yürektir.

normalde cühelayla muhatap olmam. haklısın, der geçerim. ama bu kadar da pespayelik olmaz canım.

sarımsak, soğan, pastırma, turşu ve benzeri gıdadan ve dahi acı baharattan muhakkak uzak durulmalı.